Wspaniała Przygoda Billa i Teda
Krótki opis
Bill i Ted to dwaj kalifornijscy nastolatkowie, dla których zespół muzyczny jest znacznie ważniejszy niż nauka. Gdy okazuje się, że ojciec Teda wyśle go do szkoły wojskowej, jeśli obaj nie zdamy egzaminu z historii, przyjaciele stają przed widmem rozstania. Pomoc nadchodzi z najmniej oczekiwanej strony w postaci Rufusa – przybysza z przyszłości, który podróżuje w maszynie czasu przypominającej budkę telefoniczną. Dzięki niej Bill i Ted wyruszają na poszukiwania postaci historycznych, o których mają napisać pracę, a ich zadanie okazuje się mieć konsekwencje wykraczające daleko poza jedną ocenę.
Reżyserem filmu jest Stephen Herek; jest to druga z dziewiętnastu pełnometrażowych produkcji w jego dorobku, poprzedzona filmem Critters i następowana przez Nie Mów Mamie, że Niania Nie Żyje. Scenariusz napisali Ed Solomon i Chris Matheson. W obsadzie znaleźli się Keanu Reeves jako Ted, Alex Winter jako Bill, George Carlin jako Rufus oraz Terry Camilleri, Dan Shor i Tony Steedman w rolach Napoleona, Billy the Kid i Sokratesa.
Film, którego budżet wyniósł około 10 milionów dolarów, zarobił w światowym box office około 40 milionów dolarów. Na portalu IMDb uzyskał ocenę 6,9/10 na podstawie około 149 000 głosów, a na TMDB 6,8/10 z ponad 2 000 głosów. Ocena krytyków wynosi 7/10 na podstawie 59 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Scena ratowania Billa i Teda w średniowiecznej Anglii, kiedy ich towarzysze przebierają się za katów, niemal dokładnie odpowiada podobnej scenie ratowania d’Artagnana z «Trzech muszkieterów» (1993), w reżyserii również Stephena Hereka.
- Kiedy Bill czyta Tedowi zadanie z historii, mówi: «Opowiedz klasie, jak wybitne postacie różnych epok historycznych zobaczyłyby świat San Dimas w 1988 roku». W rzeczywistości, patrząc na usta Keanu Reevesa, można przeczytać, że mówi 1987, a nie 1988. Powodem są liczne opóźnienia w premierze, w związku z którymi ten fragment filmu i niektóre inne zostały dodane później, tuż przed premierą.
- Grę na gitarze Rufusa (George Carlin) zamiast aktora w ostatniej scenie filmu wykonał znany gitarzysta Stevie Salas. To jego palce pojawiają się na ekranie i tak sprawnie grają na instrumencie.
- W jednej ze scen filmu Bill i Ted mówią, że ich rockowej grupie, żeby grać lepiej, potrzebny jest Edward Van Halen. Po premierze filmu w jednym z wywiadów znany muzyk żartobliwie powiedział, że dołączyłby do ich zespołu, gdyby bohaterowie rzeczywiście go o to poprosili.
- Kiedy Napoleon kończy swoją «prezentację» zjeżdżalni wodnych w parku wodnym «Waterloo», Ted podnosi głowę i wypowiada zdanie: «Nie sądzę, żeby to zadziałało». Jeśli przyjrzeć się uważnie mapom narysowanym przez Napoleona, można zauważyć, że w rzeczywistości przedstawia on plan francuskiej inwazji na Rosję, która, jak wiadomo, zakończyła się dla niego całkowitą katastrofą.
- W trakcie filmu Bill kilkakrotnie podaje swoje pełne imię – Bill S. Preston, Esquire. W rzeczywistości Esquire to honorowy tytuł, który w USA oznacza praktykującego adwokata.
- Danie z lodami «Świnka Ziggy» w restauracji, które zjada Napoleon, to nawiązanie do postaci komiksowej o tym samym imieniu z Timely Comics (później Marvel Comics), wydawanych podczas II wojny światowej. W momencie premiery filmu postać i jej wizerunek, odznaka przypięta do piersi Napoleona, stały się własnością publiczną w USA.
- Początkowo Alex Winter ubiegał się o rolę Teda, a Keanu Reeves o rolę Billa.
- W pierwotnym scenariuszu maszyną czasu był samochód Chevy Van z 1969 roku, ale twórcy filmu uznali, że to będzie zbyt przypominać przebojowy film «Powrót do przyszłości» i zmienili ją na budkę telefoniczną z lat 60-tych. Również, kiedy maszyną czasu był samochód, Bill i Ted podbierali więcej postaci historycznych niż w finalnej wersji filmu. Wśród nich byli król Franków Karol Wielki i słynny amerykański baseballista Babe Ruth.
- Numer telefonu, który wybiera Rufus, aby przenieść się do Austrii w roku 1805 – 1-323-459-4303.
- Zdjęcia «Niesamowitych przygód Billa i Teda» odbyły się między 9 lutego a maj 1987 roku w amerykańskich stanach Arizona i Kalifornia (miasto San Dimas), a premiera była planowana na jesień tego samego roku, 1987. Jednak z powodu bankructwa dystrybutora De Laurentis Entertainment Group premiera filmu została przesunięta o ponad rok. Ostatecznie prawa zostały kupione przez studio Orion Pictures we współpracy z firmą Nelson Entertainment, a film wszedł do kin 19 lutego 1989 roku.
- Ujęcia z kampanii wojennej Napoleona w Austrii w 1805 roku (bitwa pod Austerlitz) zostały zaczerpnięte z filmu «Wojna i Pokój» (1956).
- Sam Rufus ani razu nie wypowiada swojego imienia – Bill i Ted przedstawiają go sobie nawzajem.
- Według pierwotnego scenariusza Bill i Ted wygłaszali swój referat w zwykłej klasie szkolnej, a postaci historyczne do wyrażania swoich wrażeń używały tablicy.
- Sceny w szkole i jej pobliżu zostały nakręcone w Coronado High School w Scottsdale, w stanie Arizona. W latach 2005-2007 szkoła przeszła poważną renowację, a aula, w której Bill i Ted wygłaszali swój słynny referat z historii, została całkowicie zburzona. Jednak niezwykle elegancka mozaika, którą można zauważyć na zewnątrz auli, została zachowana i przeniesiona częściami do innej auli szkolnej.
- Budka telefoniczna, użyta podczas kręcenia filmu, stała się główną nagrodą w konkursie organizowanym przez magazyn o grach wideo Nintendo Power Magazine. Wygrał ją zwykły chłopak ze stanu Missisipi.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
