Mario Andretti (Mario Andretti)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Mario Gabriele Andretti (ur. 28 lutego 1940) to emerytowany włosko-amerykański kierowca wyścigowy, mistrz świata i jeden z najodniesieńzych Amerykanów w historii tego sportu. Jest jednym z zaledwie dwóch kierowców, którzy wygrali wyścigi w Formule 1, IndyCar, Mistrzostwach Świata Sportowych oraz NASCAR (drugim jest Dan Gurney). Wygrywał również wyścigi w kategoriach midget cars, sprint cars oraz w drag racingu.

W trakcie swojej kariery Andretti zdobył cztery tytuły mistrzowskie IndyCar (trzy pod egidą USAC, jeden w ramach CART), mistrzostwo świata Formuły 1 w 1978 roku oraz zwycięstwo w IROC VI. Do dziś pozostaje jedynym kierowcą w historii, który wygrał Indianapolis 500 (1969), Daytona 500 (1967) oraz mistrzostwa świata Formuły 1. Wraz z Juanem Pablo Montoyą jest jedynym kierowcą, który zwyciężył w wyścigu NASCAR Sprint Cup Series, Formuły 1 oraz w Indianapolis 500. Od czasu zwycięstwa Andrettiego w Wielkiej Nagrodzie Holandii w 1978 roku żaden Amerykanin nie wygrał wyścigu Formuły 1. Andretti odniósł 109 zwycięstw w karierze na głównych torach.

Andretti miał długą karierę wyścigową. Był jedyną osobą, która została uznana za Kierowcę Roku w Stanach Zjednoczonych w trzech różnych dekadach (1967, 1978 i 1984). Był również jednym z zaledwie trzech kierowców, którzy w jednym sezonie wygrali wyścigi na torach drogowych, utwardzonych owalach oraz torach szutrowych – osiągnięcie to powtórzył czterokrotnie. Dzięki ostatniemu zwycięstwu w IndyCar w kwietniu 1993 roku, Andretti stał się pierwszym kierowcą, który wygrał wyścigi IndyCar w czterech różnych dekadach oraz pierwszym, który wygrał wyścigi samochodowe jakiegokolwiek rodzaju w pięciu dekadach.

W amerykańskiej kulturze popularnej jego nazwisko stało się synonimem prędkości, podobnie jak Barney Oldfield na początku XX wieku czy Stirling Moss w Wielkiej Brytanii.

Opis powyższy pochodzi z artykułu Mario Andretti w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA; pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.