Aniołowie o brudnych twarzach

Name: Aniołowie o brudnych twarzach
Genre: Przestępczość, Dramat
Released: 1938-11-26
Duration: 1 h 37 min
Rating: 7.2
Cast: James Cagney, Pat O’Brien, Humphrey Bogart, Anna Sheridan, George Bancroft

Angels with Dirty Faces (1938)

Chronometraż: 1:37 (97 min)

—
brak ocen

7.5/10
357

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 3

Zdjęcie 28

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Aniołowie o brudnych twarzach — Angels with Dirty Faces (1938) Trailer

3:23

Plakat filmowy "Aniołowie o brudnych twarzach"

Zdjęcie 28

Data premiery

1938-11-26

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Warner Bros. Pictures

Genre

Przestępczość, Dramat

Budżet

$633 000

Opłaty

$1 700 000

Witryna internetowa

Reżyser

Michael Curtiz

Aktorzy

James Cagney, Pat O’Brien, Humphrey Bogart, Anna Sheridan, George Bancroft, Billi Haloop, Bobby Jordan, Leo Gorcey, Gabriel Dell, Hanc Hall
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Ben Hecht, Charles MacArthur

Producent

Samuuel Biszhoff, Jack L. Warner, Hal B. Wallis

Operator

Sol Polito

Kompozytor

Max Steiner

Artysta

Casting

Steve Trilling

Instalacja

Owen Marks
Cały zespół (23)

Krótki opis

Przyjaciele z dzieciństwa, Rocky Sullivan i Jerry Connelly, dorastają po przeciwnych stronach barykady: Rocky staje się znanym gangsterem, a Jerry księdzem, opiekującym się potrzebującymi w swojej starej dzielnicy czynszowej.

Co pozostało za kulisami

Podczas kręcenia filmu młodzi aktorzy dosłownie terroryzowali ekipę. Regularnie mylili innych aktorów swoimi kwestiami (które nie miały nic wspólnego ze scenariuszem), a raz nawet ukradli spodnie Humphreyowi Bogartowi (1899-1957). Jednak w przypadku Jamesa Cagney'a (1899-1986) natknęli się na niewłaściwą osobę. Cagney sam wychował się na ulicy i umiał się bronić. Kiedy Leo Gorcey (1917-1961) zaczął psocić, Cagney uderzył go w nos, a od tego momentu młodzi aktorzy zaczęli się porządnie zachowywać.
W jednej ze scen gangsterzy demolują witrynę sklepu. W rzeczywistości jest to scena z kryminalnego dramatu Williama A. Wellmana (1896-1975) „Wróg publiczny” (1931).
Grając Rockiego, James Cagney przy pracy nad wizerunkiem opierał się na wspomnieniach o tym, jak sam dorastał w niebezpiecznej dzielnicy na Manhattanie, a w szczególności na wspomnieniach o wiecznie odurzanym alfonsie, który stał całymi dniami na rogu ulicy, ciągle podciągał spodnie i nieustannie rozglądał się na boki.
Podczas kręcenia sceny strzelaniny bohatera Jamesa Cagney'a z gangsterami, w jednej z inscenizacji miał znajdować się bezpośrednio pod oknem, w które miał zostać oddany ogień z automatu. Posłuchawszy jakiejś niezrozumiałej nagłej potrzeby, odsunął się na bok, a kiedy strzelec otworzył ogień, jedna z kul odbiła się i trafiła w ścianę dokładnie w miejscu, gdzie byłaby głowa aktora, gdyby pozostał na swoim miejscu, jak wymagał scenariusz. To zdarzenie przekonało Cagney'a o konieczności używania w takich sytuacjach niebojowych, a jedynie ślepych amunicji.