Mona Washbourne (Mona Washbourne)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Mona Lee Washbourne (27 listopada 1903 – 15 listopada 1988) była angielską aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. Jej najbardziej uznaną przez krytyków rolą, zagraną pod koniec kariery, była rola w filmie Stevie (1978), za którą została nominowana do Złotego Globu oraz nagrody BAFTA.

Mona Washbourne urodziła się w Solihull w hrabstwie Warwickshire i rozpoczęła swoją karierę artystyczną jako pianistka koncertowa.

W 1948 roku, po kilku latach profesjonalnej pracy w teatrze i licznych występach w musicalach scenicznych, zaczęła pojawiać się w filmach. Wśród jej ról filmowych znajdują się m.in. horror Panny Draculi (1960), Kłamczuch Billy (1963) oraz Kolekcjoner (1965). Amerykańska publiczność kojarzy ją prawdopodobnie najbardziej z rolą gospodyni, pani Pearce, w filmie Moja fair lady (1964). Wystąpiła również jako surowa i kąśliwa pani Bramson w remake'u filmu Noc musi nadejść (również 1964) oraz jako matrona w filmie Jeśli... (1968).

W 1970 roku wystąpiła w sztuce Home Davida Storeya zarówno w londyńskim Royal Court Theatre, jak i na Broadwayu. Została nominowana do nagrody Tony w kategorii Najlepsza Rola Pomocnicza Aktorki w sztuce teatralnej. W 1975 roku pojawiła się na deskach West Endu u boku Jamesa Stewarta w wznowieniu sztuki Mary Chase pt. Harvey, w roli pierwotnie granej przez Josephine Hull. Washbourne zdobyła nagrodę New York Film Critics' Circle Award w 1981 roku za najlepszą drugą rolę żeńską w filmie Stevie (1978).

W 1981 roku Washbourne wystąpiła w miniserialu telewizyjnym Granada Television na podstawie powieści Evelyn Waugh pt. Powrót do Brideshead, wcielając się w postać niani Hawkins. Jednym z jej ostatnich występów telewizyjnych była sztuka BBC Gdzie jest klucz? (1983), opowiadająca o chorobie Alzheimera.

Mona Washbourne była żoną aktora Basila Dignama (1905–1979), za którego wyszła za mąż w 1940 roku.

Zmarła w 1988 roku w Londynie w wieku 84 lat.