Na planie pracuje od dwudziestu do dwustu osób. Początkującemu aktorowi może się wydawać, że wszyscy są czymś zajęci i nikt nie czuje się za niego odpowiedzialny. W rzeczywistości struktura jest sztywna i każde Twoje pytanie ma konkretnego adresata. Wiedza o tym, do kogo podejść, oszczędza Twój czas, a ekipie – nerwy.
Aktor nie udaje się bezpośrednio do reżysera, operatora czy producenta z pytaniami o sprawy bytowe. Wszystkie takie kwestie załatwia się przez drugiego reżysera (1st AD) lub jego asystentów. To nie jest zbędna hierarchia, ale sposób na zachowanie płynności pracy: gdybyś rozmawiał z reżyserem o tym, gdzie znaleźć wodę, cała ekipa by stała w miejscu.
Istnieje jeden wyjątek: pytania dotyczące roli i konkretnej sceny kierujemy do reżysera, ale w odpowiednim momencie, a nie podczas ustawiania świateł.
Reżyser. Odpowiada za wizję artystyczną. Pracuje z Tobą nad sceną, wyznacza zadania i daje wskazówki. Jest zajęty niemal cały czas: między dublami omawia kadr z operatorem. Można i należy podchodzić do niego z pytaniami o rolę, ale krótko i konkretnie.
Drugi reżyser (1st AD). Twój główny kontakt. Odpowiada za harmonogram, plan dnia (call sheet), kolejność ujęć i dyscyplinę na planie. To on mówi, kiedy pracujesz, kiedy masz przerwę i kiedy możesz opuścić plan. Wszystkie pytania organizacyjne i logistyczne kieruj do niego.
Asystent ds. aktorów. W dużych produkcjach (np. w serialach streamingowych czy wysokobudżetowych filmach w Warszawie, Łodzi czy Krakowie) jest to osobna osoba, która wita Cię na planie, odprowadza do charakteryzacji i pilnuje, abyś był w gotowości w odpowiednim momencie. Jeśli taka osoba jest obecna, współpracuj bezpośrednio z nią.
Script supervisor (skrypt). Dba o ciągłość (kontynuację): w której ręce była filiżanka, czy kołnierzyk jest zapięty, z której nogi wszedłeś do pokoju. Jeśli nie pamiętasz, jak wyglądało to w poprzednim dublu – pytaj skrypta. To jego praca i nie będzie zirytowany Twoim pytaniem.
Operator obrazu (DoP). Odpowiada za obraz: światło, kompozycję i ruch kamery. Z aktorem zazwyczaj komunikuje się przez reżysera, choć czasem bezpośrednio – np. gdy musisz precyzyjnie trafić w kadr lub w ostrość.
Pierwszy asystent operatora (focus puller). Dba o to, byś był ostry. To on stawia markery (znaczniki) na podłodze i prosi, by ich nie gubić. Marker nie jest formalnością: jeden krok w bok może sprawić, że twarz wyjdzie z ostrości, a dubel będzie do wyrzucenia.
Oświetlacze. Ustawiają światło. Jeśli stoisz w złym miejscu, zauważą to pierwsi.
Scenograf / Kierownik produkcji artystycznej. Odpowiada za wizualny świat projektu.
Kostiumolog i garderobiana. Kostiumy, przymiarki, stan ubrań. Do garderobianej zgłaszasz wszystko, co wiąże się z ubiorem: coś uwiera, pękło lub się zabrudziło. Nie wolno samodzielnie poprawiać stroju ani się przebierać – to niszczy ciągłość ujęcia.
Charakteryzator / Wizażysta. Makijaż, fryzura, utrzymanie wyglądu w trakcie zmiany. Zgłoś się do niego, jeśli makijaż się rozmazał lub spociłeś. Między dublami charakteryzator zazwyczaj sam do Ciebie podchodzi.
Rekwizytor. Odpowiada za wszystko, co trzymasz w rękach. Rekwizytów nie wolno wynosić, odkładać w przypadkowe miejsca ani brać bez pytania – każdy przedmiot ma swoje miejsce i określony stan.
Reżyser dźwięku. Odpowiada za czystość nagrania. Od jego pracy zależy, czy nie będziesz musiał później dogrywać kwestii w studio (ADR).
Operator mikrofonu (boom operator). Trzyma mikrofon na wysięgniku nad kadrem. Jeśli prosi, byś mówił nieco głośniej lub nie odwracał się gwałtownie – wykonaj to polecenie dokładnie.
Mikroporty montuje się pod ubraniem i obowiązuje z nimi żelazna zasada: nie dotykać, nie szurać materiałem i koniecznie zdjąć przy wyjściu do toalety. Zapomniany, włączony mikroport w łazience to klasyka planowych anegdot, o których opowiada się latami.
Producent. Rzadko pojawia się bezpośrednio na planie. Odpowiada za budżet i terminy.
Producent liniowy i kierownik produkcji. Organizacja procesu, finanse, transport, lokalizacje. Do kierownika produkcji kieruje się pytania o wynagrodzenie, umowy (np. umowa o dzieło, umowa zlecenia) oraz kwestie podatkowe i ZUS – zazwyczaj jednak również za pośrednictwem drugiego reżysera.
Kolejność komend jest niemal wszędzie taka sama:
Prawo do powiedzenia „stop” ma reżyser. Aktor może przerwać grę samodzielnie tylko w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa.
Projekty, które obecnie poszukują aktorów, znajdziesz w sekcji castingi.

Czym statystowanie różni się od epizodu, kiedy pojawia się kwestia i dlaczego droga „statysta — epizod — drugi plan” działa nie u wszystkich.

Development, preprodukcja, zdjęcia i postprodukcja — na którym etapie szuka się aktorów, kiedy jest już za późno i dlaczego przerwa po castingu bywa dłuższa niż same zdjęcia.
© ACMODASI, 2010-2026
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.