Fome de Amor

Rozległa podróż badawcza po amerykańskich programach filmowych na uniwersytetach zapoznała dos Santosa z amerykańskimi filmowcami awangardowymi, takimi jak Jonas Mekas i Stan Brakhage, którzy bezpośrednio zainspirowali jego formalnie radykalną adaptację alegorycznego opowiadania Guilherme de Figueiredo o niewierności i kolonializmie. Zdjęty zarówno w Manhattanie, jak i w Brazylii, a osadzony w tle wojny w Wietnamie i związanych z nią protestów, film "Głód miłości" wykorzystuje rygorystycznie abstrakcyjną ścieżkę dźwiękową i strukturę narracyjną, aby wywołać dojmującą paranoję panującą w okresie poprzedzającym grudniowy wojskowy pucz z 1968 roku, który postawił Brazylię na skraju konserwatywnej dyktatury. Dzięki ostrej krytyce dekadenckich tendencji kontrkultury lat sześćdziesiątych, "Głód miłości" stanowi kluczowy wyraz świadomie „ideologicznej” fazy Cinema Novo. - Harvard Film Archive