Golem

Der Golem, wie er in die Welt kam (1920)

Chronometraż: 1:25 (85 min)

—
brak ocen

7/10
245

7/10
1761

7.2/10
9500

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 1

Zdjęcie 26

Aktorzy i postacie

1:55

Zdjęcie 26

Data premiery

1920-10-29

Kraj

Niemcy

Produkcja

Projektions-AG Union

Genre

Fantazja, Horror (gatunek filmowy)

Budżet

$0

Opłaty

$0

Witryna internetowa

Reżyser

Paul Wegener, Carl Boese

Aktorzy

Paul Wegener, Albert Steinrück, Lyda Salmonova, Ernst Deutsch, Hans Stürm, Max Kronert, Otto Gebühr, Dore Paetzold, Lothar Müthel, Greta Schröder
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Paul Davidson

Operator

Karl Freund

Kompozytor

Hans Landsberger

Artysta

Casting

Instalacja

Cały zespół (14)

• Golem („niekształtne ciało”) – w żydowskich podaniach ludowych gliniany olbrzym, ożywiony za pomocą środków magicznych. Zgodnie z legendami o Golemie, z czerwonej gliny wyrzeźbia się ludzką postać o wzroście dziesięcioletniego dziecka, a następnie ożywia się ją albo imieniem Boga, albo słowem „życie” napisanym na jego czole.
• Początkowo twórcy planowali kręcić sceny cmentarne na prawdziwym żydowskim cmentarzu, jednak społeczność żydowska zabroniła zdjęć. Wtedy Paul Wegener wraz z artystą Hansem Pelzigiem i operatorem Karlem Freundem udekorowali prawdziwy las, aby przypominał cmentarz, co nadało scenom połączenie efektu realizmu i sztuczności.
• Podczas kręcenia sceny ożywienia Golema, według słów jednego z reżyserów filmu Karla Böse, „nie nadawały się żadne techniczne, fizyczne ani chemiczne triki i metody”. Liczono na wyobraźnię widza i na iluzję. Scena ożywienia została zrealizowana prostą podmianą obiektu na żywego aktora. W tym celu Albert Steinrück, który grał rabina, musiał przedstawić niezręczność podczas czytania pergaminu do tego stopnia, aby wydawało się, że zaraz go upuści. W tym momencie, kiedy wzrok widza był zwrócony na twarz aktora, obiekt zamieniano na żywego aktora – Paula Wegenera.
• Podczas kręcenia sceny ożywienia Golema, jak powiedział jeden z reżyserów filmu, Karl Böse, „żadne metody ani środki techniczne, fizyczne ani chemiczne nie wchodziły w grę”. Liczono na wyobraźnię widza i iluzję. Scena ożywienia została zrealizowana poprzez prostą podmianę obiektu na żywego aktora. W tym celu Albert Steinrück, który grał rabina, musiał przedstawić niezręczność podczas czytania pergaminu do tego stopnia, aby wydawało się, że zaraz go upuści. W tym momencie, gdy wzrok widza był skupiony na twarzy aktora, obiekt został podmieniony na żywego aktora – Paula Wegenera.

Nosferatu. Symfonia grozy

1922-02-16

7.8/10

Furman śmierci

1921-01-01

7.2/10

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

Zaloguj Rejestracja

E-mail

Hasło

Zapomniałeś hasła?