Philip Ahn (Philip Ahn)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Philip Ahn (urodzony jako Pil Lip Ahn (안필립), 29 marca 1905 – 28 lutego 1978) był koreańsko-amerykańskim aktorem. Był pierwszym koreańsko-amerykańskim aktorem filmowym, który otrzymał gwiazdkę na Alei Slawy w Hollywood. Pierwszym filmem Ahna był „Scream in the Night” z 1935 roku. Wystąpił w filmie z Bingiem Crosby „Anything Goes”, choć reżyser Lewis Milestone początkowo go odrzucił, ponieważ jego angielski był zbyt dobry jak na tę rolę. Pierwsze role wymienione w napisach otrzymał w 1936 roku w filmach „The General Died at Dawn” oraz „Stowaway”, grając u boku Shirley Temple. Wystąpił u boku Anny May Wong w filmach „Daughter of Shanghai” (1937) oraz „King of Chinatown” (1937).

Podczas II wojny światowej Ahn często wcielał się w role japońskich złoczyńców w filmach wojennych. Błędnie uznany za Japończyka, otrzymywał liczne groźby śmierci. Zaciągnął się do Armii Stanów Zjednoczonych, służąc w Special Services jako artysta. Został wcześniej zwolniony z wojska z powodu kontuzji kostki i powrócił do gry w filmach.

Ahn wystąpił w takich produkcjach jak „Love Is a Many-Splendored Thing”, „Wokół świata w 80 dni”, „Thoroughly Modern Millie” oraz „Paradise, Hawaiian Style” z Elvisem Presleyem. Grał postacie Koreańczyków w filmach o wojnie koreańskiej, takich jak „Battle Circus” (1953) i „Battle Hymn” (1956). W 1952 roku Ahn zadebiutował w telewizji w „Schlitz Playhouse”, serialu, w którym wystąpił jeszcze trzykrotnie. Ahn pojawił się również w czterech odcinkach serialu ABC „Adventures in Paradise”, czterech odcinkach dramatu kryminalnego ABC/Warner Brothers „Hawaiian Eye” oraz w kryminale CBS „Hawaii Five-O”. Wystąpił po trzy razy w serialach „Crossroads”, „Bonanza” i „M*A*S*H”. Zagrał także w dwóch filmach telewizyjnych.

Najbardziej znaną rolą telewizyjną Ahna była postać „Mistrza Kana” w serialu „Kung Fu”. Jako presbiterianin, Ahn uważał, że taoistyczne homilie cytowane przez jego postać nie były sprzeczne z jego własną wiarą religijną.