Bardzo długie zaręczyny
Krótki opis
Akcja filmu rozgrywa się we Francji w trakcie i tuż po I wojnie światowej. Główną bohaterką jest Mathilde, młoda kobieta, której narzeczony, Manech, zostaje uznany za poległego w walce. Mathilde odmawia przyjęcia oficjalnego komunikatu. Dzięki relacjom świadków i dokumentom dowiaduje się, że Manech był jednym z pięciu żołnierzy postawionych przed sądem polowym za samookaleczenie i wysłanych w ramach kary na ziemię niczyją między liniami francuskimi a niemieckimi – w miejsce, z którego nikt nie miał wrócić żywy. Przekonana, że w jakiś sposób poczułaby śmierć ukochanego, Mathilde wyrusza, by ustalić, co stało się z tą piątką mężczyzn. Poszukiwania prowadzą ją z rodzinnej wioski do Paryża, w życie osób znających fragmenty tej historii, podczas gdy wokół niej wciąż widoczne są zniszczenia wojenne.
Reżyserią i produkcją zajął się Jean-Pierre Jeunet, który wraz z Guillaume'em Laurantem napisał scenariusz na podstawie powieści Sébastiena Japrisota. Był to jego piąty pełnometrażowy film, zrealizowany po sukcesie „Amelii”. W rolę Mathilde wcieliła się Audrey Tautou, która wystąpiła już w tamtej produkcji. W Manecha wcielił się Gaspard Ulliel, a w obsadzie, liczącej 68 uznanych wykonawców, znaleźli się także Dominique Pinon, Chantal Neuwirth, André Dussollier oraz Ticky Holgado.
Budżet filmu wyniósł około 57 milionów USD, a globalne wpływy z biletów osiągnęły poziom około 69 milionów USD. W serwisie IMDb obraz uzyskał ocenę 7,6/10 przy około 78 000 głosów, natomiast w TMDB 7,3/10 przy znacznie mniejszej liczbie, wynoszącej około 1 400. Ocena krytyków na poziomie 7,7/10 na podstawie 146 recenzji wskazuje, że profesjonalny odbiór filmu był nieco wyższy niż oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- Reżyser Jean-Pierre Jeunet spotkał się z Jodie Foster w kawiarni niedaleko jego domu, w której kręcił komedię «Amelia» (2001). W pobliżu znajdowali się turyści, którzy ani Foster, ani Jeunet nie rozpoznali i poprosili ich, żeby odeszli na bok, żeby nie zasłaniać kawiarni, którą zamierzali sfotografować.
- Jeunet poznał Foster podczas pracy nad dubbingiem thrillera Davida Finchera «Pokój strachu» (2002).
- Początkowo na rolę, którą ostatecznie zagrała Ticky Olgaado (1944-2004), reżyser planował zaangażować Dominica Pinona, a na rolę, którą zagrał Pinon – Olgaado. Okazało się jednak, że Olgaado zdiagnozowano raka i studio odmówiło ubezpieczenia go, więc Jean-Pierre Jeunet po prostu zamienił aktorów i role, czego później nigdy nie żałował. Stan Olgaado szybko się pogarszał, zaczął zapominać swoje repliki, Jeunet zmontował dla niego surową wersję filmu, ale Olgaado zmarł, nie widząc jej.
- Scena egzekucji Tiny Lombardi odpowiada dokumentacyjnym nagraniom ostatniej publicznej egzekucji, która odbyła się we Francji w 1939 roku.
- Podczas filmu Manek kilkakrotnie wykuwa (na dzwonie, na skale, a następnie na drzewie na pasie neutralnym) litery «MMM». Litery te oznaczają «Manek kocha Matyldę» – we francuskim słowo «aime» wymawia się tak samo, jak litera «M». W rosyjskim tłumaczeniu Manek mówi «Manek jest mężem Matyldy», «Matylda jest marzeniem Maneka», aby dźwięki odpowiadały rosyjskiemu pisowni liter.
- Film jest adaptacją powieści Sébastiena Japrisota „Długie zaręczyny” (Un long dimanche de fiançailles, 1991). Jean-Pierre Jeunet czekał na możliwość ekranizacji swojej ulubionej powieści ponad dziesięć lat.
- „Długie zaręczyny” to druga wspólna praca Jeana-Pierre’a Jeuneta i Audrey Tautou po słynnej „Amelii”.
- Przedmiot, który Manek tworzy pod koniec filmu, to ilustracja do rękopiśmiennej książki, miniatura w stylu średniowiecznym. Tego w powieści, na podstawie której powstały „Długie zaręczyny”, nie było: sam Jeunet wymyślił to, zainspirowany sceną z „Amerykańskiego przyjaciela” Wima Wendersa.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
