Russell Simpson (Russell Simpson)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Russell McCaskill Simpson (17 czerwca 1880, Danville, Kalifornia – 12 grudnia 1959, Woodland Hills, Kalifornia) był amerykańskim aktorem charakterystycznym, który wystąpił w ponad 500 filmach. Zapamiętano go głównie z ról „siwych, starych mężczyzn”. Chudy, wysokich i mówiący w sposób rubaszny, Simpson przez niemal czterdzieści pięć lat był rozpoznawalnym aktorem drugoplanowym, szczególnie jako członek stałej obsady Johna Forda.

W wieku 18 lat Simpson poszukiwał złota na Alasce. Następnie zaczął uczęszczać na lekcje aktorstwa w Seattle w stanie Waszyngton. W 1910 roku poślubił Gertrude Alter z Nowego Jorku.

Do 1909 roku związał się z teatrem. W latach 1909–1912 wystąpił w co najmniej dwóch sztukach na Broadwayu, a swój debiut filmowy zaliczył w 1914 roku w niewielkiej roli w oryginalnej wersji filmu „Wirginianin” w reżyserii Cecila B. DeMille'a. Do 1923 roku, kiedy powstał remake tego filmu, Simpson awansował już do roli głównego złoczyńcy.

W ciągu swojej kariery Simpson przez 12 lat grał w objazdowych teatrach, zespołach repertuarowych oraz na Broadwayu. Zazwyczaj nie grał głównych ról, choć w erze kina niemego wystąpił w wielu produkcjach. Rolę główną, dziadka, zagrał w filmie „Out of the Dust” (1920).

Simpson jest najbardziej znany z występów w filmach Johna Forda, a w szczególności z roli ojca Joadów w „Gronach gniewu” (1940). Jego ostatnim filmem byli „Żołnierze konni”, dziesiąta produkcja, w której wystąpił dla Forda. Simpson pracował aż do 1959 roku, roku swojej śmierci.

Był prezesem Overseas Phonograph Accessories Corporation.