Peggy Sue wyszła za mąż
Krótki opis
Peggy Sue Bodell to kobieta w średnim wieku, której małżeństwo z Charliem legło w gruzach i przygotowuje się ona do rozwodu. Podczas zjazdu absolwentów szkoły średniej z okazji dwudziestopięciolecia ukończenia nauki zostaje okrzyknięta królową wieczoru, po czym mdleje i budzi się w roku 1960, w czasie swojej ostatniej klasy w szkole. Przeżywając młodość na nowo, dysponując wiedzą dorosłej osoby o tym, jak potoczyły się jej losy, spotyka rodziców, dawnych przyjaciół oraz młodego Charliego. Musi teraz rozstrzygnąć, czy chce zmienić decyzje, które doprowadziły ją do obecnego życia.
Reżyserem filmu jest Francis Ford Coppola. Był to jedenasty pełnometrażowy obraz w jego karierze, plasujący się chronologicznie między filmami Cotton Club a Kapitan EO. Scenariusz napisali Jerry Leichtling i Arlene Sarner, a producentem był Paul R. Gurian wraz z Coppolą. W rolę Peggy Sue wcieliła się Kathleen Turner, której partnerem ekranowym był Nicolas Cage jako Charlie. W rolach drugoplanowych wystąpili Barry Miller, Catherine Hicks, Joan Allen oraz Kevin J. O'Connor; w napisach końcowych wymieniono pięćdziesięciu wykonawców.
Film, którego budżet wyniósł około 18 milionów dolarów, zarobił na całym świecie w przybliżeniu 41 milionów dolarów. Widzowie ocenili go na 6,4/10 w serwisie IMDb (na podstawie około 44 000 głosów) oraz na 6,1/10 w TMDB (na podstawie kilkuset głosów). Ocena krytyków wynosząca 6,9/10 na podstawie 32 recenzji plasuje go nieco wyżej niż oceny publiczności.
Co pozostało za kulisami
- Do roli Peggy Sue początkowo wybrano Debrę Winger, jednak aktorka upadła podczas przejażdżki rowerowej i uszkodziła kręgosłup, przez co została zmuszona do rezygnacji z udziału w projekcie.
- W początkowej scenie twórcy filmu musieli posłużyć się iluzją optyczną. Gdyby scena była kręcona normalnie, w lustrze odbiłyby się zarówno kamera, jak i ekipa techniczna. Dlatego zamiast Kathleen Turner zagrała dublerka (widok z tyłu), która gestykulowała jednocześnie z bohaterką, ale w odbiciu lustrzanym. W ten sposób osiągnięto wrażenie, że bohaterki Turner i Helen Hunt odbijają się w lustrze, choć w rzeczywistości odbywała się zwykła scena z bohaterkami i dublerką na tle dużej ramy lustra.
- W 1960 roku Peggy Sue ostrzega siostrę, żeby trzymała się z daleka od cukierków M&Ms w kolorze czerwonym. Ich produkcja została wstrzymana w 1976 roku, gdy w barwniku odkryto substancje potencjalnie rakotwórcze, a w 1986 roku (już po premierze filmu) ich produkcję i sprzedaż wznowiono, ale już z innym barwnikiem.
- W oryginalnym scenariuszu Rosalie, kobieta na wózku inwalidzkim, którą Peggy Sue spotyka na zjeździe absolwentów, jest gimnastyczką, która doznała kontuzji w wyniku upadku. Ponadto, w oryginalnym scenariuszu Peggy Sue próbowała wykorzystać swoją wiedzę o przyszłości. Wymyśliła rajstopy, namawiała ludzi do inwestowania w akcje firmy Xerox i próbowała zapobiec wypadkowi Rosalie.
- Kiedy Debra Winger została zatwierdzona na główną rolę w filmie, zwróciła się z prośbą o reżyserię do Penny Marshall. Marshall rozmawiała o kręceniu filmu z Tomem Hanksem i Seanem Pennem, ale trzy tygodnie później została zwolniona z projektu, uznając, że jako początkująca reżyserka zbyt ambitnie się do tego zabrała.
- Podczas pracy nad nietypowym głosem Charliego, aktor Nicolas Cage wzorował się na głosie jednej z postaci z kreskówki „The Gambill Show” (1956-1968) i zakładał sztuczne zęby.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
