Królowa
Krótki opis
Akcja filmu rozgrywa się w dniach następujących po śmierci księżnej Diany pod koniec lata 1997 roku, kiedy królowa Elżbieta II wraz z rodziną udaje się do zamku Balmoral w Szkocji. Królowa i książę Filip uznają, że żałoba powinna mieć charakter prywatny, podczas gdy znaczna część brytyjskiego społeczeństwa oczekuje od monarchii otwartego i publicznego wyrażenia smutku. Tony Blair, niedawno wybrany na premiera, wyczuwa skalę reakcji narodu i stara się przełamać dystans między rodziną królewską a krajem, szukając kompromisu między osobistą tragedią a nastrojami społecznymi.
Reżyserem filmu jest Stephen Frears, który pracował nad scenariuszem autorstwa Petera Morgana. Była to piętnasta w chronologicznej kolejności produkcja Frearsa, poprzedzona Pani Henderson z poprzedniego roku i następowana przez film Cheri. W rolę królowej wciela się Helen Mirren, Tony’ego Blaira gra Michael Sheen, a książęcia Filipa James Cromwell; w filmie pojawiają się również Helen McCrory, Alex Jennings oraz Roger Allam. Produkcja powstała jako koprodukcja Wielkiej Brytanii, Włoch i Francji.
Film, którego budżet wyniósł około 15 milionów dolarów, zarobił w światowym box office około 123 milionów dolarów, co stanowi wysoki zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb obraz otrzymał ocenę 7,3/10 na podstawie około 119 000 głosów, natomiast w TMDB ocena wynosi 6,9/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Niewielka grupa krytyków oceniła film na 8,3/10, co jest wynikiem wyższym niż oceny przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Rozmawiając z osobami, które osobiście znały królową, Helen Mirren dowiedziała się, że ta cierpi na zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. To Mirren wymyśliła scenę, w której królowa układa długopisy na stole, włączając głośnomówienie podczas rozmowy telefonicznej z Blair’em. Reżyser Stephen Frears początkowo nie był przekonany co do zasadności włączenia tej sceny, ale później przyznał, że to był udany pomysł.
- Dzięki peruce i okularom Helen Mirren łatwo przekształcała się w królową, zwłaszcza biorąc pod uwagę naturalne podobieństwo do monarchini. Wielokrotnie studiowała wizerunek królowej na zdjęciach i nagraniach, a zdjęcia swojej bohaterki podczas pracy nad filmem trzymała w przyczepie. Według autora scenariusza Petera Morgana, wizerunek wychodził jej tak przekonujący, że pod koniec zdjęć członkowie ekipy twórczej, którzy wcześniej rozmawiali z Mirren siedząc, podczas rozmowy z nią już wstawali, prostowali się i trzymali ręce za plecami.
- Peter Morgan odtworzył wydarzenia z pierwszego tygodnia po śmierci Diany, księżnej Walii (1961-1997), na podstawie licznych wywiadów z anonimowymi źródłami bliskimi premierowi i rodzinie królewskiej.
- Sama królowa Elżbieta II odmówiła obejrzenia tego filmu, ponieważ nie chce ponownie przeżywać „jednego z najgorszych tygodni swojego życia”.
- Biżuteria, którą w filmie nosi Helen Mirren, to dokładne kopie prawdziwych klejnotów Elżbiety II. Na przykład, w scenie na pogrzebie Diany, wśród klejnotów królowej można zobaczyć: jej charakterystyczny naszyjnik z trzech sznurów pereł, broszkę z kokardką królowej Wiktorii i kolczyki królowej Marii (duże kolczyki z pereł zwieńczone drobnymi diamentami).
- Sceny w królewskich komnatach kręcono na kliszy 35 mm, aby podkreślić ich luksus, natomiast sceny ze świata premiera Tony’ego Blaira kręcono na kliszy 16 mm, aby bardziej przypominały obraz telewizyjny. W ten sposób wizualnie podkreślono różnicę między zwykłymi ludźmi a rodziną królewską.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
