Martwy i pogrzebany
Dead & Buried (1981)
![Wideo do filmu Martwy i pogrzebany — Dead & Buried (1981) Original Trailer [FHD]](https://www.acmodasi.pl/amdb/images/posters/2/42/dead-buried-1981-Xq1fv.webp)
Produkcja
Budżet
$3 000 000
Opłaty
$216 166
Reżyser
Scenariusz
Chelsea Quinn Yarbro
Autor
Kompozytor
Producent
Aktorzy
James Farentino
Sheriff Dan Gillis
Melody Anderson
Janet Gillis
Jack Albertson
William G. Dobbs
Denis Redfild
Ron
Nancy Locke
Linda
Liza Blaunt
Girl on the Beach / Nurse Lisa
Robert Englund
Harry
Bill Quinn
Ernie
Krótki opis
Nad brzegiem morza uzbrojony w aparat turysta George fotografuje kamienistą plażę. W polu widzenia pojawia się atrakcyjna blondynka. Kiedy George próbuje się do niej zbliżyć, nagle okrąża go tłum, który znęca się nad nim okrutnie. Uwięzionego w sieci rybackiej turystę polewają benzyną i podpalają. W makabrycznej egzekucji bierze udział także dziewczyna z plaży, która robi zdjęcia. Niebawem ginie kolejny mężczyzna zakatowany na śmierć przy przystani. Tymczasem George, który daje oznaki życia, zostaje odnaleziony w pobliżu autostrady i trafia do szpitala. Tam jednak zabija go pielęgniarka, którą okazuje się blondynką z plaży. Śledztwo w sprawie serii tajemniczych zabójstw prowadzi szeryf Gillis. W trakcie dochodzenia dowiaduje się, że jego żona Janet odwiedzała George'a w hotelu. W miasteczku dochodzi do kolejnych tragedii
Co pozostało za kulisami
- W trakcie prac film był wielokrotnie montowany na nowo. Początkowo atak na rodzinę miał miejsce później, po zabójstwie autostopowiczki, dlatego wskrzeszoną autostopowiczkę można zauważyć wśród napastników w scenie z rodziną w starym domu.
- Uderzenie igłą w oko manekina filmowano od tyłu. W źrenicy manekina wywiercono maleńki otwór, a na początku igła już z niego wystawała, a oko było zamknięte. Aktorka wyciągała igłę z źrenicy, a oko się otwierało.
- Scenę, w której bohater Roberta Bolera parkuje samochód na stacji benzynowej obok pojazdu kierowanego przez postać grana przez Jamesa Farentino, filmowano z wnętrza samochodu tego drugiego.
- Ze względu na surowe przepisy regulujące pracę dzieci, twórcy filmu nie otrzymali pozwolenia na wykorzystanie aktorów dziecięcych grających Jamie'ego do kręcenia scen nocą. Biorąc pod uwagę, że wszystko z dziećmi działo się wyłącznie w nocy, ekipa filmowa została zmuszona do zbudowania ogromnego namiotu, aby pomieścić w nim zarówno samochód rodzinny, jak i nawiedzony dom, i aby sprawiało wrażenie, że panuje tam noc. W namiocie zainstalowano wentylatory, aby rozpraszać zaduch. Niestety, pracowały one tak głośno, że wszystkie te sceny trzeba było poddubingować w postprodukcji. Dlatego widać, jak usta bohaterki Nancy Locke poruszają się, nawet gdy jest cicho.
- Efekty specjalne do filmu stworzył Stan Winston. Wśród nich był mechaniczny manekin leżący na szpitalnym łóżku – mógł się poruszać, dzięki czemu wydawał się prawdziwą osobą.
- W scenie operacji z udziałem chirurga granego przez Jacka Alberstona (1907-1981) pokazane ręce w rzeczywistości należą nie do niego, ale do Stana Winstona.
- Ze względu na surowe przepisy dotyczące pracy dzieci, twórcy filmu nie otrzymali zgody na nocne zdjęcia z udziałem dziecięcych aktorów grających Jamie. Zgodnie z fabułą, sceny z dziećmi rozgrywały się w nocy, dlatego ekipa filmowa zbudowała ogromny namiot i umieściła w nim zarówno samochód rodzinny, jak i nawiedzony dom. W namiocie zainstalowano wentylatory, aby rozpraszać zaduch, i pracowały one tak głośno, że wszystkie te sceny trzeba było podłożyć, dlatego usta bohaterki Nancy Locke poruszają się, nawet gdy jest cicho.
- W dniu, w którym kręcono pierwszą scenę na plaży z udziałem Christophera Allporta i Lizy Blount (1957-2010) pogoda, według Gusta Gary'ego Shermana, była zbyt dobra i słoneczna. Ekipa filmowa musiała zbudować ogromne płótno i zawiesić je ze skały, aby zasłonić słońce.
- Efekty specjalne do filmu stworzył Stan Winston (1946-2008). Oprócz tego, efekty specjalne obejmowały mechanicznego manekina leżącego na szpitalnym łóżku bohatera, w którego wcielał się Christopher Allport (1947-2008). Manekin autorstwa Winstona został wykonany bardzo starannie, a nawet mógł się poruszać, co sprawiało, że wyglądał bardzo przekonująco jak prawdziwy człowiek, co dodatkowo szokowało widza, gdy igła była wkładana w źrenicę oka manekina.
- W dniu zdjęć pierwszej sceny na plaży pogoda była dobra i słoneczna. Ekipa filmowa musiała zbudować ogromne płótno, które zwisało ze skały i zasłaniało słońce.
- Podczas kręcenia filmu reżyser Gary Sherman szedł na wszelkie możliwe poświęcenia, aby tylko nie pokazać czerwonego koloru w żadnej ze scen. Właśnie to sprawiało, że krew w scenach zabójstw wyglądała tak niespodziewanie szokująco. Z tego samego powodu Sherman nakazał nawet wymianę czerwonych tylnych świateł w samochodach na fioletowe.
- Jednym z najbardziej innowacyjnych efektów specjalnych w filmie była odcięta ręka przyklejona do kratki chłodnicy samochodu. Ręka była rekwizytem, ale była w stanie się poruszać – i to na długo przed pojawieniem się skomplikowanej animatroniki i robotyki. Poruszała nią aktorka ukryta pod maską samochodu.
- Do szpitalnego pokoju wchodzi pielęgniarka (zagrała ją Liza Blount), podchodzi do pacjenta (to manekin, całkowicie zabandażowany, tak że widoczne jest tylko jedno oko) i wbija mu prosto w oko ostrze igły. Ten efekt specjalny wymyślił Stan Winston i był z niego bardzo dumny. Ukłucie w oko kręcono od tyłu. W źrenicy manekina wywiercono malutką dziurkę i, gdy zaczynano zdjęcia dubla, igła już w niej tkwiła, a oko było zamknięte. Na komendę „Motor!” aktorka wyciągała igłę ze źrenicy, a oko się otwierało. Podczas montażu tę scenę odwrócono i wstawiono do filmu od tyłu, tak że wydaje się, jakby igła wchodziła dokładnie w źrenicę.
- Jednym z najbardziej innowacyjnych efektów specjalnych w filmie była odcięta ręka przyklejona do kratki chłodnicy samochodu. Poruszała nią aktorka ukryta pod maską pojazdu.
- Oryginalny tytuł tłumaczy się jako „Martwi i pogrzebani”, podczas gdy fabuła filmu bardziej odpowiada tytułowi „Martwi, ale nie pogrzebani”.
- W scenie operacji z udziałem chirurga, którego gra Jack Albertson, ręce należą w rzeczywistości Stanowi Winstonowi.
- Podczas kręcenia filmu reżyser Gary Sherman starał się eliminować kolor czerwony, aby krew w scenach zabójstw wyglądała bardziej szokująco. W tym samym celu w samochodach czerwone światła zastąpiono fioletowymi.
- Scenę, w której bohater Roberta Bolera parkuje samochód na stacji benzynowej obok samochodu postaci granej przez Jamesa Farentino (1938-2012), kręcono z wnętrza samochodu tego drugiego.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
