Bardzo długie zaręczyny

Un long dimanche de fiançailles (2004)
Chronometraż: 2:13 (133 min)

brak ocen
7.3/10
1343
7.7/10
21295
7.6/10
78000
Oceń film:

Krótki opis

Młoda Francuzka, Mathilde, poszukuje prawdy o zaginionym narzeczonym, który zaginął podczas I wojny światowej, i po drodze dowiaduje się wielu nieoczekiwanych rzeczy. Miłość jej życia odeszła. Ale odmawia wiary, że zniknął na zawsze – i musi mieć pewność.

Co pozostało za kulisami

  • Film jest oparty na powieści Sébastiena Japrisota «Długa zaręczność» (Un long dimanche de fiançailles, 1991). Jean-Pierre Jeunet czekał na możliwość ekranizacji swojej ulubionej powieści ponad dziesięć lat.
  • «Długa zaręczność» to druga wspólna praca Jeana-Pierre’a Jeuneta i Audrey Tautou po słynnej «Amelii».
  • Reżyser Jean-Pierre Jeunet spotkał się z Jodie Foster w kawiarni niedaleko jego domu, w której kręcił komedię «Amelia» (2001). W pobliżu znajdowali się turyści, którzy ani Foster, ani Jeunet nie rozpoznali i poprosili ich, żeby odeszli na bok, żeby nie zasłaniać kawiarni, którą zamierzali sfotografować.
  • Jeunet poznał Foster podczas pracy nad dubbingiem thrillera Davida Finchera «Pokój strachu» (2002).
  • Początkowo na rolę, którą ostatecznie zagrała Ticky Olgaado (1944-2004), reżyser planował zaangażować Dominica Pinona, a na rolę, którą zagrał Pinon – Olgaado. Okazało się jednak, że Olgaado zdiagnozowano raka i studio odmówiło ubezpieczenia go, więc Jean-Pierre Jeunet po prostu zamienił aktorów i role, czego później nigdy nie żałował. Stan Olgaado szybko się pogarszał, zaczął zapominać swoje repliki, Jeunet zmontował dla niego surową wersję filmu, ale Olgaado zmarł, nie widząc jej.
  • Scena egzekucji Tiny Lombardi odpowiada dokumentacyjnym nagraniom ostatniej publicznej egzekucji, która odbyła się we Francji w 1939 roku.
  • Przedmiot, który Manek wykonuje pod koniec filmu – to ilustracja do ręcznie pisanej książki, miniatura w stylu średniowiecznym. Tego w powieści, na podstawie której powstała «Długa zaręczność», nie było: sam Jeunet wymyślił to, zainspirowany sceną z «Amerykańskiego przyjaciela» Wima Wendersa.
  • Podczas filmu Manek kilkakrotnie wykuwa (na dzwonie, na skale, a następnie na drzewie na pasie neutralnym) litery «MMM». Litery te oznaczają «Manek kocha Matyldę» – we francuskim słowo «aime» wymawia się tak samo, jak litera «M». W rosyjskim tłumaczeniu Manek mówi «Manek jest mężem Matyldy», «Matylda jest marzeniem Maneka», aby dźwięki odpowiadały rosyjskiemu pisowni liter.
  • Film jest adaptacją powieści Sébastiena Japrisota „Długie zaręczyny” (Un long dimanche de fiançailles, 1991). Jean-Pierre Jeunet czekał na możliwość ekranizacji swojej ulubionej powieści ponad dziesięć lat.
  • „Długie zaręczyny” to druga wspólna praca Jeana-Pierre’a Jeuneta i Audrey Tautou po słynnej „Amelii”.
  • Przedmiot, który Manek tworzy pod koniec filmu, to ilustracja do rękopiśmiennej książki, miniatura w stylu średniowiecznym. Tego w powieści, na podstawie której powstały „Długie zaręczyny”, nie było: sam Jeunet wymyślił to, zainspirowany sceną z „Amerykańskiego przyjaciela” Wima Wendersa.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.