Liza Minelli (Liza Minnelli) - znana z pracy przy takich projektach: «The King of Comedy» (1982), «Król komedii» (1982), «Cabaret» (1972), «Kabaret» (1972), «Silent Movie» (1976),
Liza May Minnelli (urodzona 12 marca 1946 r.) jest amerykańską aktorką, piosenkarką, tancerką i choreografką. Znana ze swojej dominującej obecności scenicznej i potężnego głosu altowego, Minnelli należy do nielicznej grupy artystów uhonorowanych nagrodami Emmy, Grammy (Grammy Legend Award), Oscar i Tony (EGOT). Minnelli jest kawalerem francuskiego Orderu Legii Honorowej.
Córka aktorki i piosenkarki Judy Garland oraz reżysera Vincente Minnelliego, Minnelli urodziła się w Los Angeles, część dzieciństwa spędziła w Scarsdale w stanie Nowy Jork, a w 1961 roku przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie rozpoczęła karierę jako aktorka teatru muzycznego, artystka kabaretowa i wykonawczyni tradycyjnej muzyki pop. Profesjonalny debiut sceniczny miała w 1963 roku w off-broadwayowskiej wznowieniu spektaklu „Best Foot Forward”, a w 1965 roku otrzymała nagrodę Tony dla najlepszej aktorki w musicalu za rolę w „Flora the Red Menace”, co zapoczątkowało jej wieloletnią współpracę z Johnem Kanderem i Fredem Ebbem. Pisali oni, produkowali lub reżyserowali wiele późniejszych występów scenicznych i seriali telewizyjnych Minnelli, pomagając stworzyć jej sceniczny wizerunek stylizowanej „ocalałej”, co znalazło odzwierciedlenie w definiujących jej karierę wykonaniach hymnów o przetrwaniu („New York, New York”, „Cabaret” oraz „Maybe This Time”). Wraz z rolami na scenie i ekranie, wizerunek ten oraz jej styl występów przyczyniły się do statusu Minnelli jako trwałej ikony społeczności LGBTQ+.
Uznana rola w dramacie „Sterylny kukułka” (1969) była przełomem filmowym dla Minnelli i przyniosła jej nominację do Oscara dla najlepszej aktorki. Później otrzymała tę nagrodę za rolę Sally Bowles w filmie muzycznym „Cabaret” (1972), który przyniósł jej międzynarodową sławę. Większość jej późniejszych filmów, w tym „Lucky Lady” (1975), „New York, New York” (1977), „Rent-a-Cop” (1988) i „Stepping Out” (1991), nie odniosła tak wielkiego sukcesu, z wyjątkiem wielkiego hitu kasowego i cenionego przez krytyków filmu „Arthur” (1981), w którym Minnelli zagrała główną rolę. Była nominowana do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie muzycznym lub komediowym za role w „Lucky Lady”, „New York, New York” i „Arthur”. Wielokrotnie wracała na Broadway, m.in. w spektaklu „The Act” (1977), za który otrzymała drugą nagrodę Tony, a także w „The Rink” (1984) i „Liza's at The Palace....” (2008). Minnelli pracowała również w różnych formatach telewizyjnych, a od końca lat 70. skupiała się głównie na występach w music-hallach i klubach nocnych. Jej koncerty w Carnegie Hall w 1979 i 1987 roku oraz w Radio City Music Hall w 1991 i 1992 roku są uznawane za jedne z jej najudatniejszych. W latach 1988–1990 koncertowała z Frankiem Sinatrą i Sammy'm Davisem Jr. w ramach trasy „Frank, Liza & Sammy: The Ultimate Event”.
Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Liza Minnelli”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.