Bing Russell (Bing Russell)

Choć najbardziej znany z roli zastępcy szeryfa w serialu „Bonanza” (1959) oraz Roberta w filmie „Siedmiu wspaniałych” (1960), Russell był również powszechnie rozpoznawalny w całym kraju jako właściciel klubu baseballowego Portland Mavericks. Zarządzając jedyną niezależną drużyną w lidze Northwest League klasy A, Russell dał się poznać jako innowator. Zanim powstał film „Bull Durham” (1988), istnieli Mavericks. Russell utrzymywał 30-osobowy skład, ponieważ wierzył, że niektórzy gracze zasługują na jeszcze jeden, ostatni sezon. Jego mottem było jedno proste, trzyletnie słowo – i nie było to słowo WIN (wygrać), choć Mavericks właśnie to robili – tym słowem było FUN (zabawa). Stworzył stadion, na którym wszelkie sponsoringi korporacyjne pozostawały poza bramami, zatrudnił pierwszą kobietę na stanowisku generalnego menedżera w profesjonalnym baseballu, a w kolejnym roku pierwszego Azjatyckiego Amerykanina na stanowisku GM/menedżera. W tym samym sezonie jego drużyna ustanowiła rekord najwyższej frekwencji w historii lig mniejszych i zdobyła mistrzostwo. Byli gracze Major League oraz ci, którym nigdy się nie udało, a nie potrafili przestać grać, walili tłumami na jego czerwcowe testy, które były zawsze otwarte dla każdego, kto się pojawił. Z tak odległych miejsc jak Kapsztad czy Francja, gracze udawali się do Portland, by spróbować swoich sił w drużynie Russella.