Wilkołaki

Name: Wilkołaki
Genre: Horror (gatunek filmowy), Triller
Released: 1981-07-24
Duration: 1 h 55 min
Rating: 7.2
Cast: Albert Finney, Dianna Wenora, Edward James Olmos, Gregory Hines, Tom Noonan

Wolfen (1981)

Chronometraż: 1:55 (115 min)

—
brak ocen

6/10
258

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 2

Zdjęcie 35

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Wilkołaki — Wolfen (1981) - Trailer HD 1080p

2:05

Zdjęcie 35

Data premiery

1981-07-24

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

Orion Pictures, King-Hitzig Productions

Genre

Horror (gatunek filmowy), Triller

Budżet

$17 000 000

Opłaty

$10 626 725

Witryna internetowa

Reżyser

Michał Wadleigh

Aktorzy

Albert Finney, Dianna Wenora, Edward James Olmos, Gregory Hines, Tom Noonan, Dick O'Neill, Dehl Berti, Peter Michael Goetz, Sam Gray, Ralph Bell
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Eryk Rot

Producent

Michał Wadleigh, Rupert Hccig, Alan King

Operator

Gerry Fisher

Kompozytor

James Horner

Artysta

Paul Sylbert

Casting

Cis Corman

Instalacja

Chris Lebenzon, Marshall M. Borden, Martin J. Bram
Cały zespół (80)

Krótki opis

Każde miasto ma swoje slumsy i dzielnice nędzy, tereny przemysłowe z fabrykami i magazynami, opuszczonymi, przeznaczonymi do wyburzenia. Każde miasto ma swoich zaginionych, których los był, jest i pozostanie nieznany. To miasto nie różni się niczym od innych. Kiedy jednak na dzikie, opuszczone tereny przemysłowe wkracza firma budowlana, zaczynają ginąć nie tylko nędzarze, prostytutki, odpadki cywilizacji. Zaczynają ginąć ci, których zniknięcia nie można przeoczyć. Ktoś żyje w ruinach. Ktoś broni ich przed inwazją ludzi. Kim są ci, którzy inaczej postrzegają świat, zostawiają wilcze ślady i walczą o resztki tej przestrzeni życiowej, która zostawił im człowiek?

Co pozostało za kulisami

Rola Dewey’a Wilsona bardzo podobała się Dustinowi Hoffmanowi, ale reżyser filmu Michael Wadleigh wolał obsadzić w tej roli Alberta Finney’a (1936-2019), swojego ulubionego aktora.
To pierwszy film, w którym wzrok postaci pokazano za pomocą termowizji. Później do tej samej metody pokazywania wzroku postaci (zazwyczaj negatywnych) sięgano wielokrotnie w różnych projektach; wśród najbardziej znanych można wymienić filmy akcji Johna McTiernana „Predator” (1987) i Stevena Hopkinsa „Predator 2” (1990).
Reżyserska wersja filmu, którą Michael Wadleigh przekazał studiom w lutym 1980 roku, zanim został usunięty z procesu postprodukcji, trwała ponad 4,5 godziny.
Według reżysera Michaela Wadleigha, do kręcenia scen z wilkami trzeba było zaangażować około dziesięciu snajperów z policji. Zostali oni rozmieszczeni wokół planu filmowego z rozkazem otwarcia ognia, jeśli coś pójdzie nie tak.