Słomiany wdowiec
Krótki opis
Akcja filmu Słomiany wdowiec rozgrywa się podczas upalnego lata w Nowym Jorku. Głównym bohaterem jest Richard Sherman, dyrektor wydawnictwa, który zostaje w mieście, podczas gdy jego żona i syn wyjeżdżają na wakacje. Po siedmiu latach małżeństwa mężczyzna zaczyna ulegać własnej wyobraźni, a jego dobre zamiary zostają wystawione na próbę, gdy w jego życiu pojawia się blondynka mieszkająca w mieszkaniu powyżej. Zbieg okoliczności związany z wypadnięciem doniczki z kwiatami zbliża ich do siebie. Richard zaprasza ją na drinka, po czym jego fantazje na temat tego spotkania zaczynają walczyć z lękiem przed zdemaskowaniem. Komedia oparta jest na sztuce teatralnej George'a Axelroda o tym samym tytule.
Reżyserem i producentem filmu był Billy Wilder, który współtworzył scenariusz z Axelrodem, a w produkcji pomógł mu Charles K. Feldman. Był to dziewiąty film Wildera w roli reżysera, poprzedzony obrazem Sabrina i poprzedzający Świadka oskarżenia. W roli sąsiadki wystąpiła Marilyn Monroe, natomiast w rolę Richarda wcielił się Tom Ewell. W obsadzie znaleźli się także Evelyn Keyes jako żona bohatera, Helen, oraz Sonny Tufts, Robert Strauss i Oskar Homolka.
Film zrealizowano za około 2 miliony dolarów, a jego światowe wpływy wyniosły w przybliżeniu 12 milionów dolarów. Produkcja otrzymała ocenę 7/10 na IMDb na podstawie 46 000 głosów oraz 7/10 na TMDB z około tysiąca głosów, natomiast ocena krytyków wynosi 7,6/10 na podstawie 32 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Ekranizacja sztuki George'a Axelroda.
- Prawa do ekranizacji sztuki przejęła Paramount, ale po odejściu Billy'ego Wildera z tego studia, projekt trafił do 20th Century Fox.
- Pierwszym reżyserem, któremu zaproponowano nakręcenie tego filmu, był George Cukor, ale on zrezygnował z tego projektu.
- Podczas kręcenia Monroe cierpiała na depresję, ponieważ jej dziewięciomiesięczne małżeństwo z baseballistą Joe DiMaggio dobiegało końca.
- Słynny epizod, w którym nagły podmuch powietrza z kratki wentylacyjnej podniósł spódnicę Marilyn Monroe, został pierwotnie nakręcony na Manhattanie, na rogu 52. ulicy i Lexington Avenue, 15 września 1954 roku o północy. 5000 gapi gwizdało i wywoływało okrzyki, gdy Monroe po raz kolejny przerywała dubel, zapominając słów. Wszystko to działo się na oczach Joe DiMaggio, ówczesnego męża aktorki. Zrealizowany materiał nigdy nie trafił do filmu, ponieważ nie można go było wykorzystać ze względu na hałas tłumu. Reżyser filmu, Billy Wilder, ponownie nakręcił tę scenę w pawilonie studia 20th Century Fox. Aby osiągnąć pożądany efekt, musiał zrobić kolejne 40 dubli.
- Podczas kręcenia Monroe często popełniała błędy, myliła i zapominała słów, co powodowało konieczność wykonywania po kilkudziesięciu dubli. W rezultacie produkcja filmu się przedłużyła, a jego budżet wzrósł do 3,2 mln dolarów – dość dużej kwoty na tamte czasy.
- Po obejrzeniu prób aktorskich Waltera Matthau do roli Richarda Shermana, Billy Wilder zdał sobie sprawę, że znalazł odpowiedniego aktora. Jednak kierownictwo studia nie chciało ryzykować, angażując debiutanta do głównej roli. Wtedy Wilder zdecydował się na Toma Ewell, który zagrał Shermana w broadwayowskiej inscenizacji sztuki George'a Axelroda, będącej podstawą filmu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
