Kosmiczni kowboje
O czterech takich co myśleli, że jeszcze mogą.
![Wideo do filmu Kosmiczni kowboje — Space Cowboys (2000) Theatrical Trailer #1 [5.1] [4K] [FTD-0693]](https://www.acmodasi.pl/amdb/images/posters/6/t/space-cowboys-2000-xFjmH.jpg)
Kraj
Produkcja
Budżet
$65 000 000
Opłaty
$128 884 132
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Jack N. Green
Kompozytor
Artysta
Casting
Phyllis Huffman, Liz Keigley, Sari E. Keigley
Instalacja
Joel Cox
Cały zespół (95)
Cały zespół (95)
Krótki opis
Frank Corvin, „Hawk” Hawkins, Jerry O’Neill i „Tank” Sullivan byli śmiałkami Projektu Daedalus, testowego programu lotów kosmicznych Sił Powietrznych, ale ich nadzieje legły w gruzach w 1958 roku wraz z utworzeniem NASA i wykorzystaniem wytrenowanych szympansów. Szantażem przedostają się na orbitę, gdy orbita tajemniczego rosyjskiego satelity komunikacyjnego „Ikon” zaczyna się destabilizować i grozi upadkiem na Ziemię.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo Clint Eastwood odmówił reżyserii tego filmu, uznając scenariusz za zbyt niewiarygodny. Zmienił zdanie w 1998 roku, kiedy w kosmos poleciał 77-letni astronauta John Glenn.
- Początkowo zakładano, że Jerry'ego O'Neila zagra Sean Connery, a Tanka Sullivana – Jack Nicholson. Ostatecznie role te odegrali odpowiednio Donald Sutherland i James Garner.
- Na planie filmowym aktorzy mieli niełatwo: 72-letni James Garner na przykład złamał rękę.
- W filmie wykorzystano autentyczne nagrania zrobione w kosmosie.
- Według montażysty Joeala Coxa, Clint Eastwood, przyzwyczajony do szybkiej pracy, kręcił po 35-40 ujęć dziennie.
- Clint Eastwood skomponował motyw muzyczny, który brzmi na początku filmu. Ostatecznie został on włączony do ścieżki dźwiękowej stworzonej przez kompozytora Lenniego Nihausa.
- Początkowo Clint Eastwood odmówił reżyserowania tego filmu, uznając scenariusz za zbyt niewiarygodny. Zmienił zdanie w 1998 roku, kiedy w kosmos poleciał 77-letni astronauta John Glenn.
- Według montażysty Joeala Coxa, Clint Eastwood, przyzwyczajony do szybkiej pracy, kręcił 35-40 ujęć dziennie.
- Clint Eastwood skomponował motyw muzyczny, który słychać na początku filmu. Ostatecznie został on włączony do ścieżki dźwiękowej stworzonej przez kompozytora Lenniego Niehaus'a.
- Zdjęcia sprawiły problemy zdrowotne niektórym aktorom: James Garner doznał urazu barku, a Donald Sutherland uszkodził kolano.
- Początkowo zakładano, że Jerry O'Neil zagra Sean Connery, a Tanka Sullivan - Jack Nicholson. Ostatecznie role te odegrali odpowiednio Donald Sutherland i James Garner.
- Przy budowie dekoracji centrum kontroli misji wykorzystano plany udostępnione przez NASA, dotyczące realnie istniejącego Centrum Kontroli Lotów.
- Początkowo zakładano, że Clint Eastwood wyprodukuje i zagra w filmie, a reżyserią zajmie się ktoś inny, jednak gdy kilku potencjalnych reżyserów uznało, że kręcenie scen kosmicznych będzie trudne i zrezygnowało, Eastwood postanowił sam podjąć się reżyserii.
- Podczas zbliżania się wahadłowca do Centrum Kosmicznego im. Johna F. Kennedy'ego słychać podwójny huk przekraczający prędkość dźwięku. Jest on podwójny, ponieważ wahadłowiec generuje dwie fale uderzeniowe – dziobem i ogonem.
- Według Adama Savage'a, odpowiedzialnego za efekty specjalne, do imitacji złotej folii, metodą prób i błędów, wybrano opakowania cukierków marki „Rolo”.
- NASA zaproponowała do zdjęć swój specjalny samolot o nieruchomych skrzydłach (zapewnia krótkotrwałe przebywanie w warunkach zbliżonych do nieważkości, wykorzystywany do treningów astronautów, prowadzenia badań i kręcenia filmów) – w 1995 roku taki samolot został wykorzystany podczas kręcenia fantastycznej dramy Rona Howarda „Apollo 13”. Clint Eastwood zrezygnował z oferty, obawiając się, że starszym aktorom mogłoby się zrobić słabo w locie i nie byliby w stanie grać.
- W prawdziwych wahadłowcach fotele są ustawione w dwóch rzędach (cztery z przodu i dwa z tyłu), ale Clint Eastwood chciał pokazać inną konfigurację foteli i, co za tym idzie, postaci w nich.
- Twórcy filmu pod kierownictwem Clinta Eastwooda początkowo myśleli, że potrzebnych będzie czterdzieści efektów specjalnych. W rzeczywistości w filmie znalazło się około trzystu efektów specjalnych.
- W scenach lądowania wahadłowca Clint Eastwood wykorzystał archiwalne nagrania lądowań "promów kosmicznych".
- W oryginalnym scenariuszu wspomniano o rozmieszczeniu na orbicie środków prowadzenia działań bojowych (tzw. projekt „IKON”). NASA zażądała przepisania scenariusza, nie chcąc być kojarzona z militaryzacją przestrzeni kosmicznej.
- NASA zaproponowała do wykorzystania w realizacji specjalny samolot o stałych skrzydłach (zapewniający krótkotrwałe przebywanie w warunkach zbliżonych do nieważkości, wykorzystywany do treningów astronautów, prowadzenia badań i kręcenia filmów) – w 1995 roku taki samolot został użyty podczas kręcenia fantastycznej dramy Rona Howarda «Apollo 13». Clint Eastwood odmówił, obawiając się, że starszym aktorom może się zrobić słabo w locie i nie będą w stanie grać.
- W pierwotnym scenariuszu wspomiano o rozmieszczeniu na orbicie środków prowadzenia działań bojowych (tzw. projekt «IKON»). NASA zażądała przepisania scenariusza, nie chcąc być kojarzona z militaryzacją przestrzeni kosmicznej.
Podobne filmy
8.9/10
8.8/10
8.8/10
8.5/10
8.2/10
8.2/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
