Threads

Name: Threads
Genre: Wojenny, Dramat, Sci-Fi
Released: 1984-09-23
Duration: 1 h 57 min
Rating: 7.8
Cast: Karen Meagher, Reece Dinsdale, David Brierly, Rita May, Nicholas Lane

Threads (1984)

Chronometraż: 1:57 (117 min)

7.8/10
37 360

7/10
1

7.6/10
437

7.9/10
27000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 5

Zdjęcie 67

Aktorzy i postacie

2:25

Zdjęcie 67

Data premiery

1984-09-23

Kraj

Australia, Wielka Brytania

Produkcja

BBC, Western-World Television Inc., Nine Network Australia

Genre

Wojenny, Dramat, Sci-Fi

Budżet

$420 000

Opłaty

Witryna internetowa

Reżyser

Mick Jackson

Aktorzy

Karen Meagher, Reece Dinsdale, David Brierly, Rita May, Nicholas Lane, Jane Hazlegrove, Henry Moxon, June Broughton, Sylvia Stoker, Harry Biti
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Barry Hines

Producent

Mick Jackson, John Purdie, Graham Massey

Operator

Andrew Dunn

Kompozytor

Artysta

Christopher Robilliard

Casting

Instalacja

Jim Latham, Donna Bickerstaff
Cały zespół (26)

Krótki opis

Jest połowa lat 80., trwa zimna wojna. Ruth Beckett (Karen Meagher) i Jimmy Kemp (David Brierly), mieszkańcy brytyjskiego miasta Sheffield, planują małżeństwo i oczekują narodzin pierwszego dziecka. Tymczasem Związek Radziecki wysyła oddziały wojskowe do Iranu, chcąc go sobie podporządkować. Stany Zjednoczone, Zjednoczone Królestwo i inne państwa NATO przeciwstawiają się sowieckiej agresji. Rodziny Ruth i Jimmiego są pochłonięte codziennymi obowiązkami i przywiązują małą wagę do tego, co dzieje się w Iranie. Pewnego wiosennego dnia bez żadnego ostrzeżenia ZSRR atakuje Zjednoczone Królestwo, używając międzykontynentalnych pocisków balistycznych, które uderzają w Sheffield, unicestwiając niemal całe miasto i większość jego mieszkańców. Dla tych, którzy przeżyli atak, zaczyna się trudna walka o przetrwanie w skażonym środowisku.

Co pozostało za kulisami

Jako charakteryzacja ofiar oparzeń trzeciego stopnia użyto płatków i sosu pomidorowego.
Zbierając materiał do zdjęć, reżyser Mik Jackson i scenarzysta Barry Hines spędzili tydzień w specjalistycznym centrum, gdzie uczono ludzi przetrwania w konflikcie nuklearnym.
W filmie pokazano maszerującą na demonstracji orkiestrę dętą Armii Zbawienia. W scenariuszu tego nie było. Orkiestra wracała pod muzykę z jednego z występów i znalazła się na miejscu kręcenia. Reżyserowi to się spodobało i nie przerwał zdjęć.
Pępowina, którą Ruth musi przegryźć, była zrobiona z lukrecji.
Po wybuchu jądrowym pokazano, jak w niewiarygodnym upale rzekomo dusi się kot. W rzeczywistości zwierzęciu podano kocimiętkę, która działa na koty odurzająco.
Sceny rozgrywające się 6 tygodni po wymianie uderzeń nuklearnych kręcono na terenie Parku Narodowego Peak District. Pogoda okazała się zbyt dobra na „nuklearną zimę”, dlatego wszędzie nasypano sztucznego śniegu, a operatorzy używali filtrów, aby przytłumić światło słoneczne.
Opisując efekt psychologiczny, jaki wojna nuklearna wywarła na ocalałych, Mick Jackson oparł się na wiedzy zaczerpniętej z książki Magnusa Clarka „Zniszczenie Wielkiej Brytanii w wojnie nuklearnej” (1982) oraz rozmowach z hibakusza (ofiarami bombardowań atomowych Hirosimy i Nagasaki).