David Newell (David Newell)

David Newell był pierwotnie aktorem, który został charakteryzatorem po wypadku samochodowym, w wyniku którego doznał oszpecenia twarzy.

David Newell był znany przede wszystkim jako amerykański aktor charakterystyczny, którego kariera trwała od samych początków ery filmu dźwiękowego aż do połowy lat 50. Debiut filmowy w roli drugoplanowej zaliczył w filmie „The Hole in the Wall” z 1929 roku, w którym zagrali Edward G. Robinson i Claudette Colbert. Na początku swojej kariery wystąpił w wielu istotnych rolach, m.in. w filmach studia RKO: „The Runaway Bride” z 1929 roku z Mary Astor w roli głównej, „Ten Cents a Dance” z 1931 roku w reżyserii Lionela Barrymore z Barbarą Stanwyck oraz w filmie „White Heat” z 1934 roku.

Pod koniec lat 40. zaczął również pracować jako charakteryzator, co w 1955 roku stało się jego pełnoetatowym zajęciem; wynikało to z obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym, który doprowadził do jego fizycznego oszpecenia. W 1961 roku przeszedł na emeryturę z przemysłu filmowego, choć do początku lat 70. kontynuował pracę w telewizji, a jego ostatnim stanowiskiem była funkcja charakteryzatora w serialu „Lassie”.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii