Star Trek III: W poszukiwaniu Spocka
Star Trek III: The Search for Spock (1984)
Produkcja
Budżet
$18 000 000
Opłaty
$87 000 000
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Wiliam Szatner
Admiral James T. Kirk
DeForest Kelley
Dr. Leonard 'Bones' McCoy
James Doohan
Captain Montgomery 'Scotty' Scott
George Takei
Cmdr. Hikaru Sulu
Walter Koenig
Cmdr. Pavel Chekov
Nichelle Nichols
Cmdr. Uhura
Krystopher Lloid
Cmdr. Kruge
Robin Curtis
Lt. Saavik
Krótki opis
Star Trek III: W poszukiwaniu Spocka kontynuuje historię rozpoczętą w poprzedniej części. Po śmierci Spocka Kirk i jego załoga pogrążają się w żałobie, a doktor McCoy zaczyna zachowywać się dziwnie, jakby był zupełnie inną osobą. Wizyta ojca Spocka, Sareka, ujawnia, że przed śmiercią Spock przeniósł swoją duszę do umysłu McCoya, a jego ciało być może da się jeszcze odzyskać. Kirk postanawia pomóc przyjaciołom, nawet jeśli wiąże się to z kradzieżą Enterprise – statku przeznaczonego do wycofania ze służby – oraz złamaniem kwarantanny na planecie Genesis, gdzie pracuje ekspedycja naukowa pod kierownictwem syna Kirka, Davida. Dowódca Klingonów imieniem Kruge również dowiaduje się o istnieniu Genesis i kieruje się na planetę, mając nadzieję przejąć jej moc.
Filmem kierował Leonard Nimoy; była to pierwsza z czterech pełnometrażowych produkcji w jego reżyserii, po których nastąpiły Star Trek IV: Powrót na Ziemię, Trzech mężczyzn i dziecko oraz Święty związek. Za scenariusz i produkcję odpowiadał Harve Bennett. W obsadzie, obok głównej roli Williama Shatnera, znaleźli się DeForest Kelley, James Doohan, George Takei, Walter Koenig i Nichelle Nichols. W napisach końcowych wymieniono trzydziestu aktorów i pięćdziesięciu członków ekipy.
Film wyprodukowany przez studio Paramount przy budżecie wynoszącym 17 milionów USD zarobił w światowym box office 76 milionów USD. Na IMDb otrzymał ocenę 6,7/10 od 90 000 głosów, natomiast na TMDB jego ocena wynosi 6,6/10 na podstawie 1 587 głosów, co pokazuje niewielką różnicę w odbiorze produkcji.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo zakładano, że "a href="/film/6583/" class="all">Star Trek
- Każdego wieczoru po zdjęciach Robin Curtis dezynfekowała uszy antybiotykami, aby uniknąć problemów skórnych spowodowanych klejem, którym przymocowywała nakładki, które sprawiały, że uszy stawały się spiczaste.
- W momencie, gdy załoga statku "Enterprise" stoi na klifie i rzekomo obserwuje płonący wrak statku, w rzeczywistości wszyscy patrzyli na piłeczkę tenisową przymocowaną do mikrofonu na wysięgniku. Scenę trzeba było wielokrotnie powtarzać, ponieważ nie wszyscy aktorzy jednocześnie patrzyli na piłeczkę, to jeden, to drugi ciągle rozpraszał się czymś innym.
- Początkowo zakładano, że „Gwiezdny
- Dekoracje mostu okrętu wojennego Klingonów zostały pierwotnie zbudowane dla innego filmu science fiction, którego realizacji rozpoczęto, ale nie doprowadzono do końca. Ze względu na oszczędność – zarówno czasu, jak i finansów – zdecydowano się wykorzystać istniejące dekoracje.
- Swoim wyglądem okręty wojenne Klingonów zawdzięczają reżyserowi Leonardowi Nimoyowi. Podczas spotkania ze specjalistami ze studia Industrial Light & Magic (które zajmowało się tworzeniem efektów wizualnych dla kina, założone przez George'a Lucasa w 1975 roku) Nimoy rękoma pokazywał kształt skrzydeł statków, takie też ostatecznie zostały zrobione.
- W filmie występuje wiele fraz w języku klingońskim, dlatego zdecydowano się skonsultować z Markiem Okrandem (lingwistą znanym jako twórca języków dla obcych cywilizacji w amerykańskim kinie). Za podstawę słów i dźwięków posłużyły mu niektóre, nieco zmodyfikowane, frazy klingońskie z filmu science fiction „Star Trek: Film” (1979) Roberta Wise’a (1914-2005), które w swoim czasie wymyślił James Doohan (1920-2005). Przyjął on zasady gramatyczne, które rzadko występują w językach ludzkich, aby język klingoński brzmiał jak najbardziej obco. Podczas kręcenia Okrand musiał kilkakrotnie zmieniać zasady gramatyczne i słownictwo języka klingońskiego, gdy aktorzy nieprawidłowo wymawiali swoje kwestie, ponieważ zmiana zasad była – albo wydawała się – łatwiejsza niż ponowne nagranie sceny, albo dlatego, że błędnie wypowiedziana kwestia brzmiała lepiej dla ucha.
- Autorowi franczyzy "Star Trek" Gene'owi Roddenberry'emu (1921-1991) decyzją Paramount Studios nie pozwalano wchodzić na plan zdjęciowy, ponieważ w trakcie kręcenia poprzednich dwóch filmów nie ustawał w próbach ingerowania w proces filmowy.
- Leonard Nimoy chciał obsadzić Christophera Lloyda w roli złoczyńcy, ale studio Paramount Studios zaprotestowało, twierdząc, że Lloyd to po prostu aktor telewizyjny, którego publiczność po prostu nie zaakceptuje na wielkim ekranie. Nimoy sam nie znosił, gdy aktorów dobierano według typu, i postanowił za wszelką cenę obsadzić Lloyda, i ostatecznie mu się to udało. Do tej pory najbardziej znaną rolą Lloyda była rola w sitcomie "Taxi" (1978-1983), gdzie jego postać, nawiasem mówiąc, była wielkim fanem franczyzy "Star Trek".
- Podczas kręcenia filmu aktorce Judith Anderson (1897-1992), która grała Najwyższą Kapłankę planety Wulkan, było 87 lat. Nie występowała już od 14 lat. Zdjęcia w tym filmie stanowiły jej ostatni występ na ekranie (dwa lata później brała udział w dubbingu jednego projektu, ale nie pojawiła się na ekranie).
- Podczas kręcenia filmu na Paramount Studios wybuchł pożar. Aktywną pomoc w gaszeniu udzielił William Shatner, odtwórca roli kapitana Kirka, który do przybycia straży pożarnej uratował nawet jednego z członków ekipy filmowej. Sam Shatner twierdzi, że dokonał tych bohaterskich czynów tylko po to, aby nie zakłócić zbytnio harmonogramu zdjęciowego, ponieważ sam musiał się spieszyć, aby nie spóźnić się na zdjęcia do kolejnego sezonu serialu "T.J. Hooker" (1982-1986).
- We wczesnych wersjach scenariusza zniszczenie statku kosmicznego kończyło się zniszczeniem silników, co prowadziło do potężnej eksplozji materii i antymaterii, widocznej nawet z powierzchni planety. Producent Harvey Bennett (1930-2015) wolał pokazać eksplozję głównego poszycia statku, tak aby poszycie pomocnicze uległo zniszczeniu w atmosferze planety, argumentując, że eksplozja antymaterii zniszczyłaby również statek Klingonów. Podczas pracy nad tymi ujęciami, jednak, z winy specjalistów z Industrial Light & Magic doszło do pomyłki i zrealizowali oni scenę zgodnie z pierwotnym scenariuszem, a nie tak, jak zdecydował Bennett. Bennett rozważał pozostawienie wszystkiego bez zmian, ale ostatecznie poprosił o ponowne nakręcenie sceny zgodnie z jego wskazówkami, stwierdzając, że w przeciwnym razie kolejna scena zbyt mocno przypominałaby finał filmu science fiction Lucasa „Gwiezdne Wojny: Epizod VI – Powrót Jedi” (1983). Udało się zaoszczędzić, wykorzystując już nakręcony materiał aż do eksplozji głównego poszycia, a resztę nakręcono ponownie.
- Leonard Nimoy poprosił o nieumieszczanie swojego imienia w napisach końcowych jako wykonawcy roli Spocka. W napisach jest wymieniony tylko jako reżyser.
- Początkowo zakładano, że w roli głównych złoczyńców wystąpi rasa Romulan, jednak kierownictwo studia postanowiło zastąpić ich rasą Klingonów, uważając, że Klingoni są lepiej znani fanom franczyzy jako odwieczni wrogowie Federacji. Do czasu podjęcia tej decyzji zbudowany został już atrapowy okręt wojenny Romulan, a kierownictwo oczywiście nie chciało wydawać pieniędzy na stworzenie kolejnego modelu. Znaleziono wyjście. W serialu "Star Trek" (1966-1969) stwierdzono, że Romulanie i Klingoni w przeszłości mieli te same technologie i statki kosmiczne (z tych samych powodów ekonomicznych i finansowych, które są aktualne również poza wszechświatem "Star Trek"), więc to wyjaśniało obecność identycznych statków kosmicznych u obu cywilizacji.
- W trakcie negocjacji kontraktu Kirstie Alley na zdjęcia do filmu Nicholas'a Meyera "Star Trek II: Gniew Khana" (1982) Paramount Studios nie omówiło z aktorką i nie uwzględniło w kontrakcie żadnych szczegółów ani punktów dotyczących potencjalnych sequeli. Według reżysera Leonarda Nimoya (1931-2015) dało to aktorce możliwość negocjacji nowego kontraktu – już na potrzeby tego filmu – i wygórowanych żądań finansowych, co doprowadziło do jej zastąpienia w roli Saavik przez Robin Curtis.
- Model kosmicznej doku Federacji miał około dwóch metrów długości. Aby pokazać światło w licznych oknach, model został wykonany z pleksiglasu, a wewnątrz umieszczono kilka neonowych lamp. Następnie model został pomalowany na zewnątrz, a w farbie zarysowano maleńkie dziurki, przez które przechodziło światło. Do zbliżeń zbudowano również większy model o szerokości ponad 3,5 metra, który miał otwierające się i zamykające włazy sterowane zdalnie.
- Aby uniknąć wycieków, w scenariuszu nie używano imienia "Spock", zamiast niego stosowano imię "Nakluv", czyli "Wulkan" od tyłu.
- Kiedy admirał Kirk wznosi toast "Za nieobecnych przyjaciół", na okrętach Jej Królewskiej Mości tosty wypowiadali dyżurni oficerowie, a same toasty były rozdzielane według dni tygodnia. "Za nieobecnych przyjaciół" pili w niedziele. Codzienny toast zwykle wypowiadał najmłodszy z obecnych oficerów, a nie starszy rangą, a czasami wyznaczało się po prostu pierwszego z brzegu oficera, byleby wiedział, jaki konkretny toast wypowiada się w danym dniu.
- Leonard Nimoy użyczył swojego głosu windzie. A producent Harvey Bennett – jednemu z komputerów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
