James Cagney (James Cagney)

James Cagney (James Cagney) - znany z pracy przy tego typu projektach: «One, Two, Three» (1961), «Raz, dwa, trzy» (1961), «Yankee Doodle Dandy» (1942), «Yankee Doodle Dandy» (1942), «Dead Men Don't Wear Plaid» (1982),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

James Francis Cagney, Jr. (17 lipca 1899 – 30 marca 1986) był amerykańskim aktorem filmowym. Choć zdobył uznanie i najważniejsze nagrody za szeroki wachlarz ról, najbardziej zapamiętano go z kreowania postaci „twardzieli”. W 1999 roku American Film Institute sklasyfikował go na ósmym miejscu wśród najwybitniejszych aktorów wszech czasów.

W swojej pierwszej roli scenicznej Cagney tańczył przebrany za kobietę w chórze rewii „Every Sailor” z 1919 roku. Spędził kilka lat w wodewilu jako tancerz i komik, aż do swojej pierwszej ważnej roli aktorskiej w 1925 roku. Otrzymał kilka kolejnych ról, zbierając dobre recenzje, zanim otrzymał główną rolę w sztuce „Penny Arcade” z 1929 roku. Po entuzjastycznych recenzjach jego gry, studio Warners podpisało z nim początkowy trzytygodniowy kontrakt za 500 dolarów tygodniowo, aby powtórzył swoją rolę; umowa ta została szybko przedłużona do siedmiu lat. Siódmy film Cagney’a, „Publiczny wróg”, stał się jednym z najbardziej wpływowych filmów gangsterskich tamtego okresu. Słynący z legendarnej sceny z grejpfrutem, film ten wyniósł Cagney’a na szczyt, czyniąc go jedną z największych gwiazd studia Warners i całego Hollywood.

W 1938 roku otrzymał pierwszą nominację do Oscara dla najlepszego aktora za film „Anioły z brudnymi twarzami”, a w 1942 roku zdobył statuetkę za rolę George'a M. Cohana w „Yankee Doodle Dandy”. Po raz trzeci został nominowany w 1955 roku za film „Kochaj mnie lub zostaw”. W 1961 roku Cagney przeszedł na 20-letnią emeryturę, spędzając czas na swojej farmie, po czym powrócił do aktorstwa w filmie „Ragtime”, głównie w celu wsparcia rekonwalescencji po udarze.

W trakcie swojej kariery Cagney kilkakrotnie zrywał współpracę z Warners, za każdym razem wracając na lepszych warunkach osobistych i artystycznych. W 1935 roku pozwał studio Warners za złamanie kontraktu i wygrał; był to jeden z pierwszych przypadków, gdy aktor pokonał studio w sporze kontraktowym. Przez rok, podczas rozstrzygania sprawy, pracował dla niezależnej firmy filmowej, a w 1942 roku założył własną firmę produkcyjną, Cagney Productions, zanim cztery lata później ponownie wrócił do Warners. Jack Warner nazywał go „Profesjonalnym Przeciwnikiem”, nawiązując do niechęci Cagney’a do bycia popychanym. Cagney odbył również liczne trasy po jednostkach wojskowych w celu podniesienia morale żołnierzy przed i w trakcie II wojny światowej, a przez dwa lata pełnił funkcję prezesa Screen Actors Guild.

Opis powyższy pochodzi z artykułu James Cagney w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła James Cagney (James Cagney)

Cała filmografia James Cagney (James Cagney)