Majk Nikols (Mike Nichols)

Majk Nikols (Mike Nichols) - Podziękowania, Reżyser, Producent, Producent wykonawczy, Scenariusz telewizyjny, Scenarzysta, znany z pracy przy tego typu projektach: «Who's Afraid of Virginia Woolf?» (1966), «Kto się boi Virginii Woolf?» (1966), «The Remains of the Day» (1993), «Okruchy dnia» (1993), «Closer» (2004),

Mike Nichols (urodzony jako Mikhail Igor Peschkowsky; 6 listopada 1931 – 19 listopada 2014) był urodzonym w Niemczech amerykańskim reżyserem filmowym i teatralnym, producentem, aktorem oraz komikiem. Słynął z umiejętności pracy w wielu gatunkach oraz talentu do wydobywania z aktorów tego, co najlepsze, niezależnie od ich doświadczenia. Nichols rozpoczął karierę w latach 50. w grupie improwizacyjnej The Compass Players w Chicago, która była poprzedniczką The Second City. Następnie wraz ze swoją partnerką z improwizacji, Elaine May, stworzył duet komediowy Nichols and May. Ich występy improwizowane na żywo stały się hitem na Broadwayu, co zaowocowało wydaniem trzech albumów, z których debiutancki zdobył nagrodę Grammy.

Po rozwiązaniu duetu w 1961 roku Nichols zaczął reżyserować sztuki teatralne. Szybko zyskał reputację sprawnego reżysera Broadwayu z darem do tworzenia innowacyjnych inscenizacji i umiejętnością wydobywania z aktorów dopracowanych kreacji. Jego debiutem na Broadwayu była sztuka Neila Simona „Boso w parku” z 1963 roku, w której zagrali Robert Redford i Elizabeth Ashley. Następnie w 1964 roku wyreżyserował „Luv”, a w 1965 roku kolejną sztukę Simona, „Dziwna para”. Za każdą z tych produkcji Nichols otrzymał nagrodę Tony. Prawie pięć dekad później, w 2012 roku, zdobył swoją szóstą nagrodę Tony w kategorii najlepszy reżyser za wznowienie „Śmierci komiwojażera”. W ciągu swojej kariery wyreżyserował lub wyprodukował ponad dwadzieścia pięć sztuk na Broadwayu.

W 1966 roku studio Warner Brothers zaprosiło Nicholsa do wyreżyserowania jego pierwszego filmu, „Kto się boi Virginii Woolf?”, w którym zagrali Elizabeth Taylor i Richard Burton. Przełomowy i uznany przez krytyków film sprawił, że zaczęto nazywać Nicholsa „nowym Orsonem Wellesem”. Produkcja otrzymała 13 nominacji do Oscara, zdobywając pięć z nich. Był to również hit kasowy, który stał się najpopularniejszym filmem 1966 roku. Jego kolejnym dziełem był „Absolwent” z 1967 roku, z wówczas nieznanym aktorem Dustinem Hoffmanem oraz Anne Bancroft i Katharine Ross. Film odniósł kolejny sukces artystyczny i finansowy, stając się najbardziej dochodową produkcją 1967 roku; otrzymał siedem nominacji do Oscara, a Nichols zdobył nagrodę dla najlepszego reżysera. Wśród innych wyreżyserowanych przez niego filmów znalazły się: „Chwytaj 22” (1970), „Wiedza cielesna” (1971), „Silkwood” (1983), „Working Girl” (1988), „Wilk” (1994), „Klatka” (1996), „Closer” (2004) oraz „Wojna Charliego Wilsona” (2007).

Oprócz Oscara Nichols zdobył nagrodę Grammy (pierwszą dla komika urodzonego poza Stanami Zjednoczonymi), cztery nagrody Emmy i dziewięć nagród Tony. Był również trzykrotnym laureatem nagrody BAFTA. Do innych wyróżnień należały: Lincoln Center Gala Tribute w 1999 roku, National Medal of Arts w 2001 roku, Kennedy Center Honors w 2003 roku oraz AFI Life Achievement Award w 2010 roku. Jego filmy otrzymały łącznie 42 nominacje do Oscara, z czego siedem zostało nagrodzonych.

Opis powyżej pochodzi z artykułu Mike Nichols w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Majk Nikols (Mike Nichols)

Cała filmografia Majk Nikols (Mike Nichols)