Lion. Droga do domu

Zacznij poszukiwanie.
Lion (2016)
Chronometraż: 1:58 (118 min)

brak ocen
8/10
6996
8.2/10
280305
8/10
266000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$12 000 000
Opłaty
$140 312 928
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Emile Sherman, Iain Canning, Angie Fielder, Bob Weinstein, Harvey Weinstein, David Glasser, Andrew Fraser, Shahen Mekertichian, Daniel Levin
Operator
Kompozytor
Dustin O'Halloran
Artysta
Chris Kennedy, Guillaume Roux, Timothy Jeffs
Casting
Kirsty McGregor, Tess Joseph
Instalacja
Alexandre de Franceschi
Cały zespół (70)

Krótki opis

Film został zainspirowany prawdziwą historią o nadzwyczajnej odwadze i wielkiej sile miłości. Pięcioletni chłopiec gubi się na ulicach Kalkuty, tysiące kilometrów od domu. Napotkanym ludziom nie jest w stanie powiedzieć o sobie wiele. Nie zna nazwiska, ani adresu rodziny. Zdany wyłącznie na siebie, musi stawić czoła zagrożeniom czekającym na ulicach wielomilionowego miasta. W najmniej oczekiwanym momencie jego los odmienia para Australijczyków. 25 lat później, już jako mężczyzna, wyrusza na poszukiwanie utraconego domu i rodziny.

Co pozostało za kulisami

  • Film oparty jest na wspomnieniach Saru Brierley pod tytułem „Długa droga do domu”. Początkowo film miał nosić taki sam tytuł jak książka, na której podstawie powstał.
  • Podczas pracy nad postacią Saru, aktor Dev Patel spędzał po kilka godzin dziennie na siłowni. Zapuścił brodę, nauczył się mówić z australijskim akcentem, pojechał do Indii do sierocińca, w którym jego bohater mieszkał w dzieciństwie, a nawet przejechał się trasą, którą kiedyś przejechał Saru. Na przygotowanie do roli aktor poświęcił 8 miesięcy.
  • 8-letni Sunny Pawar nie otrzymał amerykańskiej wizy, co automatycznie wykluczało jego obecność na premierze filmu w USA. Producenci złożyli wniosek do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, po czym wiza została wydana młodemu aktorowi i jego ojcu.
  • Zdjęcia niektórych epizodów odbywały się w Hobart, stolicy australijskiego stanu Tasmania, do którego ekipy filmowe nie zaglądają często. W ekipie filmowej było ponad 300 osób, finansowany był on z różnych źródeł w różnych krajach. W ten sposób film „Lew” stał się największym projektem filmowym, którego zdjęcia odbywały się w Australii.
  • Rooney Mara planowała zrobić sobie przerwę w karierze i trochę odpocząć od zdjęć, ale Garth Davis przekonał aktorkę do zagrania w jego filmie.
  • Zgodnie z fabułą Saru używa programu Google Earth do poszukiwania swojej rodziny. Firma Google udzieliła bezcennej pomocy w pracach nad filmem.
  • Przesłuchanie Deva Patela trwało 6 godzin. Producenci obawiali się, że brytyjski aktor pochodzenia indyjskiego to zbyt oczywisty wybór na rolę głównego bohatera. Właśnie pochodzenie aktora było powodem odmowy w przesłuchaniu na rolę w przygodowej dramie Anga Lee „Życie Pi” (2012) oraz na role w niektórych innych filmach.
  • Na rolę Saru w dzieciństwie zgłosiło się 4000 chłopców.
  • Postać Rooney Mary nie jest wzorowana na jednym pierwowzorze, lecz jest raczej postacią zbiorową.
  • Sue Brierley sama wybrała aktorkę Nicole Kidman do wcielenia się na ekranie w swoją postać. Spotkawszy się w Sydney, Brierley i Kidman omówiły rolę i odkryły w trakcie rozmowy, że mają ze sobą wiele wspólnego.
  • Filmowy debiut Sunny’ego Pawara. Chłopiec zupełnie nie mówił po angielsku, kiedy rozpoczęły się zdjęcia, jednak od razu zaprzyjaźnił się z wykonawczynią roli jego matki, Nicole Kidman. Stało się to podczas kręcenia sceny w krykieta.
  • Pierwsza scena, którą nakręcono z Dev Patel, okazała się ostatnią sceną filmu.
  • Co roku w Indiach znika ponad 80 000 dzieci. Liczba bezdomnych dzieci w kraju przekracza 11 milionów. Zaangażowane w projekt firmy oraz firma The Charity Network utworzyły specjalny fundusz pomocy bezdomnym.
  • Na premierze filmu w Ameryce niespodziewanie pojawił się 42. prezydent USA Bill Clinton. Stało się to jednym z jego pierwszych publicznych występów po porażce jego żony Hillary Clinton w wyścigu prezydenckim w 2016 roku.
  • Historia Saru Brierley stała się tematem specjalnego wydania publicystycznego programu 60 Minutes (nadawanego na kanale CBS od 1968 roku), a także reklamy funkcji Google Earth.
  • Dev Patel odczuwał pewien dyskomfort na myśl o konieczności surfowania, jak tego wymagała fabuła. U wybrzeży Tasmanii żyje kilka gatunków rekinów, w tym tych, które stanowią zagrożenie dla człowieka (np. wielki biały i byczy).
  • Podczas prób Garth Davis robił wszystko, aby Dev Patel i Rooney Mara lepiej się poznali. Pewnego razu poprosił aktorów o narysowanie się wzajemnie i opowiedzenie, jakimi się siebie widzą.
  • Aby nagrać jeden z odcinków, trzeba było zablokować Most Howrah. Most ten łączy Howrah i Kalkutę, a ruch na nim nie ustaje ani w dzień, ani w nocy. Most został zamknięty dla ruchu na prośbę ekipy filmowej „Lwa” po raz pierwszy od zakończenia jego budowy w 1942 roku.
  • Film opowiada historię Saru w sposób liniowy, bez retrospekcji, a w jego pierwszej połowie dialogów jest stosunkowo mało. Źródłem inspiracji dla Gartha Davisa był film animowany „WALL-E” (Andrew Stanton, 2008).
  • O zdjęciach filmu ogłoszono w kwietniu 2013 roku, a rozpoczęcie samych zdjęć zaplanowano na sierpień 2014 roku. Z powodu opóźnień okres zdjęciowy rozpoczął się dopiero w styczniu 2015 roku. Najpierw nakręcono wszystkie epizody w Indiach. Niektóre sceny w Australii z udziałem aktorów Dev Patel, Rooney Mary i Nicole Kidman nakręcono w kwietniu 2015 roku.
  • Reżyserski debiut Gartha Davisa w filmie fabularnym.
  • Dev Patel nazwał scenariusz do filmu „Lew” najlepszym, jaki kiedykolwiek miał okazję przeczytać.
  • W maju 2014 roku, czyli jeszcze przed wyborem i zatwierdzeniem aktorów, The Weinstein Company zawarło już umowę dystrybucyjną o wartości 12 milionów dolarów.
  • Członkowie rodziny Brierley otrzymali zaproszenie na plan filmowy i byli obecni na zdjęciach niektórych epizodów na Tasmanii.
  • Reżyser Garth Davis prosił Dev Patel, aby w niektórych scenach grał tak, jakby był zwierzęciem.
  • Priyankę Bose zatwierdzono do roli Kamli ze względu na przekonanie reżysera Gartha Davisa, że ma ona „tą samą energię” co Nicole Kidman. Bose była bardzo schlebiająco porównana do znanej aktorki.
  • Aby podtrzymać więzi kulturowe Dev Patel i Sunny Pawara z Indiami podczas kręcenia w Australii, reżyser Garth Davis zarządził odtwarzanie dla nich dźwięków natury nagranych na planie filmowym w Indiach i karmienie ich daniami kuchni indyjskiej.
  • Pierwszy przypadek w karierze aktorskiej Nicole Kidman, kiedy zagrała matkę dziecka adoptowanego. Aktorka wychowuje dwoje adoptowanych dzieci – Isabelę Jane i Conora Anthony’ego.
  • Zdjęcia kręcono w tych samych miejscach, w których Clare McCarthy kręciła dramat „Miasto oczekiwań” (2009).
  • Niektóre ujęcia przyszłego filmu zostały po raz pierwszy zaprezentowane szerszej publiczności podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes w 2015 roku. Pokaz dla prasy pierwszej wersji zmontowanego filmu (później zmieniono go) został zorganizowany w ramach „Sundance” – krajowego amerykańskiego festiwalu niezależnego filmu.
  • W finałowych scenach filmu, kiedy Saru wraca do domu, w roli aktorów epizodycznych wystąpili mieszkańcy wioski.
  • Przed napisami końcowymi pokazano ujęcia pierwszego spotkania Sue Brierley z biologiczną matką Saru. Na spotkaniu był obecny reżyser filmu Garth Davis, który w tym momencie pracował już nad specjalnym wydaniem programu publicystyczno-politycznego 60 Minutes.
  • Film jest oparty na wspomnieniach Saroo Brierley zatytułowanych „Długa droga do domu”. Początkowo planowano, że film będzie miał taki sam tytuł jak książka będąca jego źródłem.
  • Zdjęcia do niektórych scen kręcono w Hobart, stolicy stanu Tasmania w Australii, do którego ekipy filmowe nie zaglądają często. W ekipie filmowej pracowało ponad 300 osób, a film był finansowany z różnych źródeł w różnych krajach. W ten sposób film „Lew” stał się największym projektem filmowym realizowanym w Australii.
  • Przesłuchanie Deva Patela trwało 6 godzin. Producenci obawiali się, że brytyjski aktor pochodzenia indyjskiego jest zbyt oczywistym wyborem na rolę głównego bohatera. Właśnie pochodzenie aktora było powodem odmowy w przesłuchaniu do roli w przygodowej dramie Anga Lee „Życie Pi” (2012) oraz do niektórych innych filmów.
  • Aby nakręcić jedną scenę, konieczne było zamknięcie mostu Howrah. Most ten łączy Howrah i Kalkutę, a ruch na nim nie ustaje ani w dzień, ani w nocy. Most został zamknięty dla ruchu na prośbę ekipy filmowej „Lwa” po raz pierwszy od zakończenia jego budowy w 1942 roku.
  • Film opowiada historię Saroo w sposób liniowy, bez retrospekcji, a w jego pierwszej połowie jest stosunkowo mało dialogów. Źródłem inspiracji dla Gartha Davisa był film animowany „WALL-E” (Andrew Stanton, 2008).
  • Dev Patel nazwał scenariusz do filmu „Lew” najlepszym, jaki kiedykolwiek czytał.
  • Priyankę Bose zatwierdzono na rolę Kamli ze względu na przekonanie reżysera Gartha Davisa, że ma ona podobną energię do Nicole Kidman. Bose była bardzo pochlebiiona porównaniem do znanej aktorki.
  • Zdjęcia realizowano w tych samych miejscach, w których Clare McCarthy kręciła dramat „Miasto oczekiwań” (2009).
  • Niektóre ujęcia przyszłego filmu zostały po raz pierwszy zaprezentowane publiczności podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes w 2015 roku. Pokaz dla prasy wstępnej wersji zmontowanego filmu (która później została zmieniona) został zorganizowany w ramach „Sundance” – krajowego amerykańskiego festiwalu niezależnego kina.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.