Hot Fuzz - Ostre Psy

UWAGA! Ci dwaj skopią wam tyłki
Hot Fuzz (2007)
Chronometraż: 2:1 (121 min)

brak ocen
7.6/10
8445
7.7/10
324015
7.8/10
565000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$12 000 000
Opłaty
$80 600 000
Reżyser
Scenariusz
Producent
Tim Bevan, Eric Fellner, Nira Park, Natalia Warton
Operator
Kompozytor
Artysta
Marcus Rowland, Michael Smale
Casting
Nina Gold., Robert Sterne
Instalacja
Chris Dickens
Cały zespół (67)

Krótki opis

Londyński supergliniarz - Nicholas Angel (Simon Pegg) otrzymuje przydział w spokojnym miasteczku Sandford, gdzie musi stawić czoła totalnej nudzie świata nie znającego słowa zbrodnia… i niezdarnemu partnerowi Danny’emu (Nick Frost) Seria makabrycznych wypadków, które przetoczą się przez sielską prowincję sprawi jednak, że Nick znajdzie okazję do niesamowitych, pełnych grozy pościgów samochodowych i bezwzględnych strzelanin, o których marzy. Nadszedł czas, by małomiasteczkowi gliniarze wymierzyli wielkomiejską sprawiedliwość!

Co pozostało za kulisami

  • W jednej ze scen filmu można zauważyć płytę DVD z filmem „Shaun of the Dead” (2004).
  • Okres zdjęciowy trwał 11 tygodni.
  • Specjalnie dla swojej roli Simon Pegg przeszedł kurs obsługi różnych rodzajów broni palnej, a także nauczył się efektownie hamować na rowerze.
  • Nick Frost jest fanem klubu piłkarskiego „West Ham”, dlatego bardzo nie lubił nosić w filmie koszulki „Bristol Rovers”.
  • Kod na drzwiach do pokoju z dowodami to 999. Taki sam numer telefonu ma brytyjska policja.
  • Fraza „Zapomnij, Nick… To jest Sandford” jest nawiązaniem do ostatniej frazy w filmie „Chinatown” (1974).
  • Nicholas Angel otrzymał swoje imię na cześć głównego konsultanta muzycznego „Shaun of the Dead” Nicka Angela.
  • Przedstawienie teatralne „Romeo i Julia” – to nawiązanie do filmu Baza Luhrmanna. Aktorzy w teatrze ubrani są dokładnie w takie same kostiumy, jak w filmie Luhrmanna. Ostatnia piosenka („Lovefool” zespołu „The Cardigans”), którą wykonują aktorzy teatralni, również pojawia się w filmie z 1996 roku.
  • Oficer dyżurny czyta „Współudział” Iana Banksa, gdzie mowa o brutalnych morderstwach.
  • Danny Butterman: „Coś ci kupić w sklepie?” Nicholas Angel: „Cornetto”. Dokładnie taki sam dialog wypowiadają Nick Frost i Simon Pegg w filmie „Shaun of the Dead” (2004).
  • Specjalnie dla swojej roli Simon Pegg schudł 13 kilogramów.
  • „Somerfield” to istniejąca sieć supermarketów w Wielkiej Brytanii. Wszystkie sceny w supermarkecie zostały nakręcone w jednym z jego sklepów.
  • Aby podkreślić, jak bardzo policjanci z Sandford są zacofani, w komisariacie można usłyszeć dźwięk uruchamiania starego komputera „Apple Macintosh”. Takie komputery przestały być produkowane dziesięć lat temu.
  • Kiedy Danny ogląda DVD z filmem „Police Story 3: Supercop” (1992), widzi Nicka biegnącego za złodziejem i odrzuca DVD z powrotem do koszyka. Przyjrzawszy się uważnie innym DVD w koszyku, można zauważyć płytę z filmem „Shaun of the Dead” (2004). Jednak tytuł filmu został zmieniony na „Zombie Party” (Zombies Party). Pod dokładnie takim tytułem film wszedł do hiszpańskiej dystrybucji kinowej.
  • Po pokazie filmu w Newcastle, odpowiadając na pytania widzów, Edgar Wright wyznał, że w filmie niewielkie role zagrali Peter Jackson i Kate Blanchett. Jackson zagrał Świętego Mikołaja, który nożyczkami rani rękę Angela. Blanchett wcieliła się w rolę Janine, byłej ukochanej Nicka.
  • Dwie kobiety-sędziowie oceniające Sandford w konkursie na najlepszą wioskę zagrali matki Edgara Wrighta i Simona Pegga.
  • Film kręcony był w małym miasteczku o nazwie Wells, gdzie dorastał sam Edgar Wright.
  • W filmie Angel mówi: „Zawsze chciałem być policjantem, ale zmieniłem zdanie latem 1979 roku, kiedy chciałem zostać Kermitem”. W tym przypadku jest to nawiązanie do serialu „The Muppet Show” (1976-1981), w którym występowała postać Kermita, która była żabą.
  • Edgar Wright i Simon Pegg postanowili nakręcić brytyjski film policyjny w stylu amerykańskich filmów z lat 70. i 80. Uważali, że w Wielkiej Brytanii nakręcono bardzo mało filmów o policji – głównie wychodziły filmy detektywistyczne, opowiadające o śledztwie i metodzie dedukcji, a filmów akcji z policją z elementami przemocy było prawie brak.
  • Pierwszy szkic scenariusza został napisany w ciągu ośmiu miesięcy. Następnie Wright i Pegg zagłębili się w badania: obejrzeli 138 filmów policyjnych, co, według Wrighta, przyniosło duże korzyści. Scenarzyści rozmawiali również z policjantami, przeprowadzając około pięćdziesięciu wywiadów; niektórzy policjanci byli sceptyczni, ponieważ uważali, że „ktoś im węszy”, jednak dzięki tym wywiadom w filmie pojawiły się sceny oparte na prawdziwych wydarzeniach (w tym uciekający łabędź, oficer kupujący ciasta jako karę oraz scena, w której „gliniarze” rozmawiają z rolnikiem przez tłumacza). Po zakończeniu badań scenarzyści zaczęli pisać drugi szkic, na który potrzebowali dziewięciu miesięcy; łącznie praca nad scenariuszem zajęła osiemnaście miesięcy.
  • Połączenie słów Hot Fuzz nawiązuje do filmów z lat 80. i 90. których tytuły składają się z dwóch słów (np. Lethal Weapon – „Broń śmiercionośna”, Point Break – „Na granicy możliwości” itp.). Pegg zauważył również, że twórcy chcieli, aby tytuł filmu miał jak najmniej sensu.
  • Wright i Pegg stworzyli jedną z postaci specjalnie dla Nicka Frosta. Pegg zauważył, że dla Frosta „bardzo łatwo pisać… Ma wrodzony talent”. Sam Frost wybrał imię Danny Butterman dla swojej postaci, oświadczając, że będzie mógł kręcić, tylko jeśli jego bohater będzie nosił to imię (imię to podobało się aktorowi i „przypominało mu hobbitów”).
  • Aby przygotować się do zdjęć, Simon Pegg był zmuszony być na diecie i ćwiczyć z trzema osobistymi trenerami, a Nick Frost musiał obejrzeć około dwudziestu filmów akcji, ale postanowił ograniczyć się do filmu „Bad Boys II”.
  • W drugiej połowie 2005 roku prowadzono poszukiwania odpowiedniego miasta do kręcenia zdjęć w południowo-zachodniej Anglii. Simon Pegg wyjaśnił poszukiwania odpowiednich plenerów w tym regionie tym, że on i reżyser dorastali tam, to swego rodzaju powrót do dzieciństwa, czasów, kiedy popularni byli bohaterowie filmów akcji. Po odrzuceniu kilku proponowanych miast, podjęto decyzję o kręceniu filmu w Wells w Somerset, 10-tysięcznym miasteczku, w którym urodził się i wychował Edgar Wright. Wright wyjaśnił ten wybór tym, że jego rodzinne miasto jest piękne, ma odpowiedni zestaw budynków, jednak celowo zmienił nazwę miasta na Sandford, aby uniknąć negatywnych skojarzeń. Pomimo tego, wiele budynków, takich jak kościół św. Cuthberta, jest łatwo rozpoznawalnych. Zdjęcia kręcono również w akademii policyjnej w Hendon.
  • Podczas kręcenia zdjęć Pegga i Frosta w policyjnym mundurze często mylono z prawdziwymi policjantami i wypytywano o to, co się dzieje.
  • Zdjęcia rozpoczęły się 19 marca 2006 roku i trwały jedenaście tygodni. Po zmontowaniu filmu przez Wrighta, stał się on o pół godziny krótszy.
  • Kiedy Simon Pegg mówi Nickowi Frostowi: „Co, nigdy nie skracaliście sobie drogi?” – a potem przeskakuje przez płoty, to odniesienie do „Shaun of the Dead”, gdzie Pegg mówi dokładnie to samo zdanie, ale próbując przeskoczyć przez płot, spada razem z nim.
  • W „Shaun of the Dead” (2004) Ed (Nick Frost) mówi, że postrzelił swoją siostrę w nogę z pistoletu na sprężone powietrze. W tym filmie postać Nicka Frosta niechcący postrzeliła lekarza w nogę z pistoletu na sprężone powietrze.
  • W pierwszej połowie filmu Danny nieustannie zadaje Angelowi głupie pytania, na przykład: „Czy kiedykolwiek strzelałeś z dwóch rąk w skoku?” Angel odpowiada: „Nie. Oglądałeś za dużo filmów akcji”. Jednak w drugiej połowie filmu Angel podąża za wszystkimi kliszami filmów akcji.
  • W połowie filmu główny bohater Nicholas Angel opowiada, że w dzieciństwie wujek podarował mu dziecięcy pedałowy samochodzik policyjny. Na początku filmu można zauważyć dziecięce zdjęcie głównego bohatera, na którym jest on przedstawiony z tym samochodzikiem.
  • Edgar Wright ma brata, Oscara. Zajmuje się rysowaniem komiksów. To jego brat stworzył animację w notatniku Danny’ego Buttermana, a w animacji przedstawiono, jak „bobby” (angielski policjant) zabija rabusia z pistoletu.
  • W połowie filmu bohaterowie oglądają w telewizji film „Na fali” (1991), gdzie demonstruje się moment, w którym bohater Keanu Reeves strzela w powietrze, ponieważ nie może strzelić do przestępcy, który stał się jego przyjacielem. Później, w finale filmu Danny Butterman znajdzie się w dokładnie takiej samej sytuacji, kiedy zacznie strzelać w powietrze, nie znajdując w sobie siły, aby zastrzelić swojego ojca w plecy.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.