Król komedii
Krótki opis
Rupert Pupkin to początkujący komik przekonany, że jego miejsce jest w telewizji. Obsesyjnie fascynuje się Jerrym Langfordem, prowadzącym popularny nocny talk-show. Po krótkim spotkaniu z idolem Rupert interpretuje lekceważące potraktowanie jako zachętę i zaczyna dążyć do występu w programie, otrzymując wsparcie od Mashi – przyjaciółki równie zafascynowanej Langfordem. Gdy tradycyjne drogi do świata show-biznesu okazują się ślepe, kampania Pupkina mająca na celu zdobycie rozgłosu przybiera bardziej ekstremalną formę.
Reżyserem filmu jest Martin Scorsese. Jest to dziesiąta z trzydziestu ośmiu pełnometrażowych produkcji w jego dorobku, zrealizowana po filmie Wściekły Byk, a przed obrazem Po godzinach. Scenariusz napisał Paul D. Zimmerman, a producentem był Arnon Milchan. W rolach głównych wystąpili Robert De Niro jako Rupert, Jerry Lewis jako Langford, Diahnne Abbott jako Rita, Sandra Bernhard jako Masha, Shelley Hack jako Cathy Long oraz Frederick de Cordova jako Bert Thomas. W napisach wymieniono 75 aktorów i 50 członków ekipy.
Film zadebiutował w grudniu 1982 roku i trwa 109 minut. Przy budżecie wynoszącym około 20 milionów dolarów, produkcja zarobiła w światowym box office około 3 milionów dolarów, co przy takiej skali było słabym wynikiem. Widzowie ocenili film na 7,8/10 w serwisie IMDb (na podstawie około 132 000 głosów) oraz na 7,8/10 w TMDB przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Z kolei krytycy filmowi wystawili mu ocenę 8,5/10 na podstawie 73 recenzji, co jest wynikiem wyższym niż oceny publiczności.
Co pozostało za kulisami
- W scenie kłótni między postaciami Roberta De Niro i Sandry Bernhard, zaczynają je dręczyć jacyś łajdacy. W rolach tych wystąpili Mick Jones, Joe Strummer i Paul Simonon z brytyjskiego zespołu punkrockowego The Clash (1976-1985).
- Prawie wszystkie sceny z Rupertem w wykonaniu Roberta De Niro w domu Jerry’ego były improwizowane. Podczas rozmowy telefonicznej Jerry’ego, bohater Kima Chana wymyślał swoje repliki na bieżąco. Epizod, w którym ta postać nie może otworzyć drzwi, również nie był zapisany w scenariuszu.
- Kiedy Rupert pojawił się w domu Langforda, Robert De Niro specjalnie wypowiedział kilka antysemickich uwag, aby poważnie rozgniewać Jerry’ego Lewisa (1926-2017). Lewis był w szoku, a jego autentyczna reakcja na obrazy zadowoliła reżysera.
- Podczas kręcenia filmu Robert De Niro był żonaty z Diane Abbott, wykonawczynią roli Rity.
- Adwokata Jerry’ego Langforda zagrał prawnik Martina Scorsese.
- Sandra Bernhard nie miała wykształcenia aktorskiego. Rola Maszy była jej filmowym debiutem. Biorąc to pod uwagę i chcąc, aby jej bohaterka wyglądała jak najbardziej naturalnie, reżyser Martin Scorsese pozwolił jej improwizować dialogi w trakcie zdjęć.
- Postać, którą zagrał Jerry Lewis, nazywa się również Jerry. Początkowo w scenariuszu było napisane, że Jerry’ego Langforda nazywa się Bobby. Lewis zaproponował, aby użyć jego imienia, aby kamera mogła uchwycić reakcję przechodniów na ulicy, którzy go rozpoznawali. W tej scenie profesjonalnymi aktorami byli tylko taksówkarz i kobieta w budce telefonicznej, wszyscy pozostali to przypadkowi przechodnie.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
