Artur Maks (Arthur Max)

Artur Maks (Arthur Max) - Scenografia, , Scenograf, Kierownictwo artystyczne znany z pracy przy tego typu projektach: «Gladiator» (2000), «Gladiator» (2000), «Se7en» (1995), «Siedem» (1995), «Black Hawk Down» (2001),

Arthur Max (ur. 1 maja 1946) to amerykański scenograf.

Urodzony w Nowym Jorku rozpoczął swoją karierę jako projektant oświetlenia scenicznego w branży muzycznej po ukończeniu Uniwersytetu Nowojorskiego pod koniec lat 60. XX wieku. Zajęcia te obejmowały pracę w słynnej sali koncertowej Billa Grahama, The Fillmore East w nowojorskiej dzielnicy East Village, oraz na historycznym Festiwalu Woodstock w 1969 roku. W następnej dekadzie projektował oświetlenie koncertowe i sceny festiwalowe dla wielu artystów rockowych i jazzowych. Był scenografem oświetlenia Pink Floyd podczas tras koncertowych zespołu po USA i na całym świecie na początku lat 70. XX wieku. Po studiach architektonicznych w Anglii (uzyskując dyplomy na początku lat 80. w Polytechnic of Central London i Royal College of Art), Max zrealizował kilka projektów architektonicznych w Londynie, w tym wielokrotnie nagradzane oświetlenie sceny w St John's Concert Hall, dawnej XVIII-wiecznej świątyni w centrum Smith Square, Westminster, Londyn.

Wszedł do brytyjskiego przemysłu filmowego jako asystent kilku angielskich scenografów. Najpierw dla Stuarta Craiga przy filmach Hugh Hudsona "Greystoke: Legenda Tarzana, władcy małp" i "Cal" (oba z 1984 roku), a następnie dla Ashettona Gortona przy filmie Hudsona "Rewolucja" w następnym roku. Rozpoczął swoją własną karierę scenografa w reklamach telewizyjnych przez dziesięć lat, od 1985 do 1995 roku (dla takich klientów jak Pepsi, Nike, Jeep, Coke i Levi's), co doprowadziło do jego stałej współpracy z reżyserami Scottem i Fincherem.

Najważniejsze dzieła Artur Maks (Arthur Max)

Cała filmografia Artur Maks (Arthur Max)