Bernard Miles (Bernard Miles)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Bernard James Miles, baron Miles, CBE (27 września 1907 – 14 czerwca 1991) był angielskim aktorem charakterystycznym, pisarzem i reżyserem. W 1959 roku otworzył w Londynie Mermaid Theatre, pierwszy nowy teatr otwarty w londyńskim City od XVII wieku.

Miles urodził się w Uxbridge w hrabstwie Middlesex i uczęszczał do Bishopshalt School w Hillingdon. Choć jego rodzice byli odpowiednio robotnikiem rolnym i kucharką, kształcił się w Pembroke College w Oksfordzie. Do teatru trafił w latach 30. XX wieku, a wkrótce potem zaczął występować w filmach. Podobnie jak wielu aktorów, odgrywał istotną rolę w kinie patriotycznym podczas II wojny światowej, występując w klasykach gatunku, takich jak „W służbie króla” (In Which We Serve) oraz „Zaginiony samolot” (One of Our Aircraft Is Missing). Wystąpił również w niekredytowanej roli w klasyku o II wojnie światowej „Pierwszy z nielicznych” (The First of the Few), wydanym w USA pod tytułem „Spitfire”.

Jako aktor najczęściej wcielał się w postacie ludzi z prowincji, posługując się silnym akcentem typowym dla hrabstw Hertfordshire i Buckinghamshire. Po Robercie Newtonie był aktorem najbardziej kojarzonym z rolą Longa Johna Silvera, którą grał w brytyjskiej wersji telewizyjnej „Wyspy skarbów” oraz w corocznych spektaklach w Mermaid Theatre, począwszy od zimy 1961–62. W corocznych produkcjach teatralnych występowali m.in. Spike Milligan jako Ben Gunn, a w inscenizacji z 1968 roku Barry Humphries jako Long John Silver. To właśnie Miles, pod wrażeniem talentu Johna Antrobusa, zamówił u niego napisanie jakiejkolwiek sztuki. Doprowadziło to do współpracy Antrobusa z Milliganem nad jednoaktówką zatytułowaną „The Bed Sitting Room”, która później została rozwinięta w pełnowymiarową sztukę i wystawiona przez Milesa w Mermaid Theatre 31 stycznia 1963 roku, odnosząc sukces zarówno krytyczny, jak i komercyjny.

Posiadał przyjemny, głęboki głos bas-baryton, który dobrze brzmiał w teatrze i filmie, a także był bardzo poszukiwany w dubbingu i lektorstwie. Jako wykonawca zasłynął przede wszystkim z serii komicznych monologów, często wygłaszanych w dialekcie wiejskim. Zostały one nagrane i wydane na płytach, które cieszyły się sporą popularnością. Niektóre z jego komicznych monologów są obecnie dostępne w serwisie youtube.com.

W 1953 roku Miles został mianowany Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego (CBE), w 1969 roku otrzymał tytuł szlachecki, a w 1979 roku nadano mu dożywotni tytuł barona Milesa z Blackfriars w londyńskim City. Był dopiero drugim brytyjskim aktorem w historii, który otrzymał tytuł peerage (pierwszym był Laurence Olivier).

Do dorobku literackiego Milesa należą prace „The British Theatre” (1947), „God's Brainwave” (1972) oraz „Favorite Tales from Shakespeare” (1972). W 1981 roku współautorował książkę „Curtain Calls” wraz z J.C. Trewinem.

Zmarł w Yorkshire.

Jego córkami są aktorka Sally Miles i artystka Bridget Miles. Jego syn, John Miles, pod koniec lat 60. i na początku lat 70. był kierowcą Formuły 1 w zespole Lotus.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Bernard Miles”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.