Irwing Lerner (Irving Lerner)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Irving Lerner (7 marca 1909, Nowy Jork – 25 grudnia 1976, Los Angeles)

Zanim został filmowcem, Lerner pracował jako redaktor badawczy w Encyklopedii Nauk Społecznych Uniwersytetu Columbia, zaczynając swoją przygodę z kinem od tworzenia filmów dokumentalnych dla wydziału antropologii. Następnie realizował filmy dla Fundacji Rockefellera i innych instytucji akademickich, by później zostać montażystą i reżyserem drugiej jednostki, angażując się w rodzący się pod koniec lat 30. amerykański ruch dokumentalny. Podczas II wojny światowej Lerner wyprodukował dwa filmy dokumentalne dla Biura Informacji Wojennej (OWI), a po wojnie objął kierownictwo nad Instytutem Filmu Edukacyjnego na Uniwersytecie Nowojorskim. W 1948 roku Lerner wraz z Josephem Strickiem wspólnie reżyserowali krótki dokument „Muscle Beach”. Następnie Lerner zwrócił się ku niskobudżetowym, szybko realizowanym filmom fabularnym. W czasie, gdy nie tworzył pospiesznie własnych thrillerów, pracował jako doradca techniczny, reżyser drugiej jednostki, współmontażysta oraz montażysta.

Lerner był operatorem, reżyserem lub asystentem reżysera w filmach dokumentalnych takich jak „One Third of a Nation” (1939), „Valley Town” (1940), „The Land” (1942) w reżyserii Roberta Flaherty’ego oraz „Suicide Attack” (1950). Był również producentem dokumentu OWI „Hymn of the Nations” (1944) w reżyserii Alexandra Hammida, w którym wystąpił Arturo Toscanini, oraz współreżyserem krótkiego dokumentu „Muscle Beach” (1948) wraz z Josephem Strickiem.

Irving Lerner był także znaczącym reżyserem i montażystą; w jego dorobku reżyserskim znajduje się m.in. „Studs Lonigan” (1960), a jako montażysta pracował m.in. przy „Spartakusie” (1960) Stanleya Kubricka oraz „New York, New York” (1977) Martina Scorsese. Lerner zmarł podczas montażu filmu „New York, New York”, któremu został on dedykowany.

„Czarna lista”: Irving Lerner był obywatelem amerykańskim i pracownikiem Biura Informacji Wojennych Stanów Zjednoczonych podczas II wojny światowej, gdzie pracował w Wydziale Filmowym. Lerner miał być zamieszany w szpiegostwo na rzecz radzieckiego wywiadu wojskowego (GRU); jego głównym kontaktem był Arthur Adams.

Zimą 1944 roku oficer kontrwywiadu przyłapał Lernera na próbie sfotografowania cyklotronu w Laboratorium Promieniowania Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, który był częścią Projektu Manhattan. Cyklotron był wykorzystywany do produkcji plutonu, a Lerner działał bez zezwolenia. Lerner zrezygnował z pracy i zatrudnił się w Keynote Recordings, należącym do Erica Bernaya, innego kontaktu radzieckiego wywiadu. W Keynote pracował również Arthur Adams.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Irving Lerner”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.