Stalingrad

Niemcy próbują zdobyć Stalingrad w czasie jednej z największych bitew II wojny światowej.
Сталинград (2013)
Chronometraż: 2:11 (131 min)

brak ocen
6.4/10
391
5.8/10
193863
5.7/10
18000
Oceń film:
Data premiery
Kraj
Genre
Budżet
$30 000 000
Opłaty
$68 129 518
Witryna internetowa
Scenariusz
Producent
Aleksander Rodnyansky, Anton Zlatopolskiy, Sergey Melkumov, Dmitry Rudovsky, Natalya Kotkova, Natalya Gorina
Operator
Maxim Osadchy-Korytkovsky
Kompozytor
Artysta
Sergey Ivanov
Casting
Instalacja
Igor Litoninskiy
Cały zespół (24)

Krótki opis

Grupa zdeterminowanych rosyjskich żołnierzy walczy o utrzymanie strategicznego budynku w ich zniszczonym mieście przeciwko bezwzględnej armii niemieckiej, a w trakcie tego procesu nawiązuje głęboką więź z rosyjską kobietą, która tam mieszka.

Co pozostało za kulisami

  • Scenariusz Ilji Tilkina ma literackie źródło – fragmenty powieści Wasilija Grossmana.
  • Til Schweiger zrezygnował z roli w filmie, argumentując to niechęcią do odgrywania wizerunku oficera niemieckiego nazizmu.
  • Pierwszy zwiastun filmu został zaprezentowany 17 kwietnia 2013 roku w Las Vegas na wystawie CinemaCon.
  • „Stalingrad” – pierwszy film produkcji rosyjskiej, który został wypuszczony na ekrany w formacie IMAX 3D.
  • Thomas Kretschmann, który zagrał oficera Wehrmachtu, rozpoczął karierę aktorską w niemieckim filmie „Stalingrad”.
  • Zdjęcia kręcono pod Petersburgiem (osada Sapierny), na dawnym poligonie wojskowym, gdzie wzniesiono bezprecedensowo rozległe dla rosyjskiej kinematografii dekoracje. Zbudowano faktycznie kilka kwartałów Stalingradu z elementami znanymi widzowi z archiwalnych materiałów filmowych. Na przykład zbudowano prototyp słynnej fontanny „Dziecięcy Karawod”, nazywanej również „Dzieci i Krokodyl”. Fontanna stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli bitwy stalingradzkiej po zdjęciu skutków nalotu 23 sierpnia 1942 roku, wykonanym przez fotografa E.N. Jewzierichina.
  • Zdjęcia filmu rozpoczęły się we wrześniu 2011 roku i trwały około miesiąca. Następnie praca wznowiono zimą, ale główny okres zdjęciowy przypadł na rok 2012 – od maja do sierpnia 2012 roku. Łącznie okres zdjęciowy trwał 79 dni.
  • Ludzi do ról w masówce zatwierdzał wyłącznie reżyser. W scenach masowych wzięło udział około 1000 osób. Kostiumy, makijaż i broń zostały szczegółowo dopracowane dla każdego z nich. Na planie nie ma nic przypadkowego: samochody, fragmenty gazet z tamtych czasów, szafki z plakatami przedstawień sprzed wojny, a nawet niedopałki papierosów – wszystko odpowiada tamtej epoce.
  • Wznoszeniem i aranżacją dekoracji, które kosztowały producentów około 4 mln dolarów, zajmował się zespół 400 specjalistów.
  • W filmie pojawiają się czołgi T-34, niemiecka samobieżna armata i niemiecki czołg PZ-IV. Cała ta technika to kopie. PZ-IV zbudowano na bazie radzieckiego czołgu T-44, do którego przebudowano wieżę, przyspawano dodatkowe blachy, zakryto koła osłonami, a na boki naniesiono faszystowską swastykę. Samobieżna armata została wykonana na bazie pojazdu terenowego. T-34(76) to pełnowymiarowa makieta z plastiku i sklejki. Pracę wykonali mistrzowie z Witebska. Ci sami artyści wykonali makiety zestrzelonego samolotu.
  • Przed zdjęciem scen bitewnych specjaliści dokładnie sprawdzali teren, usuwali kamienie i wykopywali dołki pod ładunki, które następnie zasypywano miękkim torfem. Każdy uczestnik, czy to kaskader, czy aktor, znał swój manewr, aby nie zostać ranny. Niemniej jednak, za każdym z wykonawców został przypisany pirotechnik, który prowadził swojego człowieka i zdalnie sterował odpalaniem materiałów wybuchowych.
  • W filmie znajduje się ponad 230 ujęć z grafiką komputerową.
  • Otwierający film epizod z przelotem samolotu nad Fukushimą trwa około dwóch minut. To ujęcie zostało w całości stworzone na komputerze przez artystów ze studia Main Road|Post.
  • Zdjęcia w technologii 3D realizowane są na oryginalnym sprzęcie dostarczonym przez hollywoodzką firmę 3ALITY digital. Na planie obsługa tego sprzętu, systemów rigów i kamer RED Epic prowadzona była przez połączony rosyjsko-amerykański zespół, zgromadzony przez firmę „3D Stereo Art”. Efektami wizualnymi „Stalingradu” zajmuje się rosyjska firma „Main Road|Post”.
  • Prototypem domu w filmie stał się legendarny Dom Pawłowa w Stalingradzie i jego historia. Na krótko przed rozpoczęciem produkcji scenariusz został znacznie przerobiony, w tym fabuła i dialogi.
  • Jedną z pierwszych ról w karierze Fiodora Bondarczuka była rola Iwana w filmie „Stalingrad” Jurija Ozierowa.
  • Według słów reżysera, w momencie, gdy nie miał nic poza scenariuszem i gigantyczną makieta dekoracji Domu Gromowa z małymi figurkami ludzi, film poparł Władimir Putin. Budżet filmu składa się w 30% z wsparcia Funduszu Kinowego, 20% zainwestował kanał telewizyjny „Rosja”, a 50% – bank WTB.
  • Wyjątkową trudność w realizacji stanowiła scena ataku na niemieckie pozycje po eksplozji zbiorników z paliwem. W tym epizodzie nasi żołnierze nie przerywają walki nawet po tym, jak zostają okryci ogniem i zapalają się jak pochodnie. Zdjęcia okazały się trudną próbą dla wszystkich, którzy w nich brali udział, nie wyłączając ekipy operatorskiej. Temperatura nawet w bezpiecznej strefie była zawrotnie wysoka, i choć pirotechnicy robili wszystko, co możliwe, aby ogień był minimalny dla kadru, panował nieludzki żar. Scena była próbowana już przed w pełni gotowymi kamerami. Wszyscy uczestnicy zapamiętali każde swoje działanie. W tym momencie absolutnie wszyscy, w tym asystenci i osoby zabezpieczające, byli ubrani w mundur czerwonoarmiejczyków, aby nawet w przypadku dostania się do obiektywu nie zepsuć kadru. Przez trzy dni zdjęciowe przeprowadzono 96 zapłonów. W tym samym czasie na planie jednocześnie paliło się 14 kaskaderów.
  • Eksplozja budynku – jedna z najbardziej odpowiedzialnych scen filmu, ponieważ filmowcy mieli tylko jeden dubel zdjęciowy. Gdyby coś poszło nie tak, to od nowa budować domu nie byłoby możliwe, ale pożądany efekt artystyczny został osiągnięty za pierwszym podejściem.
  • W scenie z płonącymi żołnierzami radzieckimi w tych kadrach, gdzie wojownicy spadają z urwiska, pojawiają się modele komputerowe ludzi. Zostały one zbudowane i animowane w programie do modelowania 3D, opierając się na fotografiach aktorów. Technologia animacji miała charakter mieszany, niektóre działania animowano w oparciu o kluczowe klatki, a inne za pomocą techniki przechwytywania ruchu.
  • W jednej ze scen radzieckie samoloty zestrzelają niemiecki bombowiec Heinkel, który pikuje i z hukiem spada na plac naprzeciwko Domu Gromowa. Ten epizod został w całości stworzony za pomocą grafiki komputerowej i animacji. Podczas pracy nad modelem komputerowym samolotu trójwymiarowi artyści ze studia Main Road|Post przestudiowali wygląd niemieckiej maszyny na podstawie zdjęć i wzięli pod uwagę makiety samolotu, spoczywające na planie zdjęciowym. Model komputerowy został zbudowany w Autodesk Maya, a cała dynamika zniszczeń została zasymulowana w programie Houdini. Ponadto dekoracje Stalingradu zostały również odtworzone w grafice na podstawie licznych zdjęć planu zdjęciowego.
  • Bohater Thomasa Kretschmanna mówi Maszy, że pochodzi z szlacheckiego pruskiego rodu i został zaproszony do swojego domu przez feldmarszałka Paulusa. Jednak akcja filmu rozgrywa się w 1942 roku, podczas gdy Paulusa otrzymał stopień feldmarszałka dopiero w styczniu 1943 roku.
  • «Stalingrad» to pierwszy film produkcji rosyjskiej, który został wydany na ekrany w formacie IMAX 3D.
  • Thomas Kretschmann, który zagrał oficera Wehrmachtu, rozpoczął karierę aktorską w niemieckim filmie „Stalingrad”.
  • Według reżysera, w momencie, gdy miał tylko scenariusz i gigantyczny model dekoracji Domu Gromowa z małymi figurkami ludzi, film wsparł Władimir Putin. Budżet filmu składa się w 30% z wsparcia Funduszu Kinematografii, 20% zainwestował kanał telewizyjny „Rosja”, a 50% – bank WTB.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.