Clerks - Sprzedawcy
To że cię obsłużą nie znaczy, że cię lubią.
Clerks (1994)
Produkcja
Data premiery
Budżet
$27 000
Opłaty
$3 156 071
Reżyser
Scenariusz
Producent
Krótki opis
„Clerks - Sprzedawcy” opowiadają historię Dante’a Hicksa, pracownika sklepu wielobranżowego w New Jersey, który zostaje wezwany do pracy w dniu, w którym miał mieć wolne. W ciągu dnia musi mierzyć się z trudnymi klientami, wyznaniem swojej dziewczyny oraz planami byłej partnerki, która zamierza go odwiedzić. Jego przyjaciel Randal pracuje w sąsiedniej wypożyczalni kaset wideo, jednak większość czasu spędza przy ladzie u Dante’a, wymieniając z nim argumenty i obelgi zamiast zajmować się obowiązkami. Obaj mężczyźni przechodzą przez jeden dzień, w którym znajduje się między innymi mecz hokeja na dachu sklepu i wiele innych nieprzewidzianych zdarzeń.
Kevin Smith napisał scenariusz, wyreżyserował i wyprodukował ten film, który był jego debiutem reżyserskim. Jest to najwcześniejsza pozycja w jego filmografii i pierwszy z siedemnastu filmów wyreżyserowanych przez niego w kolejności chronologicznej, po którym nastąpiły „Szczury z supermarketu” w 1995 roku. W rolach głównych wystąpili Brian O'Halloran jako Dante oraz Jeff Anderson jako Randal. W obsadzie 48 uznanych w napisach wykonawców pojawiają się również Marilyn Ghigliotti, Lisa Spoonauer, Jason Mewes i Kevin Smith.
Produkcja powstała dzięki Miramax i View Askew Productions, a jej światowe wpływy z biletów wyniosły około 3 milionów USD. W serwisie IMDb film posiada ocenę 7,7 na podstawie około 240 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,4 przy około 2 900 głosach. Ocena krytyków filmowych na poziomie 7,9 z 60 recenzji sprawia, że nota ta jest zbliżona do ocen widzów, co pokazuje, że obie grupy odebrały film w podobny sposób.
Co pozostało za kulisami
- W jednej ze scen Jay woła: „Zrujnuję wszystko, co się rusza!”. Dokładnie to samo zdanie mówi postać Dennisa Hoppera w „Blue Velvet” (1986).
- Samochód Dante’a to Buick Century z 1976 roku.
- Milczący Bob nie jest aż tak milczący. W „Sprzedawcach” i „Imprezowiczach” (a.k.a. „Typy z supermarketu”) (1995) mówi tylko w jednej scenie, w „Dogmie” (1999) – w dwóch. W filmie „W pogoni za Amy” ma dość długą przemowę, a w „Jay i Milczący Bob kontratakują” staje się niemal gadułą.
- W filmie ani razu nie pada nazwa żadnej marki papierosów. Zrobiono tak, aby uniknąć pozwów ze strony firm tytoniowych.
- Zgodnie z nieudaną sceną, która została zanimowana i trafiła do jubileuszowego wydania DVD, wydarzenia pokazane w filmie mają miejsce 16 kwietnia. Co ciekawe, wydarzenia z filmu „Imprezowicze” (a.k.a. „Typy z supermarketu”) (1995) mają miejsce 15 kwietnia tego samego roku.
- Początkowo Kevin Smith chciał zagrać Randala.
- Broda Dante'go stale zmienia swoją długość. Powód jest taki, że przed rozpoczęciem zdjęć Kevin Smith poprosił Briana O’Hallorana o ogolenie koziej bródki. Po rozpoczęciu zdjęć Kevin poprosił Briana, żeby znowu zapuścił brodę.
- Początkowo film miał się nazywać „Niewygoda” (Inconvenience), następnie nazwę zmieniono na „Niegrzeczni sprzedawcy” (Rude Clerks), a po czym skrócono do „Sprzedawców”.
- Koszt praw autorskich do wykorzystania różnych kompozycji muzycznych, które pojawiły się w filmie (27 000 USD), przekroczył pozostały budżet (26 800 USD). To pierwszy film w historii, w którym zaobserwowano taką anomalię.
- W finałowej scenie filmu w jednej z gazet można przeczytać następujący nagłówek: „Najgrubszy mężczyzna na planecie żeni się z najchudszą kobietą”.
- Kevin Smith i Scott Mosier montowali film w wypożyczalni wideo, która znajdowała się obok sklepu.
- Kiedy Dante i Randall dyskutują o „Gwiezdnych wojnach”, w tle gra piosenka „Chewbacca, What A Wookie”.
- Jason Mewes tak bardzo wstydził się podczas kręcenia tańca Jaya i Milczącego Boba, że wszyscy pozostali członkowie ekipy filmowej musieli opuścić plan, aby Mewes poczuł się pewniej.
- Scenę rozmowy między Dante i Caitlin na temat jej ślubu nakręcono z pierwszego dubla, który trwał około pięciu minut. Ta scena była pierwszą sceną nakręconą dla filmu.
- Jason Mewes (Jay) nie pojawił się na plakacie filmu, ponieważ szefowie studia uznali jego wygląd za zbyt dziwny i niezwykły, aby włączyć go do kampanii reklamowej.
- Imię Kevina Smitha nie pojawia się na liście aktorów w napisach początkowych.
- Rola Dante została specjalnie napisana dla Ernesta O’Donnella, ale w trakcie tworzenia filmu Kevin Smith coraz bardziej przekonywał się, że Ernest nie pasuje do tej roli.
- Skrót „PCT” na szyldzie wypożyczalni wideo oznacza Rajiv, Sarla, Tarlochen. To imiona syna, matki i ojca, którzy są współwłaścicielami tej wypożyczalni.
- Film został nakręcony kamerą Arri SR-2 16 mm z wykorzystaniem kliszy Kodak Plus-X.
- W scenie, w której Randall wymienia tytuły filmów pornograficznych przed kobietą z dzieckiem, Jeff Anderson i aktorka grająca kobietę kręcili swoje sceny osobno, ponieważ Jeff odmówił wymieniać tytuły filmów pornograficznych w obecności kobiety i dziecka.
- W filmie miała być scena, w której Randall rozmawia z urzędnikiem w wypożyczalni wideo „Big Choice Video”, ale podczas kręcenia tej sceny doszło do awarii sprzętu do nagrywania dźwięku.
- Po raz pierwszy pojawiając się na ekranie, Randall wraca do wypożyczalni wideo i mówi mężczyźnie, który zapomniał kluczy w sklepie Dante: „Doktor Jones, nie ma czasu na miłość!”. To cytat z filmu „Indiana Jones i Świątynia Zagłady” (1984).
- Randall ogląda film pornograficzny zatytułowany „The Best of Both Worlds” („To, co najlepsze z obu światów”). Ten tytuł w rzeczywistości odnosi się do istniejącego filmu pornograficznego. Jednak prawdziwy film dotyczy osób biseksualnych, a nie hermafrodytów.
- Aby znaleźć środki na sfinansowanie filmu, Kevin Smith sprzedał swoją kolekcję komiksów. Później prawie w całości ją odzyskał.
- Roli Jaya mógł zagrać Jeff Anderson, który ostatecznie zagrał Randala.
- W pierwotnej wersji scenariusza Dante miał zginąć podczas napadu na sklep. Scenę tę można znaleźć w sekcji „Usunięte sceny” na DVD.
- Logo „Clerks” zostało złożone z liter nazw znanych czasopism i nazw produktów spożywczych: litera „C” pochodzi z Cosmopolitan Magazine, L – Life, E – Rolling Stone, R – Ruffles potato chips, K – Clark Bar, S – Goobers box.
- Według Kevina Smitha, zagrał jedną z ról, ponieważ byłaby to jedyny pewnik tego, że brał udział w tworzeniu filmu, gdyby produkcja zakończyła się fiaskiem.
- Rola Randala to aktorski debiut Jeffa Andersona.
- Pomimo tego, że w filmie prawie nie ma przemocy (z wyjątkiem bójki między Dante i Randallem), początkowo film otrzymał ocenę NC-17 tylko ze względu na dialogi. Dystrybutor filmu, firma Miramax, zatrudniła prawnika, Alana M. Dershowitza, który udowodnił, że film zasługuje na ocenę R. Nie przeprowadzono żadnego dodatkowego montażu.
- Według Kevina Smitha, część pieniędzy, które weszły do budżetu filmu, stanowiła odszkodowanie ubezpieczeniowe za samochód Kevina, który uległ zniszczeniu podczas powodzi.
- „Sprzedawcy” są częściowo oparte na „Boskiej Komedii” Dantego Alighieri.
- Podczas gry w hokeja Dante jest ubrany w koszulkę drużyny „Pittsburgh Penguins”. Gra przeciwko facetom ubranym w koszulki drużyny „New Jersey Devils”. Randall ma na sobie koszulkę reprezentacji ZSRR i czapkę z daszkiem drużyny „New Jersey Devils”.
- Według statystyk, kasety VHS z tym filmem najczęściej kradziono z wypożyczalni wideo.
- Na głowie chłopaka kupującego papierosy po wykładzie o szkodliwości palenia znajduje się jedna z peruk z błędnym wąsem Briana O’Hallorana.
- Kiedy Dante pyta Randala, czy kiedykolwiek zastanawiał się, dlaczego wszystkie ceny zawsze kończą się na 99 centów, u większości towarów z tyłu ceny kończą się 95 centami.
- Kevin Smith i Scott Mosier uczęszczali do tej samej szkoły filmowej (stan Waszyngton). Jeszcze w czasach studenckich zgodzili się, że kto pierwszy nakręci film, ten drugi będzie jednym z producentów. Smith nakręcił „Sprzedawców” jako pierwszy, więc Mosier został producentem filmu. Później wyprodukował większość filmów Smitha.
- Według Kevina Smitha, postanowił zostać reżyserem i nakręcić „Sprzedawców” po obejrzeniu „Slacker” (1991) Richarda Linklatera.
- Negatywne nastawienie do palenia, obecne w filmie, było wynikiem osobistego punktu widzenia Kevina Smitha. Dlatego właśnie Milczący Bob nie zaciąga się, kiedy pali. Po zakończeniu zdjęć Smith palił po dwie paczki dziennie.
- Lekkie papierosowe dymki, które pokazuje przedstawiciel firmy produkującej gumy do żucia, to w rzeczywistości wątróbka cielęca.
- Zdjęcia kręcono w sklepie, w którym w tamtym czasie pracował Kevin Smith. Ponieważ pozwolono mu kręcić tylko w czasie wolnym od pracy, w fabułę filmu wprowadzono wyjaśnienie, dlaczego rolety są stale opuszczone.
- Zdjęcia do filmu zostały sfinansowane głównie z osobistych oszczędności Kevina Smitha, a także z pieniędzy pożyczonych od rodziny i przyjaciół.
- Postać Caitlin Ryan została nazwana na cześć postaci o tym samym imieniu w serialu telewizyjnym „Degrassi Junior High”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
