Konnica

The Horse Soldiers (1959)

Chronometraż: 1:55 (115 min)

—
brak ocen

6.9/10
286

7/10
433

7.1/10
13000

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 8

Zdjęcie 35

Aktorzy i postacie

2:38

Zdjęcie 35

Data premiery

1959-06-11

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

United Artists, Mahin-Rackin

Genre

Zachodnie, Wojna

Budżet

$0

Opłaty

$0

Witryna internetowa

Reżyser

John Ford

Aktorzy

John Wayne, William Holden, Constance Towers, Dżudzson Prat, Hoot Gibson, Ken Curtis, Willis Bouchey, Bing Russell, O. Z. Whitehead, Hank Worden
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

John Lee Mahin, Martin Rackin, Walter Mirisch

Operator

William H. Clothier

Kompozytor

David Buttolph

Artysta

Casting

Instalacja

Jack Murray
Cały zespół (34)

• Ten film zapoczątkował epokę mega-gaż gwiazd ekranu. John Wayne (1907-1979) i William Holden (1918-1981) otrzymali za udział w filmie po 775 000 dolarów plus 20% zysków – gaże niespotykane w tamtych czasach. W podpisaniu ostatecznej umowy brało udział 6 firm, a tekst liczył dwa razy więcej stron niż scenariusz, jednak film okazał się klapą kasową i o zyskach można było zapomnieć.
• Lekarz osobisty zalecił Johnowi Fordowi (1894-1973), znanemu z nadmiernej skłonności do napojów alkoholowych, trzymanie się z dala od alkoholu, w przeciwnym razie wszystko może dla niego skończyć się bardzo, bardzo źle. Ford, który był powszechnie znany również ze swojej upartości, mimo wszystko się posłuchał. Niestety, długotrwałe wstrzemięźliwość przerodziła się w jeszcze bardziej ostre i szorstkie, niż zwykle, traktowanie pozostałych członków ekipy filmowej. Czy Ford był pijany, czy nie, to John Wayne zwykle dostawało się najwięcej, i zdjęcia do tego filmu nie były wyjątkiem. Ford stanowczo zażądał, aby Wayne również powstrzymał się od alkoholu, choć lekarz go o niczym takim nie ostrzegał. Wayne błagał producenta Martina Rackina (1918-1976), aby zabrał go od wszechobecnego Forda choć na chwilę, i Rackin zgodził się pomóc. Powiedział Fordowi, że na kliszy zęby Wayne’a wyglądają na zbyt żółte i że on, Wayne i William Holden (1918-1981) muszą pojechać do Nowego Orleanu, aby je wybielić. Ta trójka urządziła w Nowym Orleanie niezły objad i ostatecznie wróciła do rozwścieczonego Forda, któremu już doniesiono, w ilu barach zdążyli się zabawić. Pomimo tego incydentu, Ford do końca zdjęć nie wziął do ust ani kropli alkoholu.
• W Luizjanie i Mississippi John Ford płacił czarnoskórym aktorom statystom dokładnie tyle samo, co białym aktorom statystom.
• Do jednej z ról w filmie John Ford zaangażował Altheę Gibson (1927-2003). Zrobiono to w celu przyciągnięcia afroamerykańskiej widowni. Gibson była amerykańską tenisistką amatorką i golfistką, liderką światowego tenisa kobiecego w drugiej połowie lat 50. XX wieku. Niedługo przed zdjęciami do tego filmu wygrała również Wimbledon oraz otwarte mistrzostwa USA w 1957 i 1958 roku.
• Wolna adaptacja historii faktycznego rajdu generała kawalerii Benjamina Griersona (1826-1911) ze stanu Tennessee w kwietniu 1863 roku.
• Początkowo dialogi bohaterki granej przez Altheę Gibson zostały napisane w typowym, uważanym za obraźliwy, stylu charakterystycznym dla osób czarnoskórych, co ona uznała za obraźliwe i stanowczo odmówiła ich odegrania, o czym poinformowała Johna Forda. Ford zwykle bardzo negatywnie odnosił się do aktorów, którzy zaczynali coś wymagać podczas kręcenia zdjęć lub stawiać warunki, ale w tej sytuacji zarządził przepisanie dialogów.
• Zniszczenie mienia kolei na stacji Newton było jedną z najbardziej historycznie dokładnych scen w całym filmie. Szyny skręcano w pętle w wyniku nagrzewania i nazywano je „węzłami Shermana” (na cześć generała majora Williama Tecumseha Shermana (1820-1891), który walczył po stronie Północy). Ponadto nagrzane szyny wrzucano do rzeki. W ten sposób szyny, które wówczas były wykonane z żelaza, a nie ze stali, stawały się bardzo kruche i nieprzydatne do dalszego użytku.
• Z powodu praw stanowych Luizjany dotyczących segregacji rasowej, Althea Gibson byłaby zmuszona mieszkać oddzielnie od reszty aktorów i ekipy filmowej, dlatego sceny z jej udziałem kręcono głównie w studio, a podczas plenerów nagrywano wyłącznie dublerki.
• Podczas kręcenia sceny walki doświadczony kaskader Fred Kennedy nieprawidłowo upadł z konia. W wyniku upadku złamał sobie kark, co doprowadziło do śmierci. Według relacji kolegów, Kennedy doznał podobnego urazu dwa lata wcześniej, ale wtedy skończyło się tylko na potłuczeniach. Kennedy pracował w kilku filmach Johna Forda, którego jego śmierć wstrząsnęła do głębi. Reżyser przerwał zdjęcia i zarządził powrót całej ekipy do studia. Według scenariusza film miał zakończyć się triumfalnym przybyciem sił pułkownika Marlowe'a do Baton Rouge, ale po śmierci kaskadera Ford stracił wszelkie zainteresowanie produkcją. Zakończył film sceną pożegnania Marlowe'a z Hanną i wysadzeniem mostu.

Alamo

1960-10-23

7.2/10

Jak zdobyto Dziki Zachód

1962-11-02

7.1/10

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

Zaloguj Rejestracja

E-mail

Hasło

Zapomniałeś hasła?