Basil Hoffman (Basil Hoffman) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Close Encounters of the Third Kind» (1977), «Bliskie spotkania trzeciego stopnia» (1977), «All the President's Men» (1976), «Wszyscy ludzie prezydenta» (1976), «Wszyscy ludzie prezydenta» (1976),
Basil Harry Hoffman (18 stycznia 1938 — 17 września 2021) był amerykańskim aktorem, którego kariera filmowa i telewizyjna trwała pięć dekad, głównie w rolach drugoplanowych. Występował w filmach wielu utytułowanych reżyserów, w tym Alana Pakuli i Roberta Redforda. Jest również autorem dwóch książek o aktorstwie, w tym „Acting and How to Be Good at It”.
Hoffman urodził się w Houston w Teksasie w styczniu 1938 roku jako syn Beuli (z domu Novoselsky) i Davida Hoffmana, handlarza antykami. Ukończył Tulane University, a następnie spędził dwa lata w American Academy of Dramatic Arts w Nowym Jorku, otrzymując stypendium na drugi, kończący studia rok.
Przez trzynaście lat pracy w Nowym Jorku wystąpił w wielu sztukach teatralnych, zagrał w kilku odcinkach seriali telewizyjnych, wcielił się w powracającą postać w serialu „One Life to Live” w stacji ABC, zagrał w setkach reklam oraz w filmie „Lady Liberty” z Sophią Loren w reżyserii Mario Monicelli.
Swoją pierwszą podróż do Los Angeles odbył w 1974 roku. W tamtym sezonie nakręcił pełnometrażowy film kinowy „At Long Last Love” dla Petera Bogdanovicha. W kolejnych latach wystąpił w dwóch telewizyjnych filmach fabularnych, w odcinkach seriali „Kung Fu”, „The Rockford Files”, „Sanford and Son” (dwie role), „Police Woman”, „Columbo”, „Kojak”, „M*A*S*H” (dwie role), „Barney Miller” oraz w kilku reklamach telewizyjnych. Grał w rolach powracających jako technik daktyloskopii w „Ellery Queen” oraz jako dyrektor Dingleman w „Square Pegs”.
Choć większość jego pracy przypadała na film i telewizję, wystąpił w kilku spektaklach, z których najważniejszymi były „Sand Mountain” Romulusa Linneya, za który otrzymał nagrodę Drama-Logue, pierwsza inscenizacja czytania „Joe and Flo” Martina E. Brooksa w Actors Studio oraz światowa premiera „Walking Peoria” Williama Blinna.
Był najbardziej znany z pracy z wybitnymi reżyserami filmowymi, w tym Peterem Bogdanovichem, Mario Monicellim, Richardem Benjaminem, Carlem Reinerem (dwukrotnie), Peterem Medakiem (sześciokrotnie) i Alanem J. Pakulą (dwukrotnie); laureatami Oscara: braćmi Joelem i Ethanem Coenami, Paolo Sorrentino, Michelem Hazanaviciusem, Stevenem Spielbergiem, Delbertem Mannem, Blake’iem Edwardsem, Stanleyem Donenem, Sydney Pollackiem, Ronem Howardem i Robertem Redfordem (dwukrotnie jako reżyser) oraz innymi. Wśród jego filmów znajdują się m.in.: „Wszystkie prezydenckie raporty”, „Bliskie spotkania trzeciego stopnia”, „Mój ulubiony rok”, „Pudełko”, „Elektryczny jeździec”, „Nocna zmiana”, „Lucky Lady”, „Switch”, „Wojna o fasolę w Milagro”, „Rio, I Love You”, „The Pineville Heist” oraz nagrodzone Oscarem dla najlepszego filmu „Zwyczajni ludzie” i „Artysta”.
Przez wiele lat był prywatnym nauczycielem i trenerem aktorstwa, a także częstym wykładowcą gościnnym w prestiżowych instytucjach zawodowych i akademickich, m.in. w American Film Institute, American Academy of Dramatic Arts, Emerson College, University of Southern California, Confederation College w Thunder Bay (Ontario, Kanada) oraz w Academie Libanaise des Beaux Arts w Bejrucie w Libanie.
W 2008 roku powrócił do Bejrutu jako wysłannik kulturalny Departamentu Stanu USA w Libanie, aby uczyć aktorstwa i reżyserii w Academie Libanaise des Beaux Arts na Uniwersytecie Balamand, na Uniwersytecie Libańskim, Uniwersytecie Notre Dame oraz w Institut D'Etude Sceniques Audiovisuelles et Cinematographiques na Uniwersytecie św. Józefa. ...
Źródło: Artykuł „Basil Hoffman” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.