Tony Bill (Tony Bill)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. Gerard Anthony „Tony” Bill (ur. 23 sierpnia 1940) to amerykański aktor, producent i reżyser. Był producentem filmu „Wielki skok” z 1973 roku, za który otrzymał wspólnie z Michaelem Phillipsem i Julią Phillips Oscarową Nagrodę Akademii w kategorii Najlepszy Film. „Wielki skok” stał się jednym z najbardziej dochodowych filmów w historii.

Studiował literaturę angielską i sztukę na Uniwersytecie Notre Dame w South Bend w stanie Indiana, który ukończył w 1962 roku. Bill rozpoczął karierę aktorską w latach 60., debiutując na ekranie jako naiwny młodszy brat Franka Sinatry w filmie „Dmuchaj w róg” (1963). Bill specjalizował się w rolach sympatycznych, choć niezbyt bystrych młodzieńców i młodych głównych bohaterów. W jego dorobku aktorskim znajdują się m.in. „Tylko odważni” (1965), „Jesteś już dużym chłopcem” (1966), „Nigdy nie ma nudnych chwil” (1968), „Stacja Zebra” (1968), „Szampon” (1975), „Małe smoki” (1980), „Wielka przygoda Pee-wee” (1985) oraz „Mniej niż zero” (1987).

Bill kontynuował grę w filmach telewizyjnych, miniserialach i gościnnych rolach, choć robił to coraz rzadziej w miarę przechodzenia do reżyserii. Wystąpił w odcinku „Chaff In The Wind” z 1966 roku w długo emitowanym westernie „Wirginianin”. Następnie pojawił się w odcinku „The Predators” z 1967 roku w westernie stacji NBC „The Road West” z Barrym Sullivanem w roli głównej.

W 1980 roku Bill wyreżyserował swój pierwszy film, „Mój ochroniarz”. Później wyreżyserował „Sześć tygodni” (1982), „Pięć rogów” (1987), „Szaleńcy” (1990), „Własny dom” (1993) oraz „Flyboys” (2006), o którym Bill twierdzi, że był jednym z pierwszych pełnometrażowych filmów nakręconych w całości kamerami cyfrowymi. W telewizji Bill wyreżyserował między innymi „One Christmas” na podstawie utworu Trumana Capote’a, „Harlan County War” oraz „Pictures of Hollis Woods”.

W 2009 roku Bill opublikował książkę „Movie Speak: How to Talk Like You Belong on a Film Set”. Książka analizuje etymologię języka używanego na planach filmowych i jest uzupełniona historiami z kariery Billa w branży filmowej.

W latach 1984–2000 był współwłaścicielem słynnej restauracji 72 Market Street w Venice w Kalifornii, którą prowadził wspólnie z Dudleyem Moore'em.

Jest w drugim małżeństwie z Helen Buck Bartlett, która jest jego producentką i partnerką w firmie Barnstorm Films w Venice. Para ma dwie córki, Madeline i Daphne.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Tony Bill”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.