UKF
Wiele stacji telewizyjnych zapomniało, co oznacza „jakość”, ale nie Channel 62. NIGDY nie wiedzieli, co to znaczy.
UHF (1989)
Produkcja
Budżet
$5 000 000
Opłaty
$6 157 157
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
John Du Prez
Producent
Gene Kirkwood
Aktorzy
"Weird Al" Yankovic
George Newman
Kevin McCarthy
R.J. Fletcher
Michael Richards
Stanley Spadowski
David Bowe
Bob
Stanli Brok
Uncle Harvey
Anthony Geary
Philo
Trinidad Silva
Raul Hernandez
Gedde Watanabe
Kuni
Krótki opis
Nowy, ekscentryczny menadżer kanału telewizyjnego, próbuje uniknąć bankructwa, nadając niekonwencjonalne programy.
Co pozostało za kulisami
- Podczas kręcenia odcinka z ratowaniem Rambo, „Weird Al“ Yankovic nosił sztuczną, umięśnioną klatkę piersiową wykonaną z pianki gumowej.
- Michael Richards improwizował w dwóch scenach – kiedy jego bohater, Stanley Spadowski, opowiada dzieciom o swoim śnie (śniło mu się, że stał się ptaszkiem) oraz podczas reklamy płatków kukurydzianych.
- „Weird Al“ Yankovic chciał, aby w jednym z odcinków projektu pojawił się Sylvester Stallone. Ten początkowo się zgodził, ale ostatecznie nie mógł wystąpić z powodu zaangażowania we własne projekty.
- Pod koniec 1988 roku firma Orion Pictures postanowiła wykorzystać oczekiwania widzów, którzy z niecierpliwością czekali na premierę filmu przygodowego Stevena Spielberga „Indiana Jones i ostatnia krucjata” (1989). Ukazał się parodystyczny zwiastun filmu przygodowego Spielberga „Indiana Jones: Poszukiwacze zaginionej Arki” (1981), nakręcony przez twórców „UWC”, w którym ani twarz „Weird Ala” Yankovica, ani tytuł nie pojawiły się na ekranie aż do samego końca. Zwiastun można zobaczyć w wydaniu DVD.
- Projekt jest dedykowany pamięci Trinidada Silvy, który grał Raula i zginął pod kołami samochodu prowadzonego przez pijanego kierowcę podczas zdjęć. W przeciwnym razie Raul miałby znacznie więcej czasu ekranowego.
- Pierwszy wariant scenariusza „Weird Al” Yankovic i jego przyjaciel Jay Levy napisali jeszcze latem 1986 roku, po czym zaczęli go oferować wszystkim napotkanym osobom. W 1988 roku scenariusz wpadł w ręce asystenta reżysera Gene'a Kirkwooda. Ten przekazał go szefowi, a Kirkwoodowi scenariusz się spodobał.
- Pierwsza wersja projektu trwała 2 godziny i 30 minut, ale na potrzeby kinowej dystrybucji została skrócona do półtorej godziny. Fani wielokrotnie prosili „Weirda Ala” Yankovica o wydanie wersji reżyserskiej, lecz on niezmiennie odmawiał, tłumacząc to tym, że wycięte fragmenty spowalniały tempo narracji.
- „Weird Al” Yankovic chciał nazwać projekt „Videot”. Nie podobał mu się tytuł „UHF” i uważał, że telewizja kablowa staje się coraz bardziej powszechna, a termin „UHF” poza USA jest praktycznie nieznany. Kierownictwo platformy medialnej Orion nie podzieliło jego zdania i przeforsowało tytuł „UHF” na rynku amerykańskim. Na większości rynków zagranicznych projekt nosił nazwę „Videot z UHF”. W Meksyku projekt ujrzał światło dzienne pod tytułem „Los Telelocos”, co można przetłumaczyć jako „Telekretyni”.
- Według słów „Weirda Ala” Yankovica, Kevin McCarthy często wybuchał śmiechem po zakończeniu zdjęć do sceny, w której jego bohater zachowywał się szczególnie odrażająco.
- W ramach reklamy Spatula City wykupiono billboard na oddalonym i stosunkowo pustym odcinku autostrady. Kierowcy, którzy go widzieli, pytali w kawiarniach i motelach po drodze, gdzie znajduje się Spatula City. Trwało to do momentu, gdy billboard zdjęto z powodu licznych skarg właścicieli kawiarni i moteli.
- Początkowo zakładano, że przemiana doktora Philo odbędzie się w tle, ale „Strange’owi Alowi” Yankoviciowi i reżyserowi Jayowi Lewy’emu tak spodobały się efekty specjalne użyte w tej scenie, że postanowili przenieść ją na pierwszy plan.
- Liczba pieprzyków na twarzy postaci granej przez „Strange’a Ala” Yankovicia zmienia się z sceny na scenę.
- W pewnym momencie Gandhi II, w którego wcielił się reżyser projektu Jay Lewy, zaczął uderzać głową złoczyńcy o dach Ferrari. Na dachu samochodu pojawiło się nawet wgniecenie, ale na szczęście takie uszkodzenia były objęte ubezpieczeniem.
- W jednej z reklam postać grana przez Hungerforda mówi: „Tak bardzo lubię szpatułki, że kupiłem firmę, która je produkuje”. Jest to nawiązanie do spotu reklamowego z lat 70., w którym Victor Kiam, prezes i dyrektor generalny firmy Remington, mówi, że tak bardzo spodobała mu się maszynka do golenia podarowana przez żonę, iż wykupił firmę-producenta.
- „Dziwny Al“ Yankovic nie uważał, że projekt ten zasługuje na kategorię wiekową „PG-13”. Nie wyraził zgody na usunięcie z projektu scen, bez których film z pewnością otrzymałby kategorię „PG”.
- Honorarium Emo Philipsa za wystąpienie w jednym z odcinków programu z „Dziwnym Alem” Yankovicem wyniosło 30 centów. Później z dumą zaznaczał, że właśnie taka kwota stała się symboliczną oceną tego, jak ten udział wpłynął na jego karierę filmową.
- Anthony Geary został zaangażowany do roli doktora Philo w ostatniej chwili. Był jednym z aktorów serialu „General Hospital” (1963–2014) i był uważany za poważnego aktora. Podczas prób Geary wypowiadał swoje kwestie z tak niewzruszoną powagą, że otrzymał tę rolę.
- Postać „Doktora Philo” została nazwana na cześć Philo T. Farnswortha, wynalazcy i pioniera telewizji elektronicznej.
- Amerykańska Akademia Sztuk i Nauk Kinematograficznych nie wyraziła zgody na wykorzystanie w filmie dokładnej kopii swojej głównej nagrody, dlatego twórcy filmu pokazali podobną statuetkę – „Oscara” z rękami zakrywającymi okolice krocza.
- Do zdjęć do jednego z odcinków przygotowano prawdziwe, żywe ryby, które kupiono wcześnie rano na lokalnym targu rybnym. Zdjęcia rozpoczęły się dopiero o wpół do piątej po południu. Był upalny letni dzień, w pomieszczeniu nie było klimatyzacji, za to znajdowało się mnóstwo sprzętu oświetleniowego i ponad stu statystów. Do czasu rozpoczęcia zdjęć ryby padły i zgniły, przez co w pomieszczeniu panował niezniesiony smród.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
