Nosferatu. Symfonia grozy

Nosferatu. Symfonia grozy to niemiecki niemy horror osadzony w 1838 roku. Młody agent nieruchomości, Hutter, zostaje wysłany z miasta Wisborg w Karpaty, aby sfinalizować sprzedaż nieruchomości z ekscentrycznym szlachcicem, hrabią Orlokiem. Hutter szybko odkrywa, że jego gospodarz jest znacznie groźniejszy niż zwykły klient, a zainteresowanie hrabiego wykracza poza dom w Wisborgu i obejmuje żonę Huttera, Ellen. Historia opiera się na powieści Bram Stokera „Dracula” i pomogła ustanowić postać wampira jako jeden z kluczowych motywów w kinie.

Reżyserem filmu był F. W. Murnau, który pracował nad scenariuszem autorstwa Henrika Galeena, natomiast za produkcję odpowiadali Albin Grau i Enrico Dieckmann. Był to pierwszy pełnometrażowy film w reżyserii Murnau, poprzedzający takie dzieła jak Portier z hotelu Atlantic, Faust, Wschód słońca, Miejska dziewczyna oraz Tabu: A Story of the South Seas. W rolę Orloka wcielił się Max Schreck, Gustav von Wangenheim zagrał Huttera, a Greta Schröder wystąpiła jako Ellen. W obsadzie dwudziestu uznanych aktorów znaleźli się także Georg H. Schnell, Ruth Landshoff oraz Gustav Botz. Czas trwania filmu wynosi 94 minuty.

Sto lat po premierze film cieszy się ogromnym uznaniem – na IMDb posiada ocenę 7,8 na podstawie około 123 000 głosów, a na TMDB 7,7 przy około 2 500 głosów. Z kolei średnia ocen krytyków wynosi 9/10. Te dane wskazują na wysoką estymę zarówno wśród widzów, jak i recenzentów, co jest naturalne w przypadku arcydzieła ery kina niemego, które do dziś jest powszechnie oglądane i analizowane.