Достояние республики
Достояние республики (1972)
Produkcja
Reżyser
Scenariusz
Avenir Zak
Kompozytor
Jewgienij Krylatow
Aktorzy
Oleg Tabakow
Макар Овчинников, сотрудник УгРо
Andriej Mironow
Шиловский ("Маркиз"), учитель фехтования детей Тихвинского
Spartak Mishulin
Илья Спиридонович Тараканов, управляющий имения Тихвинских
Yuriy Tolubeev
Прокофий Филиппович Доброво, криминалист полиции сыска
Viktor Galkin
Иннокентий
Jewgienij Jewstigniejew
Витоль
Igor Kvasha
атаман Лагутин
Olga Zhizneva
княгиня Ирина Константиновна Тихвинская
Krótki opis
Co pozostało za kulisami
- W listach montażowych film nosił tytuł „Dziedzictwo Republiki” (drugie słowo pisane wielką literą), jednak tradycja kinematograficzna sprowadziła słowo „republika” do małej litery.
- W efektach specjalnych uczestniczył najsłynniejszy radziecki animator Jurij Norsztejn.
- Ostatnia rola filmowa Olgi Żizniewoj.
- Pod względem frekwencji zajmuje 44. miejsce wśród krajowych filmów w całej historii radzieckiej dystrybucji kinowej.
- Podczas zdjęć Spartak Miszulin niemal zginął. W jednej z scen wraz z akrobatą cyrkowym mieli przejść po rozciągniętej linie wysoko nad ziemią. Jednak lina się ugięła i aktorzy spadli — na szczęście nie na ziemię, lecz na dach klasztoru. Akrobatę z licznymi złamaniami wysłano samolotem do Moskwy, a Miszulin długo dochodził do siebie w lokalnym szpitalu.
- Andriej Mironow miał wiele scen z jazdą konną i powinien codziennie ćwiczyć z grupą kaskaderską, ale aktor odmówił treningów, argumentując to tym, że „jeździ konno od trzeciego roku życia”. Po kilku dniach, w ramach dowodu, Mironow przywiózł na plan swoje zdjęcia, na których widniał wierzchem na drewnianym koniku. Na odwrocie jednej z fotografii napisano: „Andruszeńka ma 3 lata. Konika podarował Utiesow”.
- Wielbłąd grający w filmie, którego ze względu na trudny charakter nazwano „Chińskim Prowokatorem”, nie polubił Mironowa i próbował go albo ugryźć, albo opluć. Przyczynę niechęci podpowiedzieli cyrkowcy: aby zabić zwierzęce zapachy, dbający o higienę aktor wylewał na siebie litry drogiej wody kolońskiej. Gdy przekonano go do rezygnacji z perfum, wielbłąd zmienił gniew w miłosierdzie.
- Według Jurija Entina cenzorzy dostrzegli w piosence „Brzęk szpad, jak brzęk kieliszka, od dzieciństwa pieści mój słuch” propagandę alkoholizmu wśród nieletnich.
Podobne filmy
8.6/10
8.2/10
8.2/10
8/10
7.9/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
