Jeździec znikąd

The Lone Ranger (2013)
Chronometraż: 2:29 (149 min)

brak ocen
6.1/10
6204
6.8/10
170262
6.4/10
252000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$215 000 000
Opłaty
$260 502 115
Reżyser
Scenariusz
Operator
Bojan Bazelli
Kompozytor
Artysta
Jess Gonchor, Anthony Di Ninno, Amaury Coljon
Casting
Denise Chamian, Jo Edna Boldin
Instalacja

Krótki opis

Tonto (Johnny Depp) to Indianin wywodzący się z plemienia Komanczów. Pewnego dnia ratuje życie stróżowi prawa, Johnowi Reidowi (Armie Hammer), którego wszyscy towarzysze zostali zamordowani przez bandytów. Reid pragnie pomścić ich śmierć. Po powrocie do zdrowia, jako zamaskowany mściciel, postanawia sam wymierzyć sprawiedliwość zabójcom swoich przyjaciół. Z pomocą spieszy mu tajemniczy Indianin.

Co pozostało za kulisami

  • Po raz pierwszy bohaterowie tego filmu pojawili się w eterze radiowym 30 stycznia 1933 roku na fali stacji WXYZ, nadającej w Detroit (stan Michigan). Właściciel stacji, George W. Trendle, chciał wyemitować western, który spodobałby się dzieciom. Wymyślił uczciwego, silnego i autorytetnego bohatera, którym dzieci mogłyby się podziwiać. Tak powstała ogólna koncepcja "Samy samotny jeździec". Następnie pomysł przekazano do bardziej szczegółowego opracowania scenarzyście z Buffalo, Francisowi Strykerowi, i dyrektorowi programowemu stacji, Jamesowi Jewellowi.
  • Andrea Riseborough i Sarah Gadon brały udział w castingu na rolę.
  • Jessica Chastain i Abbey Cornish ubiegały się o główną rolę kobiecą, jednak ostatecznie rolę tę otrzymała Ruth Wilson.
  • James Jewell wyreżyserował serial radiowy „Samotny Jeździec”, który w momencie emisji w 1938 roku stał się prawdziwą sensacją na skalę krajową. Teść Jewella był właścicielem kempingu „Ke-Mo-Sa-Be” nad jeziorem Mullett w Michigan. Najwyraźniej nazwa kempingu zainspirowała twórców do tego, jak Tonto (który pojawił się w jedenastym odcinku serialu) miał nazywać swojego białego przyjaciela. Uważa się, że nazwa kempingu to nieco zmodyfikowane słowo „giimuzhaabi”, które w języku Indian z plemienia Odżibwe można przetłumaczyć jako „wierny zwiadowca” lub „ten, który nie podąża utartą ścieżką”. Imię Tonto pochodzi od innego słowa Odżibwe – „ndah-on-tu”, które tłumaczy się jako „dziki”. Jewell zasugerował również wykorzystanie w ścieżce dźwiękowej serialu tematu uwertury Gioacchino Rossiniego z opery „Wilhelm Tell”. Łącznie w eterze radiowym wyemitowano 2956 odcinków „Samotnego Jeźdźca”. Ostatnia transmisja miała miejsce 3 września 1954 roku. W ciągu 21 lat nakręcono serial telewizyjny, w którym główną rolę zagrał Clayton Moore, a rolę Tonto – Jay Silverheels. Kanał ABC transmitował go w latach 1949–1957.
  • Zdjęcia rozpoczęły się 28 lutego 2012 roku i trwały przez siedem miesięcy na terenie czterech południowo-zachodnich stanów Ameryki, a także w południowej Kalifornii.
  • Wymyślone miasto Colby w Teksasie to zakurzone pograniczne miasteczko, w którym dorastali John Reid i jego brat. Verbinski i McKride przejechali przez wiele miast na Zachodzie, próbując znaleźć odpowiednie. Ostatecznie jednak postanowili zbudować miasteczko od podstaw w pobliżu Rio Puerco, w odległości ponad 50 kilometrów od Albuquerque.
  • Prawdziwie skomplikowane okazało się zbudowanie tak zwanego „Piekła na Kołach” – mobilnego miasteczka namiotowego, którego wzorem były realnie istniejące osady, które pojawiały się jak grzyby po deszczu w XIX wieku. Podążały one za robotnikami budującymi transkontynentalną kolej żelazną i w pełni uzasadniały swoją nazwę. Barwne miejsce „Piekła na Kołach” zostało odtworzone na terenie jednego ze składów w Albuquerque, który wynajęto na pięć tygodni. Następnie dekoracje przetransportowano do miasta Lamy w Nowym Meksyku i ponownie zmontowano.
  • W procesie kręcenia zdjęć potrzebne były trzy amerykańskie lokomotywy XIX wieku do kilku rozległych i efektownych scen. „Zbudowaliśmy je dokładnie tak samo, jak budowaliśmy pełnowymiarowe modele statków do kręcenia «Pirates of the Caribbean». Rzeczywistości nie da się zastąpić. Biorąc pod uwagę to, co chcieliśmy zrobić z lokomotywami, potrzebowaliśmy prawdziwych modeli w pełnej skali” – wyznał Jerry Bruckheimer.
  • W mieście San Valley w stanie Kalifornia koordynator efektów wizualnych John Frazier zmontował dwie pełnowymiarowe lokomotywy, które mogły poruszać się po ułożonych torach – historyczną „Jowisza” i lokomotywę, którą ekipa filmowa nazywała „pociągiem Colby”. Później została ona przerobiona na lokomotywę Laythema Coula „Konstytucję”. Lokomotywy były składane ręcznie, aż po najdrobniejsze elementy, zmieniając jedynie dwie istotne szczegóły. Po pierwsze, lokomotywy działały na nowoczesnej hydraulice, a nie na parze. A po drugie, wszystkie wagony kolejowe zostały wykonane w formie kontenerów, które można było zdejmować z ruchomej podstawy i wracać na nią. Były też puste podwozia platformowe, na których montowano różnego rodzaju sprzęt filmowy, taki jak dźwigi.
  • Przed rozpoczęciem zdjęć konsultant ds. historii rdzennych Amerykanów, Wahatuwika-William Welker i jego asystent Troy przeprowadzili tradycyjny indiański rytuał przynoszący szczęście na terenie studia Albuquerque Studios.
  • Wioska wojowników Komanczów została zbudowana w zielonej dolinie krateru wygasłego wulkanu o średnicy 19 kilometrów. Miejsce to ma status rezerwatu przyrody i nosi nazwę Valles Caldera.
  • Dekoracje kopalni „Śpiący Człowiek”, która została zbudowana niedaleko miasta Creed w stanie Kolorado, przeplatały się z autentycznymi budowlami górniczymi, które w cudowny sposób zachowały się od XIX wieku. Nowe budynki obejmowały 60-metrowy tunel kolejowy, którego wejście stanowiła 12-metrowa sztuczna skała; około 1,5 kilometra torów kolejowych; windy i wagony górnicze. Sztolnie i wyrobiska zostały zbudowane od podstaw, ale scenografowie tak sprytnie je obłożyli, że wydawało się, że sklepienia zaraz się zawalą.
  • Pociągi w filmie są wyjątkowe, ponieważ są prawdziwe. Praktycznie żadna scena z tymi pociągami nie była kręcona z prędkością mniejszą niż 50 km/h, a czasami nawet z prędkością 60 km/h. Na dachach wagonów montowano specjalne prowadnice, do których przymocowywano zabezpieczenia dla kaskaderów.
  • William Fichtner sam wykonał kaskaderski numer w jednej ze scen, w której jego postać wyskakuje z wagonu pędzącego z prędkością około 30 km/h pociągu na galopującego konia.
  • Na terenie miast Colby i Promontory ułożono około ośmiu kilometrów torów kolejowych, które formowały niemal idealny owal. W niektórych miejscach linia kolejowa rozdwajała się, aby Verbinski mógł kręcić sceny z jadącym pociągiem. Budową zajmowali się profesjonaliści z firmy kolejowej i budowlanej Albuquerque Gandy Dancer. Proces okazał się dość pracochłonny – zajął 16 tygodni. Pracownicy Gandy Dancer przywieźli na plan filmowy 1760 ton dziesięciometrowych szyn, podkładów i innych materiałów. Transportowano je 82 ciężarówkami z miasta Blythe w Kalifornii. Dwie ciężarówki przywiozły z Kansasu 27 ton śrub, podkładek i rozjazdów kolejowych. Ponadto, ze Stocktonu w Kalifornii dostarczono 182 tony podkładów i wkrętów. Gdy wszystkie materiały zostały dostarczone, robotnicy przystąpili do układania szyn. W rezultacie powstała nowa, w pełni funkcjonalna linia kolejowa na zakurzonych pustkowiach w pobliżu Rio Puerco.
  • Do kręcenia filmu krawcy uszyli 1500 kostiumów, a także setki kapeluszy, butów i innych elementów garderoby. Niektóre rekwizyty wypożyczono od innych firm filmowych.
  • Wizerunek postaci Johnny’ego Deppa został zaczerpnięty z obrazu artysty Kirbiego Sattlera.
  • Maska postaci Armiego Hammera została wyrzeźbiona z miękkiej skóry koziej. Do jej wykonania wykonano odlew twarzy Armiego, aby upewnić się, że maska idealnie odzwierciedli wszystkie kontury. Następnie skórę zmiękczono w ciepłej wodzie, nałożono na odlew i dodano kilka zmarszczek, aby maska wyglądała bardziej naturalnie.
  • Konsultant ds. efektów wizualnych Mark McCreery własnoręcznie wyrzeźbił narodowe amerykańskie petroglify na drewnianych ogrodzeniach dioramy Starego Tonto w cyrku Wild West Exhibition, a także narysował symbole na ścianach 60-metrowego tunelu kolejowego, który został wykuty niedaleko miasta Creed w stanie Kolorado.
  • Aby stworzyć niesamowity świat „Samotnego Jeźdźca” takim, jakim widział go Gore Verbinski, trzeba było zgromadzić dość imponującą ekipę. W jej skład weszło sześciu scenografów, jedenastu dekoratorów, dwóch ilustratorów, jeden malarz scenografii, wielu rysowników storyboardów, dwóch grafików, dwóch modelarzy, koordynator ds. badań, asystent kierownika artystycznego oraz 274 budowniczych.
  • Aby „postarzyć” garderobę, stosowano najróżniejsze sztuczki. Kostiumy były obrabiane kamieniami w betoniarce, niektóre miejsca „zużywane” przy pomocy tarli kuchennych. A czasami kostiumierzy nie wahali się sięgnąć nawet po palniki gazowe.
  • Przed rozpoczęciem zdjęć wszyscy aktorzy spędzili trochę czasu w obozie „Kowbojski But” na ranczu w Albuquerque w stanie Nowy Meksyk. Tam nauczyli się jeździć konno, strzelać, posługiwać się lasso, siodłać konie i prowadzić powóz.
  • Po zakończeniu zdjęć w mieście Creed w stanie Kolorado Johnny Depp przez cztery godziny rozdawał autografy lokalnym mieszkańcom. Pomimo że oficjalna populacja miasta wynosi zaledwie 290 osób, znikąd pojawiło się prawie tysiąc chętnych do zdobycia podpisu hollywoodzkiej gwiazdy.
  • Po zakończeniu zdjęć zebrano pewne dane statystyczne: 4,5 miesiąca okresu przygotowawczego; 3 dni prób przed rozpoczęciem zdjęć; 150 dni zdjęciowych; 31 tygodni okresu produkcyjnego na terenie pięciu stanów; 3 000 ustawień kamery; ponad 1 000 godzin nagranego materiału filmowego; ponad 1 000 000 roboczogodzin.
  • Pierwszy film z udziałem Johnny'ego Deppa i Heleny Bonham Carter, w reżyserii kogoś innego niż Tim Burton.
  • "Tonto" w tłumaczeniu z języka hiszpańskiego oznacza "głupiec", dlatego w hiszpańskiej wersji imię tej postaci zastąpiono "Toro", co oznacza "byk".
  • Pierwszy film, który operator Bojan Bazelli nakręcił, używając obiektywów anamorficznych, od czasu premiery filmu "Najeźdźcy ciał” (1993).
  • Podczas kręcenia jednej ze scen Johnny Depp miał specjalnie upaść z konia, któremu później podziękował za uratowanie mu życia. Tylko dzięki temu, że koń instynktownie przeskoczył nad Deppem podczas wykonywania kasku, aktor wyszedł z niegroźnymi potłuczeniami i zadrapaniami.
  • W wąwozie „Martwy Koń” znajdowała się „Płaskowyż Duchów” – skała z relatywnie płaskim obszarem, na którym budzi się John Reid, uratowany przez Tonto. Na szczycie skały wzniesiono wysoką platformę rytualną. – To była dość chwiejna konstrukcja, mająca około pięciu metrów wysokości – opowiedział Armie Hammer. – Stałem na szczycie tego niepewnego budynku, który kołysał się na wietrze z amplitudą metra. Pode mną ziała przepaść o głębokości 600 metrów. Było strasznie.
  • W jednej ze scen zbuntowana lokomotywa pędzi z ogromną prędkością w stronę Tonto i Johna Reida. Do tej sceny 11-tonową lokomotywę przymocowano do prawie dwutonowej platformy obrotowej, która jechała po torach (waga torów wynosiła łącznie ponad 4,5 tony), i obracano ją za pomocą skomplikowanego systemu wciągarek i lin.
  • Podczas kręcenia filmu potrzebne były trzy amerykańskie lokomotywy z XIX wieku do kilku rozbudowanych i efektownych scen. „Zbudowaliśmy je dokładnie tak samo, jak budowaliśmy pełnowymiarowe modele statków do kręcenia „Piraci z Karaibów”. Rzeczywistości nie można zastąpić niczym innym. Biorąc pod uwagę to, co chcieliśmy zrobić z lokomotywami, potrzebowaliśmy prawdziwych modeli w pełnej skali” – przyznał Jerry Bruckheimer.
  • Aby stworzyć niesamowity świat „Samego Strzelca” takim, jakim go widział Gore Verbinski, trzeba było zebrać dość imponującą ekipę. W jej skład weszło sześciu scenografów, jedenastu dekoratorów, dwóch ilustratorów, jeden malarz-scenograf, wielu storyboardzistów, dwóch grafików, dwóch modelarzy, koordynator ds. badań, asystent kierownika artystycznego oraz 274 budowniczych.
  • „Tonto” w tłumaczeniu z hiszpańskiego oznacza „głupiec”, dlatego w hiszpańskiej wersji imię tej postaci zastąpiono „Toro”, co oznacza „byk”.
  • Pierwszy film, który operator Bojan Bazelli nakręcił, używając obiektywów anamorfotycznych, od czasu premiery filmu „Najeźdźcy Ciał” (1993).

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.