Red Buttons (Red Buttons)

Red Buttons (Red Buttons) - znany z pracy przy tego typu projektach: «One, Two, Three» (1961), «Raz, dwa, trzy» (1961), «The Poseidon Adventure» (1972), «Tragedia Posejdona» (1972), «Harlow» (1965),

Choć Red Buttons jest najbardziej znany jako komik stand-upowy, jest on również odnoszącym sukcesy autorem piosenek, laureatem Oscara (nominowanym dwukrotnie do Złotych Globów) oraz utalentowanym śpiewakiem. Urodzony jako Aaron Chwatt 5 lutego 1919 roku (zodiakalny Wodnik) w dzielnicy Lower East Side w Nowym Jorku, mierzył 168 cm wzrostu. Buttons (który swój pseudonim zawdzięczał mundurowi noszonemu podczas pracy jako śpiewający pokojowy) znany również jako Cpl. Red Buttons, rozpoczął swoją karierę w show-biznesie w dzieciństwie, śpiewając na rogach ulic. W wieku 16 lat znalazł zatrudnienie w duecie komediowym występującym w słynnym kurorcie Catskills w północnej części stanu Nowy Jork (jego partnerem był późniejszy aktor Robert Alda). Buttons występował jako komik w teatrach burleski, a w 1942 roku otrzymał nawet rolę w sztuce na Broadwayu pt. „Vicki”. Wkrótce wstąpił do Korpusu Piechoty Morskiej USA, a w 1943 roku został wybrany do roli w wojskowej sztuce Mossa Harta „Winged Victory” na Broadwayu, by niedługo potem udać się do Hollywood, aby wystąpić w wersji filmowej. Po zwolnieniu ze służby wrócił na Broadway, występując zarówno w sztukach, jak i jako komik z kilkoma orkiestrami big-bandowymi. Odnosił tak duże sukcesy, że w 1952 roku otrzymał własny serial telewizyjny „The Red Buttons Show” w stacji CBS. Produkcja trwała trzy lata i przyniosła Buttonsowi nagrodę Emmy dla najlepszego komika. Przez kolejne lata pracował systematycznie, a w 1957 roku otrzymał wielką szansę filmową w dramacie „Sayonara” u boku Marlona Brando. Zagrał w nim amerykańskiego żołnierza stacjonującego w Japonii, który z powodu miłości do Japonki musiał mierzyć się z presją społeczną i rasistowską zarówno w kulturze amerykańskiej, jak i japońskiej. Jego kreacja została nagrodzona Oscarem, co otworzyło mu drogę do kolejnych ról filmowych. Zagrał spadochroniarza w „Najdłuższym dniu” (1962), został nominowany do Złotego Globu za rolę w filmie „Harlow” (1965), a następnie za „Strzelają do koni, nieprawdaż?” (1969). Wystąpił w serialu telewizyjnym „The Double Life of Henry Phyfe” (1966) i wziął udział w niemal każdym rodzaju programu telewizyjnego – od programów rozrywkowych, przez komedie, aż po opery mydlane. Dalszą sławę zyskał w latach 70. dzięki występom w „Dean Martin Celebrity Roast”, gdzie jego numer „Never Got a Dinner” spotkał się z wielkim uznaniem. Przez lata występował w Las Vegas, posiada gwiazdę na Hollywood Boulevard (na rogu Hollywood i Vine) oraz brał udział w licznych teletonach i wydarzeniach charytatywnych, za co został uhonorowany przez takie organizacje jak Friars Club i szpital City of Hope. Zmarł 13 lipca 2006 roku w wieku 87 lat w Century City w Kalifornii (USA) z powodu choroby naczyniowej.

Najważniejsze dzieła Red Buttons (Red Buttons)

Cała filmografia Red Buttons (Red Buttons)