Joe Bugner (Joe Bugner) - znany z pracy przy tego typu projektach: «I'm for the Hippopotamus» (1979), «Krokodyl i jego hipopotam» (1979), «The Sheriff and the Satellite Kid» (1979), «Gruby i Jego Mały Kosmita» (1979), «They Called Him Bulldozer» (1978),
József Kreul Bugner (ur. 13 marca 1950 r.) to urodzony na Węgrzech brytyjsko-australijski były bokser wagi ciężkiej i aktor. Posiada potrójne obywatelstwo: Węgier oraz naturalizowanego obywatela Australii i Zjednoczonego Królestwa. W 1975 roku bezskutecznie walczył z Muhammadem Alim o mistrzostwo świata w wadze ciężkiej, przegrywając jednogłośną decyzją sędziów. Jako aktor jest najbardziej znany z roli w filmie akcji „Street Fighter” z 1994 roku, w którym wystąpili obok niego Jean-Claude Van Damme i Raul Julia.
Bugner urodził się w Szőreg, południowo-wschodnim przedmieściu Szegedu w południowych Węgrzech. Po inwazji radzieckiej w 1956 roku on i jego rodzina uciekli i osiedlili się w Brytanii. Przy wzroście 193 cm i optymalnej wadze około 100 kg, Bugner dwukrotnie dzierżył tytuły mistrza Brytanii oraz Wspólnoty Brytyjskiej w wadze ciężkiej, a także trzykrotnie był mistrzem Europy w tej kategorii wagowej. W latach 70. znajdował się w pierwszej dziesiątce najlepszych bokserów wagi ciężkiej na świecie, walcząc z takimi przeciwnikami jak Muhammad Ali, Joe Frazier, Ron Lyle, Jimmy Ellis, Manuel Ramos, Chuck Wepner, Earnie Shavers, Henry Cooper, Brian London, Mac Foster, Rudie Lubbers, Eduardo Corletti, Jurgen Blin i George Johnson.
Bugner wycofał się z boksu w 1976 roku, jednak przez kolejne dwie dekady sporadycznie wracał na ring z różnym skutkiem. W 1986 roku przeniósł się do Australii, przyjmując przydomek „Aussie Joe”. Pokonał takich zawodników jak Greg Page, David Bey, Anders Eklund i James Tillis, po czym ponownie przeszedł na emeryturę po przegranej przez TKO walki z Frankiem Bruno w 1987 roku. Ostatni powrót zaliczył w latach 90., zdobywając w 1995 roku australijski tytuł mistrzowski w wadze ciężkiej, a w 1998 roku, w wieku 48 lat, nisko ceniony tytuł mistrza świata WBF (World Boxing Federation) w walce z Jamesem „Bonecrusherem” Smithem. Ostatecznie zakończył karierę w 1999 roku z bilansem 69-13-1, w tym 43 zwycięstw przez nokaut.
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii