U-571

Bohaterowie to zwykli ludzie, którzy w niezwykłych czasach robią niezwykłe rzeczy.
U-571 (2000)
6.9/10
167 876
—
brak ocen
6.6/10
1429
6.6/10
92000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$62 000 000
Opłaty
$127 666 415
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Richard Marvin
Producent
Aktorzy
Zdjęcie Mateusz Makonogi
Mateusz Makonogi
Lt. Andrew Tyler
Zdjęcie Bil Pakston
Bil Pakston
Lt. Cmdr. Mike Dahlgren
Zdjęcie Harvey Keitel
Harvey Keitel
CPO Henry Klough
Zdjęcie Jon Bon Jovi
Jon Bon Jovi
Lt. Pete Emmett
Zdjęcie Dejwid Kit
Dejwid Kit
Maj. Matthew Coonen
Zdjęcie Thomas Kretschmann
Thomas Kretschmann
Capt. Lt. Gunther Wassner
Zdjęcie Jake Weber
Jake Weber
Lt. Hirsch
Zdjęcie Jack Noseworthy
Jack Noseworthy
Bill Wentz
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

W 1942 roku niemieckie okręty podwodne dominują na Atlantyku, a siły alianckie nie potrafią odczytać sterujących nimi zakodowanych wiadomości. Gdy uszkodzony niemiecki U-boot wysyła sygnał ratunkowy, Amerykanie widzą w tym szansę na przejęcie maszyny szyfrującej Enigma. Załoga Marynarki Wojennej USA wyrusza na misję w okręcie podwodnym przebranym za jednostkę niemiecką, aby wejść na pokład U-571 i zdobyć urządzenie. Operacja kończy się niepowodzeniem, w wyniku czego mężczyźni zostają uwięzieni na wrogiej łodzi, zmuszeni do rozszyfrowania niemieckich instrumentów i instrukcji, aby przetrwać.

Reżyserem filmu jest Jonathan Mostow; była to jego druga pełnometrażowa produkcja, zrealizowana po filmie Incydent (1997), a przed obrazem Terminator 3. Bunt maszyn (2003). Scenariusz napisali David Ayer i Sam Montgomery, a producentami byli Dino i Martha De Laurentiis. W rolach głównych wystąpili: Matthew McConaughey jako Lt. Andrew Tyler, Bill Paxton jako Lt. Cmdr. Mike Dahlgren, Harvey Keitel jako CPO Henry Klough, Jon Bon Jovi jako Lt. Pete Emmett, David Keith jako Maj. Matthew Coonen oraz Thomas Kretschmann jako Capt. Lt. Gunther Wassner.

Film, którego budżet wyniósł około 62 milionów dolarów, zarobił w światowym box office około 128 milionów dolarów, co stanowi solidny zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 6,6/10 na podstawie około 92 000 głosów, natomiast w TMDB 6,6/10 z około 1 400 głosów. Ocena krytyków wynosząca 6,5/10 na podstawie 114 recenzji plasuje go blisko ocen widzów.

Co pozostało za kulisami

  • Zatopienie torpedami z okrętu podwodnego znajdującego się pod wodą innego okrętu podwodnego znajdującego się pod wodą podczas II wojny światowej było praktycznie niemożliwe. Jedyny udokumentowany przypadek takiego zatopienia miał miejsce w lutym 1945 roku, kiedy to angielski okręt podwodny „Venturer” (HMS Venturer) zatopił niemieckiego U-864.
  • Na północnym Atlantyku nie mógł znajdować się niemiecki niszczyciel. Siły nawodne Kriegsmarine nigdy nie zapuszczały się tak daleko na zachód, tym bardziej w 1942 roku. Wyjątkiem były ich większe okręty (rajdery), takie jak Admiral Graf Spee, Scharnhorst, Prinz Eugen i Bismarck.
  • Największą nieprawdą w filmie było ukazanie Niemców strzelających do ratujących się marynarzy. W rzeczywistości w marynarce wojennej obowiązywał zakaz ostrzeliwania szalup ratunkowych z tonących statków. Przez całą wojnę załoga tylko jednego okrętu podwodnego, U-852, ostrzelała załogę greckiego statku Peleus.
  • Zdjęcia do filmu odbywały się od 25 stycznia do 30 maja 1999 roku.
  • Absolutnie niemożliwa scena to lot Bf-109. Zasięg tych myśliwców był zbyt mały. Ledwo dolatywały do brzegów Wielkiej Brytanii. A Niemcy nie posiadali lotniskowców, ani powietrznych tankowców. Podczas ataku niszczyciel zrzucił ponad 80 bomb głębinowych (w filmie), w rzeczywistości niemieckie niszczyciele przewoziły na pokładzie nie więcej niż 30 bomb głębinowych.
  • Prawdziwy okręt U-571, pod dowództwem oberleutnanta zur See Gustava Lüssowa, zatonął 28 stycznia 1944 roku na zachód od Irlandii. Zatopiono go bombami głębinowymi z samolotu Short Sunderland Mk III, EK577, o znakach wywoławczych „D”, należącego do 461 Eskadry Australijskich Królewskich Sił Powietrznych (RAAF). Dowódca załogi, flight lieutenant Richard Lucas, poinformował, że prawie wszyscy z 52 członków załogi opuścili okręt, ale wszyscy zmarli z powodu wychłodzenia. EK577, którego załoga częściowo składała się z pilotów Królewskich Sił Powietrznych (RAF), stacjonował w bazie Pembroke Dock, w Walii.
  • Prawdziwa S-33 przebywała na Pacyfiku od 1942 do końca wojny. Została zezłomowana w 1946 roku. S-26 nie zatonęła podczas testów, lecz zderzyła się z patrolowcem PC-460 w styczniu 1942 roku.
  • Niemieckie okręty podwodne typu XIV nie posiadały wyrzutni torped, więc nie mogła zaatakować S-33.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.