Montagu Love (Montagu Love)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Montagu Love (15 marca 1880 – 17 maja 1943), znany również jako Montague Love, był angielskim aktorem filmowym, teatralnym i wodewilowym.

Urodzony jako Harry Montague Love w Portsmouth w hrabstwie Hampshire, był synem Harry'ego Love'a (ur. 1852) i Fanny Louisy Love z domu Poad (ur. 1856); w angielskim spisie powszechnym z 1881 roku jego ojciec został wpisany jako księgowy. Wykształcony w Wielkiej Brytanii, Love rozpoczął karierę jako artysta i korespondent wojenny, a jego pierwszą ważną pracą było rysowanie karykatur dla londyńskiej gazety. Love szlifował swoje podstawowe talenty sceniczne w Londynie, a w 1913 roku popłynął do Kanady i w listopadzie przekroczył granicę ze Stanami Zjednoczonymi w składzie objazdowej ekipy wystawiającej sztukę „Grumpy” Cyrila Maude'a.

Zazwyczaj Love obsadzano w rolach bezwzględnych złoczyńców. W latach 20. XX wieku grał u boku Rudolpha Valentino w filmie „Syn szejka”, naprzeciw Johna Barrymore'a w „Don Juanie”, a w 1928 roku wystąpił z Lillian Gish w „Wietrze”. Wcielił się również w postać pułkownika Ibbetsona w filmie „Na zawsze” (1921), niemej wersji „Petera Ibbetsona”. Love był jednym z bardziej utalentowanych i znanych antagonistów w kinie niemym.

Jednym z pierwszych filmów dźwiękowych Love'a była częściowo mówiona produkcja „Tajemnicza wyspa”, w której wystąpił u boku Lionela Barrymore'a. W 1937 roku zagrał Henryka VIII w pierwszej dźwiękowej wersji ekranizacji „Księcia i żebraka” Marka Twaina, u boku Errola Flynna. Love zagrał również fanatycznego biskupa z zakonu czarnych kanoników w „Przygodach Robina Hooda”, w którym główną rolę również grał Flynn. Wcielał się jednak także w postacie szorstkich autorytarystów, takich jak Monsieur Cavaignac w „Życiu Emila Zoli” (1937), który – wbrew faktom historycznym – żąda dymisji osób odpowiedzialnych za tuszowanie sprawy Dreyfusa, czy Don Alejandro de la Vega w wersji „Znaku Zorro” z 1940 roku z Tyrone'em Powerem, którego syn sprawia wrażenie dandysa, choć w rzeczywistości jest Zorro.

W 1941 roku zagrał lekarza w filmie „Lśniące zwycięstwo”, w którym wystąpili także James Stephenson, Geraldine Fitzgerald i Donald Crisp. W filmie „Gunga Din” z 1939 roku to właśnie Montagu Love recytuje ostatnią strofę oryginalnego wiersza Rudyarda Kiplinga nad ciałem zabitego Dina.

Ostatni wydany film z udziałem Love'a, „Oddanie” (Devotion), ukazał się trzy lata po jego śmierci w 1943 roku w wieku 63 lat. Został pochowany w krematorium Chapel of the Pines. Jego ostatnim występem aktorskim był film „Skrzydła nad Pacyfikiem” (1943).