Afrykańska królowa

The African Queen (1952)
7.7/10
93 670
—
brak ocen
7.3/10
1107
7.7/10
89000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$1 000 000
Opłaty
$10 750 000
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Zdjęcie Sam Spiegel
Sam Spiegel
Aktorzy
Zdjęcie Hamfri Bogart
Hamfri Bogart
Charlie Allnut
Zdjęcie Robert Morley
Robert Morley
The Brother
Zdjęcie Peter Bull
Peter Bull
Captain of Louisa
Zdjęcie Theodore Bikel
Theodore Bikel
First Officer
Zdjęcie Walter Gotell
Walter Gotell
Second Officer
Zdjęcie Peter Swanwick
Peter Swanwick
First Officer of Shona
Zdjęcie Ryszard Mariner
Ryszard Mariner
Second Officer of Shona
Wszyscy aktorzy i role (8)

Krótki opis

Akcja filmu Afrykańska królowa toczy się w Afryce Wschodniej w czasie wybuchu pierwszej wojny światowej. Fabuła skupia się na postaciach Charliego Allnuta, nadużywającego alkoholu kapitana łodzi rzecznej, oraz Rose Sayer, surowej misjonarki. Gdy wojska niemieckie docierają do odległej misji, w której mieszka Rose, kobieta ucieka wraz z Charliem na pokładzie jego wysłużonego parowca. Bohaterowie to dwie zupełnie różne osobowości, a ich podróż w dół rzeki przepełniona jest nieustannymi kłótniami, podczas gdy oboje próbują przetrwać w starciu z naturą i pościgiem nieprzyjaciela.

Reżyserem filmu został John Huston – była to piąta z dwudziestu dwóch pełnometrażowych produkcji w jego chronologicznej filmografii, umieszczona między obrazem Asfaltowa dżungla a filmem Moulin Rouge. Scenariusz Huston napisał wspólnie z Jamesem Agee, a za produkcję odpowiadali Sam Spiegel i John Woolf. W rolach głównych wystąpili Humphrey Bogart jako Charlie oraz Katharine Hepburn jako Rose, a w rolach drugoplanowych Robert Morley, Peter Bull, Theodore Bikel i Walter Gotell. Film, którego budżet wyniósł około miliona dolarów, zarobił w światowym box office w przybliżeniu jedenaście milionów dolarów.

W serwisie IMDb produkcja uzyskała ocenę 7,7/10 na podstawie ponad 82 tysięcy głosów, natomiast w TMDB nota ta wynosi 7,3/10 przy znacznie mniejszej liczbie ocen. Wyższa ocena krytyków, wynosząca 8,8/10 na podstawie 52 recenzji, stawia film powyżej ocen widzów.

Co pozostało za kulisami

  • Pierwszym wyborem na główne role byli John Mills i Bette Davis. Później, w 1938 roku, Bette Davis przepowiadano w partnerstwo z Davidem Nivenem. Dziewięć lat później projekt ponownie próbowano uruchomić – w tym momencie partnerem Davis miał być James Mason. Trzecią, ostatnią próbę powrotu do nieszczęśliwego filmu Bette podjęła w 1949 roku, ale było za późno – studio już oddało rolę Katharine Hepburn.
  • Sceny z trzcinowym brzegiem zostały nakręcone w Dalyan, Turcja.
  • Bark „African Queen”, sterowany przez Charliego Allnata, nazywał się w rzeczywistości „LS Livingstone” i służył przez całe 40 lat, zanim został oddany Hollywood. Dziś jest ozdobą motelu „Hollywood Inn” w Key Largo na Florydzie. Co ciekawe, „Key Largo” (1948) to tytuł jednej z wcześniejszych wspólnych prac Johna Hustona i Humphreya Bogarta.
  • „Disneyland” zaadaptował fabułę filmu jako podstawę atrakcji „Jungle Cruise”.
  • Aby wyrazić swoje obrzydzenie nałogiem Hustona i Bogarta do alkoholu, Hepburn zasadniczo piła tylko wodę. W rezultacie poważnie zachorowała na dyzenterię.
  • Dla Hustona „African Queen” był wyjątkowym filmem. Krążyły całe legendy o tym, jak lekceważył zdjęcia i był pochłonięty polowaniem na słonia. Historię zdjęć filmu można znaleźć w autobiografii Hepburn, a scenarzysta Peter Viertel zaadaptował te legendy dla swojej powieści „Biały myśliwy, czarne serce”; jej ekranizację w 1990 roku wyreżyserował Clint Eastwood.
  • Związek berlińskich kinomanów zażądał usunięcia filmu z programu Berlińskiego Festiwalu Filmowego, ponieważ ma antyniemieckie nastawienie.
  • Od samego początku John Huston nalegał na zdjęcia plenerowe. W poszukiwaniu rzeki podobnej do tej, którą opisał Forester, przeleciał tysiące kilometrów samolotem, przecinając Afrykę z końca w koniec, aż zatrzymał się na rzece Ruki w Belgijskim Kongu. W epoce, w której zdjęcia plenerowe nie były powszechne, było to swoistym wyczynem, biorąc pod uwagę również fakt, że w zasadzie większość filmu składa się z dialogów. Zdaniem Hustona zdjęcia plenerowe były jedynym sposobem na uczynienie filmu wiarygodnym i autentycznym. Nawet gdy zdjęcia odbywały się w studio, Huston dążył do maksymalnego naturalizmu.
  • Pijawki, które przyczepiły się do Charliego, były zrobione z plasteliny, a pleśń, która go oplatała, z gumy.
  • Ostateczna wersja filmu nie powstała od razu. Scenarzysta James Agee doznał zawału serca i nie był w stanie dokończyć scenariusza. Huston musiał sobie radzić sam. Zanim wymyślono ostateczną wersję, rozważano jeszcze trzy inne: Rose i Charlie zostają uratowani przez brytyjski okręt wojenny; Rose odkłada ślub do czasu przybycia pierwszego brytyjskiego konsula; Charlie przypomina sobie, że zostawił żonę w Wielkiej Brytanii, którą widział ostatni raz 20 lat temu. Ostatecznie Huston wymyślił czwartą wersję, z happy endem, co nie jest typowe dla Hustona, z jego pesymistycznym spojrzeniem na życie.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.