Zabójczy parasol

Name: Zabójczy parasol
Genre: Komedia, Przestępczość
Released: 1980-10-08
Duration: 1 h 35 min
Rating: 7.7
Cast: Pierre Richard, Valérie Mairesse, Christine Murillo, Gérard Jugnot, Gordon Mitchell

Le Coup du parapluie (1980)

Chronometraż: 1:35 (95 min)

—
brak ocen

6.9/10
195

7.7/10
53372

6.6/10
3500

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 8

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Zabójczy parasol — Укол зонтиком трейлер

1:22

Data premiery

1980-10-08

Kraj

Francja

Produkcja

Gaumont, Gaumont International

Genre

Komedia, Przestępczość

Budżet

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Gérard Oury

Aktorzy

Pierre Richard, Valérie Mairesse, Christine Murillo, Gérard Jugnot, Gordon Mitchell, Rodżer Karel, Gert Fröbe, Maurice Risch, Dominique Lavanant, Axelle Abbadie
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Danièle Thompson, Gérard Oury

Producent

Operator

Henri Decaë

Kompozytor

Vladimir Cosma

Artysta

Jean André

Casting

Margot Capelier

Instalacja

Albert Jurgenson
Cały zespół (11)

Krótki opis

W jednym z lokali mafioso don Barberini oczekuje wizyty Moskovitza, płatnego mordercy, który ma zlikwidować Ottona Krampe'a, zwanego Wielorybem. W tym samym czasie za ścianą francusko-włoska ekipa filmowców prowadzi przesłuchania aktorów, kompletując obsadę nowego kryminału. O rolę zabójcy ubiega się Gregoire Lecomte, bezrobotny aktor. Mężczyzna trafia jednak do złego pokoju. Przyjęte zlecenie traktuje jako szczegóły scenariusza i wyrusza do Saint-Tropez. Gdy pomyłka wychodzi na jaw, mafioso w ślad za aktorem wysyła Moskovitza.

Co pozostało za kulisami

U podstawą idei sposobu popełnienia przestępstwa w filmie legło zabójstwo w 1978 roku bułgarskiego dysydenta Georgiego Markowa, dokonane w Londynie przez agenta bułgarskich służb specjalnych, który użył do zabójstwa parasola z trucizną.
Samochód, którym porusza się Grégoire Lecomte to „Alfa Romeo Berlina” (model z 1968 roku). Moskowic śledzi Lecomta używając „Mercedes-Benz – 450 SEL” (model z 1978 roku). Lecomte, „Myszką” i Fredo z rodziną jadą na wakacje „Peugeot-404 Familiale” (model z 1968 roku). „Doktor” porusza się „Porsche-911 Carrera” (model z 1972 roku).
W radzieckiej dystrybucji cenzura wycięła „zbędne” sceny przemocy: zabójstwo przez Moskowica człowieka na ekspresowym zdjęciu, próbę uduszenia Lecomta w toalecie drutem przez Leforta. Ponadto, z oczywistych ideologicznych powodów „solidarności z przyjaznymi narodami Afryki” wycięto moment, gdy senior Barberini rozmawia z afrykańskimi przedstawicielami na temat kontraktu i odprowadza ich do sąsiedniego pokoju za przezroczyste lustro bez amalgamy, aby mogli wszystko widzieć; później przeprasza lustro za to, że przypadkowo nazwał ich dzikusami. Z tego powodu nie tylko zniknęły obsceniczne żarty, ale i nieco zakłócona została sama fabuła: kiedy pokazują zadowolonego Krampe, szalejącego na swojej jachcie i holującego pana Bumako na wędce, widać, że jest to jeden z pośredników. W pełnej wersji staje się jasne, skąd i jak dowiedział się o planowanym na niego zamachu. Wycięto także pikantne, znaczeniowe epizody: scena rozmowy żony Fredo z Lecomtem (który sprowadził rogi przyjacielowi), scena, w której Josiane znajduje martwego Radja Khana, starannie ułożonego przez Moskowica w swoim łóżku w hotelu.
W radzieckiej dystrybucji cenzura wycięła „zbędne” sceny przemocy: morderstwo dokonane przez Moskowica w zakładzie ekspresowego wywoływania zdjęć oraz próbę uduszenia Leconta przez Leforta drutem w toalecie. Ponadto, z oczywistych względów ideologicznych, związanych z „solidarnością z przyjaznymi narodami Afryki”, wycięto moment, w którym señor Barberini rozmawia z afrykańskimi przedstawicielami o kontrakcie i odprowadza ich do sąsiedniego pokoju za lustro weneckie, aby mogli wszystko widzieć; później przeprasza przed lustrem za to, że przypadkowo nazwał ich dzikusami. Przez to zniknęły nie tylko rubaszne żarty, ale ucierpiał również sam wątek: gdy pokazany jest zadowolony Krampe, który pływa na swoim jachcie i holuje pana Bumako na wędce, widać, że jest on jednym z pośredników. W pełnej wersji staje się jasne, skąd i w jaki sposób dowiedział się o przygotowanym na niego zamachu. Wycięto również dwuznaczne epizody: scenę rozmowy żony Fredo z Lecontem (który zdradził przyjaciela z jego żoną) oraz scenę, w której Josiane znajduje martwego Raj Hana, troskliwie ułożonego przez Moskowica w hotelowym łóżku.