Nora Cecil (Nora Cecil)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nora Cecil (20 września 1878 – 1 maja 1951) była brytyjsko-amerykańską aktorką charakterystyczną, której trzydziestoletnia kariera objęła zarówno erę kina niemego, jak i dźwiękowego. Kariera Cecil rozpoczęła się na scenie teatralnej, gdzie wystąpiła w jednej produkcji na Broadwayu, „The Sleeping Beauty and the Beast”, która w latach 1901–02 została wystawiona ponad 240 razy w Broadway Theatre. (Artykuł prasowy z 1930 roku podaje, że Cecil „zadebiutowała trzy dekady temu na londyńskiej scenie”).

Cecil wystąpiła w ponad 100 pełnometrażowych filmach i krótkometrażówkach.

W 1915 roku przeszła z teatru do kina, debiutując w głównej roli w filmie „The Arrival of Perpetua” w reżyserii Émile'a Chautarda. Często wcielała się w role „cienkowargowych, surowych w wyrazie twarzy wdów i budzących grozę teściowych” oraz „pracownic opieki społecznej, właścicielek kamienic, nauczycielek i starych panien”.

Jedną z jej najważniejszych ról była rola w filmie z W.C. Fieldsem pt. „The Old Fashioned Way” z 1934 roku. Do innych znaczących filmów, w których wystąpiła Cecil, należą: historyczny romans Ernsta Lubitscha „Wesoła wdówka” z Maurice'em Chevalierem i Jeanette MacDonald, wersja „Przygód Huckleberry’ego Finna” z 1939 roku z Mickeym Rooneyem oraz klasyk Johna Forda „Dyliżans” z Johnem Wayne'em.

Jej ostatnim występem aktorskim była istotna rola w filmie „Żałoba przystoi Elektrze” z 1947 roku, w którym wystąpiła Rosalind Russell.