Szila Bromli (Sheila Bromley)

Z Wikipedii

Sheila Bromley (31 października 1911 – 23 lipca 2003) była amerykańską aktorką filmową i telewizyjną. Zasłynęła głównie z ról w filmach klasy B, przede wszystkim w westernach z tamtej epoki.

Urodziła się w San Francisco w Kalifornii, a swoją karierę rozpoczęła w latach 30. XX wieku, podpisując kontrakt z Monogram Pictures. Początkowo występowała pod pseudonimem Sheila LeGay, grając w westernach z 1930 roku u boku Toma Tylera. Często dzieliła ekran z Kenem Maynardem, Hootem Gibsonem, Johnnym Mackiem Brownem, Billem Codym i Dickiem Foranem. Wystąpiła u boku Billa Cody’ego w filmie „Land of Wanted Men” (1932) oraz Johna Wayne’a w produkcjach „Westward Ho” (1935), „Lawless Range” (1935) i „Idol of the Crowds” (1937). W 1944 roku Bromley pojawiła się w objazdowej produkcji „Good Night Ladies”. W telewizji wystąpiła gościnnie w odcinkach seriali „Rawhide”, „I Love Lucy” oraz „Perry Mason”.

Podczas II wojny światowej często pracowała dla USO, kontynuując tę służbę aż do zakończenia wojny w 1945 roku. To właśnie tam poznała swojego męża, Jairusa Bellamy’ego.

W swojej karierze wystąpiła w siedemdziesięciu pięciu filmach, z czego siedemnaście były westernami, z których znana jest najbardziej. Bromley wycofała się z aktorstwa filmowego i mieszkała w aglomeracji Los Angeles aż do śmierci w 2003 roku w wieku 91 lat.