Parszywe dranie

Dirty Rotten Scoundrels (1988)
Chronometraż: 1:50 (110 min)

brak ocen
7.1/10
1055
8/10
58802
7.4/10
86000
Oceń film:
Data premiery
Produkcja
Budżet
$6 500 000
Opłaty
$42 000 000
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Dale Launer, Paul Henning
Producent
Bernard Williams, Charles Hirschhorn, Dale Launer
Operator
Kompozytor
Miles Goodman
Artysta
Roy Walker, Tony Rimmington
Casting
John S. Lyons, Donna Isaacson
Instalacja
William S. Scharf, Stephen A. Rotter
Cały zespół (90)

Krótki opis

Dwóch oszustów próbuje rozstrzygnąć swoją rywalizację, obstawiając, kto pierwszy wyłudzi pięćdziesiąt tysięcy dolarów młodej amerykańskiej dziedziczce.

Co pozostało za kulisami

  • W napisach początkowych filmu, po nazwiskach głównych aktorów, zamiast słowa „In” (w filmie…), pojawiało się słowo „are”, co można przetłumaczyć jako „Steve Martin i Michael Caine to ordynarni oszuści”.
  • Scena w więzieniu, gdy Freddy próbuje przypomnieć sobie imię Lawrence'a, była improwizacją wymyśloną przez Steve'a Martina.
  • Kiedy reżyser Frank Oz zapraszał Michaela Caine'a do roli w filmie, kusił go willą na południu Francji, która miała być do dyspozycji aktora przez cały okres zdjęć. Caine zgodził się, dowiedziawszy się, że willa jest bardzo dogodnie położona pomiędzy willami jego przyjaciół, aktora Rogera Moore'a (1927-2017) i kompozytora Lesle Bricussa.
  • W scenie w kasynie Freddy, ubrany w mundur oficera armii amerykańskiej, próbuje postawić na zakład podczas gry w ruletkę jedną ze swoich odznak, ale krupier nie pozwala na to. Odznaki w USA są wykonane z niskiej jakości mosiądzu, a nie z metali szlachetnych, właśnie po to, żeby nie były przedmiotem handlu.
  • Początkowo planowano nakręcić ten film z Mikiem Jaggerem i Davidem Bowie (1947-2016) w rolach głównych. Szefostwo studia chciało ponownie zestawić ich razem na ekranie po sukcesie, jaki odniósł teledysk do utworu „Dancing in the Street” z 1985 roku. W związku z sukcesem komedii „Bez litości” (Jim Abrahams, David i Jerry Zucker) z 1986 roku, zwrócono się z pomysłami do scenarzysty Dale’a Lonera. Jagger w pewnym momencie był autorem piosenki do filmu „Bez litości”. Loner zaproponował remake komedii Ralfa Leviego „Bajka na dobranoc” (1964), którą kiedyś widział w telewizji. Nawet wykupił prawa do remake’u od jednego z autorów oryginalnego scenariusza, Stanleya Shapiro (1925-1990). Wkrótce Jagger i Bowie wycofali się z projektu, a w ich rolach obsadzono Martina i Kane’a.
  • Podczas kręcenia filmu Caine miał 55 lat, a Martin 42, podczas gdy reżyserowi Frankowi Ozowi potrzebowano, aby obaj byli w podobnym wieku – 45-50 lat.
  • W napisach początkowych filmu, po głównych aktorach, zamiast słowa «In» (w filmie…), pojawiało się słowo «are», co można przetłumaczyć jako «Steve Martin i Michael Caine to zdeprawowani oszuści».

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.