Walter Baldwin (Walter Baldwin)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Walter S. Baldwin Jr. (2 stycznia 1889 − 27 stycznia 1977) był płodnym aktorem charakterystycznym, którego kariera trwała pięć dekad i obejmowała 150 ról filmowych i telewizyjnych oraz liczne występy teatralne.

Baldwin urodził się w Limie w stanie Ohio w rodzinie teatralnej i służył w czasie pierwszej wojny światowej.

Był prawdopodobnie najbardziej znany z roli ojca niepełnosprawnego marynarza w filmie „Najlepsze lata naszego życia”. Był pierwszym aktorem, który wcielił się w postać „Floyda Fryzjera” w serialu „The Andy Griffith Show”.

Zanim w 1939 roku zadebiutował w filmach, Baldwin wystąpił w ponad tuzinie sztuk na Broadwayu. Grał Whita w pierwszej broadwayowskiej produkcji „O myszach i ludziach”, a także pojawił się w niewielkiej roli w oryginalnym „Grand Hotelu”, pełniąc jednocześnie funkcję inspicjenta produkcji. Stworzył rolę Bensingera, sztywnego reportera „Chicago Tribune”, w broadwayowskiej inscenizacji „Front Page”.

W latach 60. grał epizody w serialach telewizyjnych, takich jak „Petticoat Junction” i „Green Acres”. Kontynuował grę w filmach fabularnych, a jedną z jego ostatnich ról była rola w „Dziecku Rosemary”.

Baldwin był znany z grania solidnych mieszczan z klasy średniej, choć czasami wcielał się w postacie ekscentryczne. Zagrał klienta szukającego prostytutki w „Zagubionym weekendzie” oraz zbuntowanego zaufanego więźnia Orvy’ego w „Krzyku miasta”. Walter Baldwin wystąpił w wielu filmach z serii „John Deere Day” w latach 1949–59, gdzie grał farmera Toma Gordona. W tej serii filmów promocyjnych, trwającej ponad dekadę, pomagał rok po roku prezentować nowe maszyny rolnicze marki John Deere. W każdym z corocznych filmów, w ramach „Filmu Rodziny Toma Gordona”, pokazywano go podczas zakupu nowego sprzętu rolniczego lub nowego zielono-żółtego traktora John Deere. Zdjęcie Waltera Baldwina w roli Toma Gordona znajduje się na stronie 108 książki Boba Prippa „John Deere Yesterday & Today”.

Hal Erickson pisze w serwisie Allmovie: „Z surowym, typowym dla Środkowego Zachodu obliczem, które pozwalało mu wcielać się w małomównych farmerów, uległych sprzedawców spożywczych i sporadycznie w skomlanych tchórzy, Baldwin był przez trzy dekady stałą (choć często niewymienioną w napisach) postacią w hollywoodzkich filmach”.