James Olson (James Olson)

James Olson (8 października 1930 – 17 kwietnia 2022) był amerykańskim aktorem.

Od 1952 do 1954 roku służył jako żandarm w Armii Stanów Zjednoczonych. Zanim w 1956 roku zadebiutował w filmie „The Sharkfighters”, występował w teatrach w Chicago i okolicach.

Wśród jego ról na Broadwayu znalazły się: „Of Love Remembered” (1967), „Slapstick Tragedy” (1966), „Trzy siostry” (1964), „The Chinese Prime Minister” (1964), „Romulus” (1962), „J.B.” (1958), „The Sin of Pat Muldoon” (1957) oraz „The Young and Beautiful” (1955). W 1968 roku wystąpił u boku Joanne Woodward w filmie „Rachel, Rachel”, nominowanym do Oscara w kategorii Najlepszy Film. Od połowy lat 50. do 1990 roku, kiedy przeszedł na emeryturę, pojawił się w licznych spektaklach teatralnych, filmach pełnometrażowych i produkcjach telewizyjnych.

W telewizji Olson wcielił się w postać Mickey’ego Mantle’a w filmie „The Life of Mickey Mantle”. Wystąpił również gościnnie w dziesiątkach seriali, w tym w odcinkach takich produkcji jak: „Kraft Television Theatre”, „Ironside”, „Zabójcze śledztwa”, „Domek w prerii”, „Hawaii Five-O”, „Battlestar Galactica”, „Lou Grant”, „Bioniczna kobieta”, „Wonder Woman”, „Mannix”, „Bonanza”, „Have Gun-Will Travel”, „Marcus Welby, M.D.”, „Police Woman”, „Barnaby Jones”, „The New Land”, „Columbo”, „Maude”, „The Virginian”, „The Streets of San Francisco” oraz „Cannon”. Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „James Olson (actor)”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.