Andrea Crisanti (Andrea Crisanti)

Andrea Crisanti (Andrea Crisanti) - Scenografia, Kierownictwo artystyczne, Asystent dekoratora wnętrz znany z pracy przy tego typu projektach: «Duck, You Sucker» (1971), «Garść dynamitu» (1971), «Nostalgia» (1983), «Nostalgia» (1983), «Cinema Paradiso» (1988),

Andrea Crisanti (ur. 12 czerwca 1936 r. w Rzymie – zm. 7 maja 2012 r.) był włoskim scenografem i dyrektorem artystycznym.

Crisanti studiował sztukę w Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. Karierę filmową rozpoczął jako asystent scenografa Mario Garbuglii, pracując przy filmie „Wielka wojna” (1959) w reżyserii Mario Monicelli. Jego samodniutki debiut miał miejsce przy filmie „Maciste w piekle” (1962) Riccardo Fredy.

W 1970 roku Crisanti poznał Francesco Rosiego, co okazało się kluczowe dla sukcesu jego kariery. Później pracował przy filmach „Kino Paradiso” (1988) oraz „Czysta formalność” (1994) Giuseppe Tornatore, za co otrzymał nagrodę David di Donatello. Sycylia była jednym z jego ulubionych miejsc; to stamtąd czerpał inspirację, odtwarzając przepych XVII-wiecznego okresu burbońskiego w scenografii do filmu „Rada Egiptu” (2002) Emidio Greco. Crisanti współpracował również przy takich produkcjach jak „Identyfikacja kobiety” (1982) Michelangelo Antonioniego, „Młody Toscanini” (1988) Franco Zeffirelliego, „Ukradzione dzieci” (1992) Gianni Amelio oraz „Nostalghia” (1983) Andrieja Tarkowskiego.

Od 1995 roku aż do śmierci wykładał sztukę w Rzymskim Eksperymentalnym Centrum Kinematografii i pełnił funkcję prezesa A.S.C., Stowarzyszenia Scenografów i Kostiumologów.

Źródło: Artykuł „Andrea Crisanti” z angielskiej Wikipedii, udostępniony na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Andrea Crisanti (Andrea Crisanti)

Cała filmografia Andrea Crisanti (Andrea Crisanti)