Nosferatu. Symfonia grozy

Name: Nosferatu. Symfonia grozy
Genre: Horror (gatunek filmowy), Fantazja
Released: 1922-02-16
Duration: 1 h 29 min
Rating: 7.8
Cast: Max Schreck, Gustav von Wangenheim, Greta Schröder, Georg H. Schnell, Ruth Landshoff

Nosferatu, eine Symphonie des Grauens (1922)

Chronometraż: 1:29 (89 min)

—
brak ocen

7.7/10
2483

7.6/10
27240

7.8/10
123000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 12

Zdjęcie 174

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Nosferatu. Symfonia grozy — NOSFERATU "Ellen sends Thomas to fetch Professor Bulwer" Clip

1:35

Plakat filmowy "Nosferatu. Symfonia grozy"

Zdjęcie 174

Data premiery

1922-02-16

Kraj

Niemcy

Produkcja

Prana-Film GmbH, Jofa-Atelier Berlin-Johannisthal

Genre

Horror (gatunek filmowy), Fantazja

Budżet

Opłaty

$27 964

Witryna internetowa

Reżyser

F. W. Murnau

Aktorzy

Max Schreck, Gustav von Wangenheim, Greta Schröder, Georg H. Schnell, Ruth Landshoff, Gustav Botz, Alexander Granach, John Gottowt, Max Nemetz, Wolfgang Heinz
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Albin Grau, Enrico Dieckmann

Operator

Fritz Arno Wagner

Kompozytor

Hans Erdmann

Artysta

Casting

Instalacja

Cały zespół (8)

Krótki opis

Thomas Hutter (Gustav von Wangenheim), rozstaje się z ukochaną żoną Ellen (Greta Schroeder) i wyrusza do hrabiego Orloka (Max Schreck), w celu podpisania z nim umowy na sprzedaż domu w rodzinnym Wisborgu. Po drodze ludzie ostrzegają go przed hrabią, jednakże młody chłopak nie wierzy w historie o wampirze. Hutter dociera do zamku, gdzie czeka na niego spragniony krwi Nosferatu. Thomasa przed ostatecznym atakiem hrabiego-wampira ratuje Ellen, nie zdaje sobie jednak sprawy, że ściąga na siebie jego uwagę. Nosferatu wyrusza statkiem do Wisborga...

Co pozostało za kulisami

W Szwecji film był zakazany aż do 1972 roku.
Klise i negatywy z filmem zostały zniszczone w wyniku procesu sądowego wszczętego przez wdowę Bram Stoker'a. Jednak później znaleziono kopie w innych krajach, a film został uratowany.
Murnau użył interesującej i wcześniej niespotykanej w kinie techniki do stworzenia mistycznej atmosfery: w scenie, w której piekielny powóz wiezie Huttera do zamku, w jednym z kadrów nocny las widać w negatywie (białe drzewa), ale powóz i konie pozostają ciemne. W rzeczywistości cała scena została nakręcona w negatywie, ale powóz i konie zostały przykryte białymi płótnami.
Aby wzmocnić „śmierć” swojej postaci, Max Schreck ani razu nie mrugnął w kadrze.
Wiele nocnych scen kręcono w dzień, co było widoczne nawet na czarno-białej taśmie. Później niedoskonałość naprawiono, nakładając na nocne kadry niebieski filtr.
Z 94 minut czasu ekranowego, sam Nosferatu pojawia się tylko przez 9 minut.
Na początku i na końcu filmu pokazane są miasta Visby, Lubeka, Rostock. W poszczególnych kadrach filmu można również zobaczyć Wysokie Tatry i rzekę Wag.
Transylwania, siedziba hrabiego Orloka, została nakręcona na Słowacji. Do zdjęć wykorzystano Orawski Zamek (w północnej Słowacji).
W "Nosferatu" po raz pierwszy wykorzystano motyw fabularny śmierci wampira od światła słonecznego.
Wiele nocnych scen kręcono w dzień, co było widoczne nawet na czarno-białej taśmie. Później to poprawiono, nakładając na nocne ujęcia niebieski filtr.
W „Nosferatu” po raz pierwszy wykorzystano motyw fabularny śmierci wampira od światła słonecznego.